Sztandar Biblijny nr 321 – 2024 – str. 78
przedmieściach Jerozolimy. Kamieniołom znajduje się w dzielnicy Ramat Shlomo w Jerozolimie. Obecnie kompleks odnowiony przez Heroda znajduje się w najbardziej „zapalnym” miejscu religijnym w Ziemi Świętej, znanym Żydom jako Wzgórze Świątynne i Muzułmanom jako Szlachetne Sanktuarium.
Kamieniołom, z którego wydobywano masywne kamienie, każdy ważący ponad 20 ton, do tej pory umykał badaczom – powiedział Yuval Baruch, archeolog z Urzędu ds. Starożytności Izraela. Baruch powiedział, że monety i ceramika znalezione w kamieniołomie potwierdzają, że kamień był używany w okresie ekspansji Heroda w 19 r. p.n.e. Najmocniejszy dowód został znaleziony w jednym z ogromnych nacięć w wapieniu – żelazny pal używany do rozłupywania kamienia. „Narzędzie najwyraźniej było niewłaściwie używane i utknęło. Pozostało tam przez 2000 lat – ponieważ pracownik nie wiedział, co z nim zrobić” – powiedział archeolog Ehud Nesher.
Nesher powiedział, że duży obszar nacięć w kamieniu wskazuje, że miejsce to było ogromnym projektem publicznym, nad którym pracowały setki niewolników. „Nikt prywatnie nie mógł tego dokonać”, powiedział Nesher. „To był Herod ”.
Druga Świątynia została zrównana z ziemią przez Rzymian w 70 r. Ściana Płaczu – najświętsze miejsce modlitwy Żydów – jest najlepiej znaną zachowaną pozostałością muru oporowego góry, na której, jak wierzą Żydzi, stała Świątynia, a gdzie dziś stoi Meczet AlAksa i pokryta złotem Kopuła Skały.
IZRAEL, PRZEWÓD BŁOGOSŁAWIEŃSTW
Izrael odrodził się i ponownie stał się niezależnym narodem. Począwszy od 1948 r. około 3 500 000 Żydów wyemigrowało do Izraela! Dokonali oni Aliji do Ziemi Obiecanej. (Alija, biblijny termin określający żydowski akt powrotu do ziemi Izraela, został przyjęty ze starożytnego wydarzenia jako współczesny termin określający imigrację Żydów z diaspory do państwa Izrael). Bóg mówi w Ezech. 20:41 (BW): „Przyjmę was łaskawie jako przyjemnie woniejącą ofiarę, gdy was wyprowadzę spośród ludów i zgromadzę was z ziem, w których zostaliście rozproszeni; i dowiodę na was mojej świętości na oczach narodów”.
Wierzymy, że dawno obiecany czas prawdziwego wywyższenia Izraela jako przewodu mesjańskiego błogosławieństwa dla ludzkości nie jest zbyt odległy. Nawet jeśli nastąpi kolejny wielki okres ucisku, gdy Stary Świat przemija i powstaje Nowy Porządek, nadal jest,
2 kol.
jak ogłaszają prorocy, „czas Ucisku Jakuba”, który jeszcze nie dobiegł końca i musi dokonać dalszego dzieła oczyszczenia wśród Izraelitów, a także wśród państw arabskich i całego świata (Jer. 30:1-7; Iz. 2:2-5). To wszystko nie powinno przeszkadzać nam, jako ludowi Pańskiemu, w radości z symbolicznych Nowych Niebios i Nowej Ziemi, które zgodnie ze swoim oświadczeniem Bóg zamierza ustanowić w ludzkim społeczeństwie: „Lecz nowych niebios i nowej ziemi według obietnicy jego oczekujemy, w których sprawiedliwość mieszka” (2Piotra 3:13).
BOSKIE OBIETNICE SĄ PEWNE
Boże obietnice na pewno się spełnią. Obecny zły świat nie ma w pełni Boskiego błogosławieństwa i w rezultacie nie będzie odbiorcą Boskich obietnic. Przewidziane przez Boga błogosławieństwa zostaną w pełni zrealizowane podczas Jego Tysiącletniego Królestwa tutaj na Ziemi, które jeszcze należy do przyszłości, a nowy porządek rzeczy będzie działał podczas tego Królestwa. Jest pewne, że naród palestyński będzie miał ostatecznie szczęśliwą i ustabilizowaną przyszłość, ale w międzyczasie będzie musiał nauczyć się akceptować Boskie zarządzenia dotyczące udzielania tych dóbr. Boskie zarządzenie jest takie, że błogosławieństwa te przyjdą za pośrednictwem Izraela jako głównego narodu Ziemi w przyszłym wieku. Wszyscy – cała ludzkość, łącznie z nami – którzy osiągną ziemską fazę Królestwa, będą musieli podporządkować się rządom Chrystusa, obowiązującym w tym Dniu. W chwili obecnej Bóg wypełnia swoją wolę przez swój wybrany Izrael. Nie oznacza to, że Izrael jest wzorem cnót. Wielu z jego mieszkańców to ludzie świeccy, którzy nie dbają o obietnice dane Abrahamowi i jego przodkom. Nie oczekujemy zatem, że będą zachowywać się w prawy sposób. Jednak Boża miłość do tego ludu nie jest uwarunkowana ich prawością, lecz Jego obietnicami. Apostoł Paweł wyjaśnia, że Izrael jest umiłowany ze względu na ojców (Rzym. 11:28, 29).
Bóg kocha swój lud, Izrael, choć jest on ślepy na Boże plany i cele względem niego. Tak samo jest ze wszystkimi, którzy przysięgają wierność Bogu Abrahama. Nikt nie ma doskonałości w sobie. Wszyscy – Żydzi, muzułmanie, poganie – muszą uwierzyć i zaakceptować Syna Bożego, Mesjasza, Chrystusa Jezusa. Dla większości Żydów jest to obecnie nie do przyjęcia, ponieważ ufają oni Przymierzu Prawa i swoim tradycjom. Dla większości muzułmanów ten układ jest jeszcze trudniejszą górą do pokonania, ponieważ ich pisma nauczają, że Allah nie ma potomstwa. Dla ogromnej większości świata, pogrążonej w materializmie lub codziennej harówce na rzecz