Sztandar Biblijny nr 321 – 2024 – str. 70
wieczne zniszczenie, unicestwienie, drugą śmierć. Ogień nigdy nie jest używany jako symbol zachowania – wręcz odwrotnie, zawsze jest symbolem zniszczenia. Dodanie siarki wzmacnia ten symbol, ponieważ płonąca siarka była jednym z najbardziej śmiercionośnych czynników znanych starożytnemu światu. Jest ona śmiertelna nie tylko dla ludzi i większych zwierząt, ale także dla owadów, mikrobów i wszystkiego, co żyje.
Tę samą lekcję zniszczenia rozmyślnych przestępców, przedstawioną w niszczycielskim działaniu Doliny Hinnom (gehenny), przekazuje Prorok w Iz. 66:24 (BW): „Gdy wyjdą, będą oglądać trupy ludzi, którzy odstąpili ode mnie; bo robak ich nie zginie, a ogień ich nie zgaśnie i będą obrzydliwością dla wszelkiego ciała”. Znanym widokiem w czasach Izajasza była literalna Dolina Hinnom. Została ona użyta przez Ducha Świętego, przemawiającego przez proroka, jako symbol wskazujący na antytyp. Ten antytyp mówi o Nowych Niebiosach i Nowej Ziemi – nowych religijnych i świeckich organizacjach wśród ludzi, które zostaną ustanowione dzięki panowaniu Mesjasza i mówi o tym, że wtedy złoczyńcy nie uciekną, lecz zostaną kompletnie i całkowicie zniszczeni. Nie ma tu żadnej wzmianki o patrzeniu na żywe istoty cierpiące tortury ani nie jest to myślą tego wersetu. Zwłoki to martwe ciało. Bóg nigdy nie pochwalał tortur, lecz zawsze je potępiał (Jer. 19:5; 32:35).
Jakże powinniśmy być szczęśliwi, zdając sobie sprawę, że wielki Boży plan nie będzie obejmował wielkiej sali tortur zawierającej niezliczone tłumy Jego stworzeń. Jak mówi Pismo Święte, że usłyszymy każde stworzenie na niebie, i na Ziemi i pod ziemią mówiące: „[…] Siedzącemu na stolicy, i Barankowi błogosławieństwo, i cześć, i chwała, i siła na wieki wieków” (Obj. 5:13).
Wykazawszy, że ani Biblia, ani rozum nie oferują najmniejszego wsparcia dla doktryny,
2 kol.
że wieczne męki są karą za grzech, zauważamy fakt, że jedynymi fundamentami dla niej są różne kościelne wyznania wiary, deklaracje wiary, śpiewniki i traktaty teologiczne. Widzimy także, że w rosnącym świetle naszych czasów i wynikającej z tego emancypacji rozumu, wiara w tę straszną, diabelską doktrynę ciemnych wieków szybko zanika. Jednak niestety, nie dzieje się tak dlatego, że chrześcijanie są gorliwi w poszukiwaniu prawdy Słowa Bożego i Bożego charakteru i chcą zniszczyć swe ponure wyznaniowe bożki, studiując, aby okazać się doświadczonymi Bogu robotnikami dobrze rozbierającymi Słowo Prawdy (2Tym. 2:15).
Dobrze rozbierane Słowo Boże mówi, że żywi wiedzą, iż umrą, ale umarli o niczym nie wiedzą (Kazn. 9:5) i wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, obudzi się (Dan. 12:2) ze stanu piekła (grobu). Jak podano w Jana 5:28-29 (BW) w wyznaczonym przez Boga czasie obietnica Jehowy wykona swoje dzieło. „Nie dziwcie się temu, gdyż nadchodzi godzina, kiedy wszyscy w grobach usłyszą głos jego; I wyjdą ci, co dobrze czynili, by powstać do życia; a inni, którzy źle czynili, by powstać na sąd”. Gdy Mesjasz przyjdzie, by panować nad Ziemią wszyscy, którzy śpią w śmierci, zostaną wzbudzeni ze stanu śmierci i pouczeni o sprawiedliwości. W stanie śmierci są oni zatem nieświadomi i nie znajdują się ani w mękach, ani w błogości. Mówi się, że dobrzy powrócą do życia (ponieważ nie żyli, aż do zmartwychwstania), a niegodziwi na nieprzemijający wstyd i pogardę. Tak, po odpowiednim czasie na poznanie zarządzeń, ludzkość będzie osądzona, niektórzy do życia wiecznego, a niektórzy na hańbę i wieczną pogardę (gehenna, wieczna śmierć), drugą śmierć (Obj. 20:14, 15; 21:8). Z wersetu Słowa Bożego podanego w Księdze Abdiasza 1:16 (BW): „[…] i będzie z nimi tak, jak gdyby ich nigdy nie było”.
Jehowa w Księdze Objawienia podsumowuje nasze studium tymi słowami: „I śmierć, i piekło zostały wrzucone do jeziora ognistego; owo jezioro ogniste, to druga śmierć. I jeżeli ktoś nie był zapisany w księdze żywota, został wrzucony do jeziora ognistego” (Obj. 20:14, 15, BW). Następnie czytamy o obietnicy wypełnienia się Bożego planu zbawienia dla Jego poświęconych dzieci: „I usłyszałem donośny głos z tronu mówiący: Oto przybytek Boga między ludźmi! I będzie mieszkał z nimi, a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi. I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie będzie;