Sztandar Biblijny nr 321 – 2024 – str. 68
okrutnymi i diabelskimi myślami pozwoliło niektórym sformułować teorię, że będą to ogniste robaki, żyjące w ogniu, cieszące się z ognia – robaki, które przebiją się przez grubą powłokę i jeszcze bardziej zwiększą okropne cierpienia ludzi!
Czy Wielki Nauczyciel zamierzał, aby takie wnioski były wyciągane z zastosowanego przez Niego języka? Czy powstrzymał się od takiego opisu z powodu współczucia, skromności lub wstydu? Czy takie jest ogólne nauczanie Słowa Bożego, czy też popełniono wielki i straszny błąd? Niektórzy z ludzi pozwolili swojej wyobraźni zobaczyć wiele oburzających rzeczy, po to, by wzbudzić strach w sercach swoich bliźnich, aby byli oni posłuszni tym fałszywym przywódcom.
Wielki Nauczyciel, zgromił swoich uczniów, Jakuba i Jana, za to, że chcieli, aby ogień z nieba spadł na miasto Samarię, ponieważ tamtejsi ludzie odmówili sprzedania im żywności dla Mistrza. On, który współczuł, powiedział im: „[…] Nie wiecie wy jakiegoście ducha. Albowiem Syn człowieczy nie przyszedł, zatracać dusz ludzkich, ale zachować. I szli do inszego miasteczka” (Łuk. 9:55, 56). Czy ten Syn Człowieczy w jakikolwiek sposób chciał nam powiedzieć, że nasz wielki Ojciec Niebiański ma mniej ducha miłości i sprawiedliwości niż ci dwaj porywczy uczniowie? Czy miał na myśli, że podczas gdy uczniowie w porywczości byli gotowi zniszczyć ziemskie życie Samarytan, to Ojciec Niebiański posiadający jeszcze bardziej demoniczne usposobienie, potraktowałby praktycznie całą ludzkość, dziesięć milionów razy gorzej niż oni i przez całą wieczność używałby Boskiej Mocy, aby stale zadawać cierpienia swoim ziemskim stworzeniom. Podczas gdy Jego własne Słowo oświadcza, że zostali oni ukształtowani w nieprawości, w grzechu poczęły ich matki (Ps. 51:7), a także są ziemskimi stworzeniami, których środowisko było niesprzyjające i których Przeciwnik – Diabeł, nie został zniszczony ani związany przez Boga.
2 kol.
SZEOL, HADES I TARTAROO
Rozumiemy, że począwszy od Księgi Rodzaju aż do Malachiasza jedynym hebrajskim słowem przetłumaczonym na piekło jest szeol, które w Bib lii Króla Jakuba ogólnie jest tłumaczone jako grób, dół oraz piekło – częściej jako dół i grób – przy czym to ostatnie jest właściwym tłumaczeniem. Jego greckim odpowiednikiem w Nowym Testamencie jest słowo hades, które również jest ogólnie tłumaczone jako grób i piekło, jednak zawsze powinno być tłumaczone jako grób. Żaden rzetelny uczony na świecie nie będzie twierdził, że z pierwotnym znaczeniem tych słów wiąże się jakakolwiek myśl o życiu, cierpieniu czy radości. Pismo Święte wyraźnie oświadcza: „[…] albowiem niemasz żadnej pracy, ani myśli, ani umiejętności, ani mądrości w grobie, do którego ty idziesz” (Kazn. 9:10), do którego wszyscy, zarówno dobrzy, jak i źli, idą po śmierci i gdzie pozostają aż do zmartwychwstania.
W Nowym Testamencie czasownik tartaroo występuje tylko raz i jest błędnie tłumaczony jako „strąceni do piekła”, podczas gdy powinien być oddany jako „uwięzieni”, tj. upadli aniołowie zostali uwięzieni w atmosferze naszej Ziemi (2Piotra 2:4; Judy 1:6; Efez. 2:2; 6:12). Nie odnosi się to w żaden sposób do ludzi, lecz do upadłych aniołów. Apostoł mówi, że za karę Bóg ich „zatrzymał w ciemnościach, krępując ich więzami wiecznymi, aż do dnia wielkiego sądu”.
GEHENNA
Znając już znaczenie szeol, hades i tartaroo, omówimy teraz słowo gehenna przetłumaczone jako piekło w angielskiej Biblii Króla Jakuba. To greckie słowo gehenna występuje tylko dwanaście razy w następujących wersetach: Mat. 5:22, 29, 30; 10:28; 18:9; 23:15, 33; Mar. 9:43, 45, 47; Łuk. 12:5; Jak. 3:6. Jeden z nich ma związek z naszym powyższym tekstem. Pytanie brzmi: Do czego odnosi się słowo gehenna? Czy jest to nazwa czyśćca, czy też, jak głoszą protestanckie kreda wyznaniowe, jest to nazwa jeszcze gorszego miejsca niekończących się tortur? Odpowiadamy, że nie. Jest to figura retoryczna używana do symbolizowania drugiej śmierci – śmierci, z której nie będzie zmartwychwstania ani wskrzeszenia – wiecznego zniszczenia, o którym wspomina św. Paweł. Św. Piotr mówi, że ci, którzy go doświadczają, giną jak zwierzęta (2Tes. 1:9; 2Piotra 2:12). Jest to bardzo wyraźnie powiedziane w Obj. 20:14 (UBG), gdzie o tym „jeziorze ognia” czytamy: „[…] To jest druga śmierć”.
TOFET
Jer. 19:12-15 (BW) mówi: „Tak postąpię z tym miejscem – mówi Pan – i z jego mieszkańcami;