Sztandar Biblijny nr 319 – 2024 – str. 45
duchowi, objawiającemu się w tych, którzy mówili, „ja jestem Pawłowy”, „ja Apollosowy”, czy „ja Kefasowy” itd. Zapytał ich: „Czy rozdzielony jest Chrystus? Czy Paweł za was został ukrzyżowany[…]?”. Zganił ich za takie niedojrzałe, sekciarskie praktyki (1Kor. 1:10-13, BW; 3:1-7). A co powiedziałby w tym dniu większego oświecenia chrześcijanom, którzy podzielili się na różne sekty, niektóre w celu nauczania o stosowności małżeństw tej samej płci oraz błędów opartych na innych popularnych świeckich ideach. Jesteśmy głęboko zasmuceni, gdy słyszymy, że nauczanie tych oświeconych przywódców, aby pociągnąć za sobą uczniów, jest przeciwne prawdzie, którą dał nam Bóg, szczególnie przez dwóch członków Laodycejskiej Gwiazdy (Dz.Ap. 20:30; Rzym. 16:17)!
Apostoł Paweł był najbardziej wykształcony z dwunastu Apostołów, był tym, wyznaczonym przez Pana w miejsce Judasza Iszkarioty. Naprawdę, jako Saul z Tarsu, on okazał się bardzo uprzedzony i klerykalny w swej walce przeciwko Chrystusowi i Jego naśladowcom. Lecz gdy oczy jego zrozumienia zostały otwarte i gdy stał się spłodzonym z Ducha nowym stworzeniem, Święty Paweł miał cudowny wgląd w Boskie sprawy. Wyjaśniając swoje zrozumienie, oddawał całą chwałę Bogu; twierdził, że chociaż sam z siebie był nikim, to w obfitości otrzymał wizje i objawienia (2Kor. 12:1, 7, 11, 12).
Wszystko to było zgodne z tym, co Jezus powiedział w odniesieniu do niego: „[…] Idź, albowiem mąż ten jest moim narzędziem wybranym […]; Ja sam bowiem pokażę mu, ile musi wycierpieć dla imienia mego” (Dz.Ap. 9:15, 16, BW). Naturalnie, nasz Pan mógł z lepszym skutkiem użyć bardzo utalentowanego, dobrze wykształconego człowieka, który w pełni zrezygnował z własnej woli, niż gdyby użył analfabety. A o niektórych z pozostałych Apostołów jest napisane, że nawet tłum dostrzegł, że byli ludźmi niewykształconymi i posiadającymi niewielką wiedzę (Dz.Ap. 4:13). Jednak nie tak było w przypadku Apostoła Pawła. Był wykształcony i obdarzony wspaniałą biegłością umysłu. Wszystkie oświecone Duchem dzieci Boże, zdolne do zrozumienia głębokich spraw Biblii, są z pewnością zadziwione logiką, mądrością i mocą pism Apostoła Pawła! Wysunięty na czoło jako rzecznik do pogan, św. Paweł szybciej niż inni Apostołowie pojął kwestie odnoszące się do nowej dyspensacji i dostrzegł, że poganie razem z Żydami byli współdziedzicami przywilejów Królestwa (Efez. 3:1-12; Kol. 1:25-29). Naturalnie, niektórzy uważali, że Apostoł Paweł posunął się za daleko. Podniesiono argument, że on nie był jednym z Dwunastu, że nie powinien być uznawany za Apostoła itd. Paweł wyjaśnił to, mówiąc: „A uważam, że w niczym nie ustępowałem tym wielkim apostołom” (2Kor. 11:5, UBG).
Chociaż Paweł mógł być skłonny, by zaakceptować to, że nie jest nikim ważnym i pozwolić innym na ocenę jego osoby, niemniej jednak odczuwał obowiązek wobec prawdy i braci. To skłoniło go do powiedzenia nam bez żadnych wątpliwości, że miał pełny dowód apostolstwa oraz że nie był ani trochę w tyle za najgłówniejszymi Apostołami w rozumieniu Boskiego planu – że jemu, w większym stopniu niż wszystkim innym, nasz Pan objawił więcej z tych rzeczy, które mają przyjść i o których mówił (Jana 16:13; 2Kor. 12:7; Gal. 2:2-10 itd.).
Cierpiąc dla Chrystusa, Apostoł Paweł ciężko pracował nad kościołem w Koryncie. To, że ten zbór nie robił odpowiednich postępów w prawdzie, ponieważ uważał go za niekompetentnego nauczyciela, wydawało się Apostołowi godne pożałowania. W 2Kor. 11:21-33 dla dobra tych braci robi coś, co nazywa głupimi przechwałkami. On nie popierał chwalenia się, a jednak ze względu na dobro swoich słuchaczy, pragnął poinformować ich o pewnych sprawach. Jakże jesteśmy zadowoleni, że Duch Święty tak pokierował Apostołem, że my również możemy poznać go lepiej oraz pełniej ocenić jego miłującą lojalność dla Króla Królów oraz fakt, że był naczyniem wybranym przez Pana do przekazania Boskiej prawdy nawet dla domowników wiary obecnie!
Lecz Apostoł nie chwalił się sobą – swoimi talentami, oratorstwem, tym, jak ludzie byli nim oczarowani, jak wielu ludzi uznawało jego