Sztandar Biblijny nr 301 – 2021 – str. 37
Wiemy, że tak właśnie będzie na podstawie Boskiego dziedzictwa klasy Chrystusa (On nie udzieli im dziedzictwa, jakie miałoby pozostać nierozwinięte) oraz z nauki, że Królestwo i panowanie Chrystusa będzie wiecznie się rozwijać. Następujące wersety mówią na ten temat: Ps. 16:11; Izaj. 33:17; Dan. 12:3; Mat. 5:3, 8, 12; Łuk. 12:32; Jana 12:26; Rzym. 8:17; 2Kor. 5:1; Efez. 1:18; Kol. 1:5; 1Tes. 2:12; 2Tes. 2:14; 2Piotra 3:13; Obj. 2:7; 3:21; 14:1; 21:1. Zgodnie z tym, wieczny odpoczynek (Żyd. 4:9) klasy Chrystusa nie będzie bezczynnością. Będzie to raczej wieczna aktywność, lecz pozbawiona trudu, mozołu i znużenia, które cechowało ich ziemską służbę (Obj. 14:13).
Trzy podrzędne wybrane klasy – Wielka Kompania oraz Starożytni i Młodociani Godni – które osiągną życie na poziomie duchowym jako nagrodę za ich służbę Bogu w tym życiu, również będą mieć w życiu wiecznym wiele radości, chociaż nie osiągną nieśmiertelności. Te radości obejmują widok i towarzystwo Boga, Chrystusa i Jego Oblubienicy. Te klasy będą mieć przywilej wiecznego służenia Bogu, będąc poddane Chrystusowi i współpracując z Nim, najpierw w Tysiącleciu – Wielka Kompania na poziomie duchowym, a Starożytni i Młodociani Godni na poziomie ziemskim. A potem oni będą służyć z Chrystusem i pod Jego zwierzchnictwem, dążąc do ukończenia przyszłych Boskich planów w rozwijaniu do doskonałości wszystkich planet oraz stwarzaniu nowych rodzajów istot oraz doprowadzaniu ich do doskonałego wiecznego życia (1Moj. 22:16-18; 4Moj. 3:40-51; Ps. 45:14-16; 72:3; 107:32; Izaj. 1:26; 32:1; 60:13; 62:1; Dan. 12:13; Joela 2:28; Mat. 8:11; Łuk. 13:28; 1Kor. 3:12-15; 2Tym. 2:20; Obj. 7:9-17).
Klasa restytucyjna składająca się z quasi-wybranych Poświęconych Obozowców Epifanii oraz niewybranych, w swej ziemskiej formie wiecznego życia będzie mieć wiele radości w Raju. Członkowie tej klasy będą żyć w doskonałej zgodności z Bogiem i Chrystusem oraz wzajemnie ze sobą. Ani grzech, ani błąd, ani przekleństwo nigdy nie zniszczy ich rajskiej błogości. Ich udziałem stanie się doskonałe panowanie nad Ziemią, wraz z jej światem zwierzęcym oraz prawami natury. Będą wiecznie powiększać swą wiedzę we wszystkich dziedzinach, wprowadzając nowe wynalazki i rozwijając do doskonałości sztukę. Wykorzystując prawa natury, stworzą o wiele większe cuda niż największe cuda opisane w Biblii. Wśród doskonałych rajskich warunków ich najwyższa miłość do Boga i Chrystusa oraz równa miłość do siebie nawzajem ze wszystkim, co się z nią wiąże, spowoduje, że Ziemia stanie się dla nich niebem. Oni będą tak szczęśliwi, jak jest to możliwe dla doskonałych ludzi i żadna chmura nie zaciemni nieba ich radości (Ps. 85:9; 89:36; 113:3; 145:10; Izaj. 4:2, 3; 11:6-10; 25:8; 29:18, 19; 32:15-17; 35:1, 2, 10; 45:8, 23, 24; 49:8; 55:12, 13; 65:17-25; Jer. 4:2; 31:34; Mich. 4:4; Sof. 3:9; Zach. 2:11; 9:10; Mal. 1:11; Łuk. 2:10; Jana 10:16; Efez. 1:10; Filip. 2:10,11; Obj. 15:4; 22:3).
Oczywiście, powyższe oświadczenia i zacytowane potwierdzające wersety Pisma Świętego, dają nam zadowalającą serce perspektywę radości wiecznego życia dla wszystkich klas, które je osiągną.
CELE ŻYCIA WIECZNEGO
Cele wiecznego życia są różnorodne. Jednym z jego celów jest to, że będzie wiecznie wzrastać uznanie dla Niebiańskiego Ojca i Pana Jezusa Chrystusa ze strony wszystkich, którzy będą się tym życiem cieszyć (Jan 17:3). Drugim celem jest to, że ci, godni