Sztandar Biblijny nr 278 – 2017 – str. 55
mniej ważnych cech, w oparciu o które działa nasza wiara. Tak jak wiara w Ich istnienie jest podstawą wszystkich innych kroków wiary w Nich, tak wiara w przymioty Ich istot jest podstawę wiary w zalety Ich charakterów, która z kolei staje się podstawa wiary w Ich Słowa i czyny, gdyż są w harmonii z Ich charakterami. Jako najwyższa grupa ąuasi-wybranych (Poświęceni Obozowcy Epifanii) pracujmy pilnie, aby uzyskać Boskie usposobienie w nas!
Trzeci aspekt, w którym działa wiara wobec Boga i Chrystusa, odnosi się do Ich Słów, a szczególniej do Boskiego Słowa, Świętej Biblii, która jest także Słowem Chrystusa, ponieważ On był Boskim Przedstawicielem w udzielaniu tego Słowa: „On mnie uwielbi, gdyż z mego weźmie i wam oznajmi. Wszystko, co ma Ojciec, moje jest; 
dlatego rzekłem, że z mego weźmie i wam oznajmi” (Jana 16:14, 15, BW). Analiza myśli zawartych w Biblii wskazuje, że jest w niej siedem ogólnych rodzajów myśli i w miarę, jak wzrasta wiara w Boskie Słowo, powiększać się będzie umysłowa ocena i poleganie serca na doktrynach, przepisach, obietnicach, napomnieniach, proroctwach, historiach i typach Biblii – i że z tego powodu wiara ma całkowite upewnienie w odniesieniu do wiarygodności charakterów Boga i Chrystusa. Podsumowując rozważanie na temat obiektów właściwej wiary, możemy powiedzieć, że są nimi Bóg i Chrystus jako Osoby, szczególnie w odniesieniu do Ich istnienia, przymiotów, słów i dzieł.
RACJONALNOŚĆ WIARY
Ci, którzy przejawiają wiarę, byli i często są obiektem drwin ze strony niewierzących. Chociaż istnieje wiele rzeczy wtłaczanych ludziom jako przedmioty wiary, które są przesądne (wierzenia i praktyki wynikające z niewiedzy i strachu przed nieznanym, a nawet pokładanie zaufania w cudach), nierozsądne i dlatego wyśmiewane, jednak rzeczy, które są obiektami prawdziwej biblijnej wiary, są szczytem racjonalności. Cztery aspekty (egzystencja, przymioty, słowa i czyny), w których mamy przejawiać wiarę w Boga i Chrystusa są – nawet pomijając Pismo Święte – w oczywisty sposób rozsądne, jak obecnie zwięźle wykażemy w oparciu o dowody, które zadowalają rozum.
Dla poświęconego dziecka Bożego wiara w egzystencję Boga jest racjonalna. Dochodzimy do wniosku, że istnieje Bóg przez rozumowanie od skutku do przyczyny, a do tego, że On posiada cechy osobowe, dochodzimy przez rozumowanie od projektu, motywacji i przystosowania, które dostrzegamy w naturze i w nas samych. Rozumując od skutku do przyczyny, dostrzegamy, że wszystkie rzeczy istniejące wokół nas pochodzą od pewnych przyczyn, aż dochodzimy do pierwszych wzorów tych rzeczy. Czytelnik może to prześledzić przez wszystkie formy natury wokół nas: w owocach, kwiatach, drzewach, roślinach, ssakach, gadach, ptactwie, rybach, owadach itd., itd. Gdy w naszym rozumowaniu dochodzimy do pierwszych z nich oraz do rzeczy, z których są zrobione i do planety, na której zostały zrobione, jak również do innych ciał niebieskich, to wciąż narzuca się pytanie: Jaka jest przyczyna tych rzeczy? W końcu jesteśmy zmuszeni do wniosku, że musi istnieć pierwsza Przyczyna wszystkich pierwszych skutków i jeżeli ona jest pierwszą przyczyną, to ona musi być bez przyczyny, bo nie byłaby pierwszą Przyczyną; a jeśli ona nie ma przyczyny, to musi być wieczna. Ta pierwsza Przyczyna, z której w tej końcowej analizie wystąpiły wszystkie inne przyczyny, jest Bogiem. „Sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy twojej; miłosierdzie i prawda uprzedzają oblicze twoje” (Ps. 89:15). Przez rozumowanie od skutku do przyczyny, jesteśmy zmuszeni do wyciągnięcia wniosku, że istnieje Bóg: „Albowiem każdy dom jest przez kogoś budowany, lecz tym, który wszystko zbudował, jest Bóg” (Żyd. 3:4, BW).
Podobnie rozumując od projektu, motywacji i przystosowania, dochodzimy do wniosku, że ten Bóg jest osobowy, ponieważ wszechświat zasypuje nas dowodami osobowości Stwórcy, przez ukazywanie Jego mądrości, mocy i determinacji, dając nam miliony przykładów projektu, motywacji i przystosowania pojawiających się przed badaczem natury. Pokazuje to sam wszechświat, systemy planetarne w ich krążeniu i cyklach, planety w swych ruchach wokół osi oraz po orbitach, prawa grawitacji, adhezji, przyciągania, odpychania itd., pory roku, dnia, nocy, światło, ciemność, rozmieszczenie lądów i mórz, fale pływowe, strefy klimatyczne, minerały, atmosfera, łańcuchy górskie, rośliny, strumienie, deszcz, światło słoneczne, gorąco, zimno, żywność, napoje. A co powiemy o wszystkich żyjących stworzeniach i ich organach zaprojektowanych i przystosowanych wzajemnie do siebie? Czy one nie manifestują wszystkim, że Bóg Jehowa posiada wspaniałe, osobowe cechy jako Stwórca, Zachowawca i Kierownik? Boskie istnienie i cechy Jego istoty jako osoby dają się rozsądnie udowodnić, zatem wiara w nie jest sensowna. Każde ludzkie stworzenie, jeśli nie jest rażąco przekorne, jest w stanie to dostrzec.
Ponadto, natura wokół nas i wewnątrz nas manifestuje cechy Boskiego charakteru. Dostrzegliśmy już Jego mądrość i moc objawioną w naturze wokół nas: „Bo niewidzialna jego istota, to jest wiekuista jego moc i bóstwo, mogą być od stworzenia świata oglądane w dziełach i poznane umysłem, tak iż nic