Sztandar Biblijny nr 276 – 2017 – str. 29

w Tysiącletnim Pośredniczącym Panowaniu. Jest to prawdą zarówno w odniesieniu do Młodocianych Godnych, antytypicznych Lewitów Gersonitów, a także w stosunku do pozostałych poświęcających się, antytypicznych Netynejczyków (sług Lewitów – Ezdr. 8:20). I podobnie jak Starożytni Godni, oni naprawdę otrzymują dobre uznanie, dowód lub świadectwo Ducha, prawdy, że są przyjaciółmi, sługami i prospektywnymi synami Boga (Rzym. 8:16; zob. E 15, rozdz. 10). Radujmy się tym i nie pozwólmy, by ktokolwiek mówił nam, że niespłodzeni z Ducha, poświęceni słudzy Boga, nie mają Ducha Świętego i nie mają świadectwa Ducha Świętego. Przedstawiajmy tylko te rzeczy, które mogą być pożyteczne w dyskusji. „Niech życie wasze będzie wolne od chciwości; poprzestawajcie na tym, co posiadacie; sam bowiem powiedział: Nie porzucę cię ani cię nie opuszczę” (Żyd. 13:5, BW).

COKOLWIEK JEST CNOTĄ

      Kontynuujemy nasze rozważania o rzeczach cnotliwych lub wartościowych, rzeczach pod każdym względem godnych pochwały, szlachetnych słowach lub szlachetnych czynach czy też szlachetnych wypowiedziach. Możemy bezpiecznie o nich rozmyślać i w rezultacie odkryjemy, że sami wzrastamy do tych ideałów, którymi żywią się nasz nowy umysł, serce i wola. Jesteśmy coraz bardziej przekształcani przez odnowienie naszych umysłów i coraz bardziej przybliżamy się do chwalebnego podobieństwa naszego Pana i Mistrza, zmieniając się po trochu, cal po calu, krok po kroku w tym obecnym życiu. Jeżeli będziemy myśleć w ten sposób, a nasza jedność z Panem zostanie utrzymana, będziemy mieć udział w zmartwychwstaniu sprawiedliwych, które udoskonali nas do obrazu i podobieństwa naszego Pana (TP 2002, 47).

      Cnoty odnoszą się bardziej do łask sprawiedliwości, a chwały do łask miłości bezinteresownej. Ponieważ umysł musi myśleć, o ile bardziej szlachetne jest analizowanie dobrych myśli i zalet, cnót i chwał! Na niskim poziomie jest rozmyślanie o rzeczach, na wyższym poziomie o osobach, lecz na najwyższym poziomie jest rozmyślanie o szlachetnych myślach i zaletach, szczególnie tych istniejących w Bogu, w Chrystusie i w świętych. Jest to także najlepszy sposób, by stać się podobnymi do nich (Manna na 5 marca).

      Musimy badać samych siebie i pytać: czy myśl, która stara się o rozważenie w naszym umyśle, jest szlachetna? Jeśli tak, może przejść i być przyjęta. Jeśli nie, natychmiast powinna być odparta i wyrzucona z umysłu jako zły wpływ, jako wróg. Czy sugerowana myśl jest czysta – nie zmysłowa, nie samolubna? Jeśli tak, jeśli przejdzie testy, może przejść pod dalsze rozważanie. Jeśli w ich wyniku nie dowiedzie swej czystości, powinna zostać natychmiast odparta i odrzucona jako myśl, która może spowodować wielką szkodę – tak jak wejście do naszego domu rzeczy skażonych zarazą. Czy myśl jest cnotą? Czy w jakimś znaczeniu tego słowa jest godna pochwały? Jeśli tak, może być przyjęta. Jeśli nie, powinna być odrzucona; bo jeśli nawet pod innym względem ona jest bez zarzutu, to fakt, że nie ma żadnej wartości, jest powodem do jej odrzucenia. Pragniemy mieć w naszych sercach i naszych umysłach to, co będzie wywierało korzystny, dobry wpływ; co będzie pomocne i w pewien sposób pożyteczne. W innym razie ta myśl powinna być odrzucona jako bezwartościowy ciężar dla naszych serc i umysłów, które powinny być zarezerwowane dla pożytecznych rzeczy.

      Niezależnie od tego, jacy jesteśmy z natury, lud Boży, postępujący według instrukcji Boskiego Słowa, na pewno stanie się bardziej szlachetny, bardziej pomocny, posiadający ducha zdrowego osądu, a to będzie niezbędną częścią ich przygotowania do Królestwa oraz do wielkiego przyszłego dzieła, które zostanie im powierzone jako sługom Bożym pod zwierzchnictwem ich Odkupiciela i Głowy. Starajmy się być wyedukowanymi, poinformowanymi i oświeconymi sługami Boga, przygotowując się do nadchodzącej ziemskiej części Królestwa oraz naszego udziału w niej.

COKOLWIEK JEST GODNE POCHWAŁY

      Rozważanie tej kwestii rozpoczynamy cytatem z wypowiedzi brata Jolly’ego: „Na początku sprzeciwialiśmy się tej myśli, lecz byliśmy pouczani: nie chodź o własnej sile, która na pewno cię zawiedzie; lecz postępuj w sile Pana – On nigdy cię nie zawiedzie.

poprzednia stronanastępna strona