Sztandar Biblijny nr 276 – 2017 – str. 28
możliwe i tak go przybliżać, jak jesteśmy w stanie doszukiwać się piękna doskonałego charakteru naszego Boga i naszego Pana Jezusa Chrystusa oraz proporcjonalnie do tego doszukiwać się piękna przejawiającego się w tym lub innym naśladowcy Jezusa, który pilnie podąża Jego śladami. Umysł często przywołujący sobie wspaniałą doskonałość Pana i prawdy i dobrze nimi napełniony, jest bardzo dobrze chroniony przed ingerencją niecnych i bezbożnych myśli, przeciwnych Duchowi Pana. Będziemy coraz bardziej przekształcani przez odnawianie naszych umysłów i będziemy coraz bardziej zbliżać się do tego, by usłyszeć naszego Pana mówiącego: dobrze, „sługo wierny i roztropny”.
Pragnienie, abyśmy byli widziani jako przyjemni w oczach Boga, jako Jego ambasadorowie sprawi, że będziemy chcieli, aby nasze postępowanie i słowa były takie, abyśmy byli rozpoznawani jako żywe listy, z pożytkiem czytane przez braci i przez świat. Nic dziwnego, że Apostoł dodaje iż czyniąc to, „[…]Bóg pokoju będzie z wami” (Filip. 4:9). Na pewno tak, jak Bóg był z Apostołem, tak będzie podobnie ze wszystkimi innymi kroczącymi śladami Jezusa.
TO, CO ZASŁUGUJE NA UZNANIE
Niektórzy mogą przekonywać, że ponieważ świat nienawidzi światła i dzieci światłości, a raduje się z nieprawości i wykorzystywania innych, dlatego te rzeczy, które świat szanuje, nie są święte, odpowiednie dla myśli ludu Bożego. Odpowiadamy jednak, że tak nie jest. W znacznym stopniu świat rozpoznaje właściwe standardy, chociaż nie jest w stanie postępować według nich ani nawet udawać, że to robi – chociaż nienawidzi tych, których postrzega jako starających się postępować według tych standardów, chociaż nazywa dzieci światłości hipokrytami i krzyżuje ich, jak w przypadku naszego Pana. To polityka i fałszywa religia w ogólności wzniecają prześladowania religijne. Niemniej jednak każdy, kto będzie postępował według cenionych standardów i myślał o tych rzeczach, znajdzie w nich błogosławieństwo. Pamiętajmy, co nasz Mistrz powiedział, że jeśli człowiek chce być Jego uczniem (uczniem uczącym się od Niego), musi wyrzec się siebie, podjąć swój krzyż i naśladować Go. Pamiętajmy, że obiecaliśmy naśladować Pana w niesławie i dobrej sławie. Pamiętajmy też, że On jest zawsze obecny, by pomóc w czasie trudności, a pamiętanie o tym może umożliwić ich znoszenie „jako dobry żołnierz Jezusa Chrystusa” (2Tym. 2:3).
Podczas tego okresu przejściowego niektórzy sprzeciwiają się, twierdząc, że nie będąc spłodzeni z Ducha, poświęceni słudzy obecnego czasu nie są w stanie dostrzegać głębokich rzeczy Boskiego Słowa. Odpowiadamy na to następująco: Pismo Święte uczy, że w każdym okresie prawda na czasie jest dla WSZYSTKICH poświęconych. Dlatego w czasach Starego Testamentu Starożytni Godni otrzymali całą prawdę, będącą wtedy na czasie. W Pośredniczącym Tysiącletnim Panowaniu Chrystusa, bez spłodzenia z Ducha, Godni, Poświęceni Obozowcy Epifanii i klasa restytucyjna zrozumieją ostatecznie wszystko, co jest w Biblii (Izaj. 11:9; 29:18, 24; 35:5; Jer. 31:34). Dlaczego? Ponieważ zawsze przywilejem poświęconych jest zrozumienie prawdy na czasie w okresie, w którym żyją.
Znamy dobrze słowa Apostoła Pawła z 1Kor. 2:9-16, które zaprzeczają, że niespłodzeni z Ducha są w stanie zrozumieć „głębokie rzeczy Boże”. Musimy zrozumieć, że ten werset jest ograniczony do czasu, w którym było otwarte ogólne Wysokie Powołanie (36-1881), kiedy spłodzenie z Ducha i poświęcenie oznaczało to samo, a zatem wszyscy poświęceni byli spładzani z Ducha, co nie miało miejsca przed otwarciem ogólnego Wysokiego Powołania. Również po ustaniu ogólnego powołania słowa Apostoła Pawła, odnoszące się do tej kwestii, nie mają powszechnego zastosowania, lecz regułą, która zawsze znajduje zastosowanie jest to, że tylko poświęceni mogą zrozumieć prawdę na czasie. Dlatego „Ci, Poświęcający się Pomiędzy Wiekami” rzeczywiście posiadają prawdę na czasie na temat głębokich rzeczy jako świadectwo faktu, że są przyjaciółmi i sługami oraz prospektywnymi synami Boga.
Poświęceni Obozowcy Epifanii, szczególnie klasa Królowej z Saby, mają możliwości służby w rozpowszechnianiu posłannictwa prawdy o Królestwie (Mat. 21:28; Rzym. 12:1; Gal. 6:9, 10), podobnie jak Starożytni Godni. Tak jak w przypadku Starożytnych Godnych (Żyd. 11:33), Bóg udzielił im wzrostu na Jego podobieństwo jako świadectwa Ducha (Rzym. 8:9; 2Piotra 1:5-11; 1Jana 2:5, 6; 3:14, 16, 17), chociaż mają dużo więcej korzystnych warunków do rozwoju niż mieli Starożytni Godni.
Podobnie jak Starożytni Godni, „Ci Poświęcający się Pomiędzy Wiekami” są próbowani i badani pod względem przydatności do ich miejsc