WIECZERZA PAŃSKA

 „Albowiem Baranek nasz wielkanocny za nas ofiarowany jest, Chrystus. A tak obchodźmy święto” (1Kor. 5:7, 8).

      W tym roku (2017) upłyną 1984 lata od śmierci naszego Pana w 33 roku. Ze względu na to, że obchodzimy rocznicę śmierci naszego Pana, ponowne przedstawienie stosowności jej obchodzenia wydaje się właściwe nie tylko dla dobra nowych czytelników, lecz także dla odświeżenia pamięci wszystkich przez przywołanie na umysł tych cennych prawd. W 1615 roku przed Chrystusem zostało podane Prawo Zakonu, o czym mówi nasz Pan w Ew. Jan 7:19 (BW): „Czy to nie Mojżesz dał wam zakon? […]”. Pascha była – i jest nadal – jednym z najważniejszych obrządków religijnych wśród Izraelitów. Był to pierwszy zarys „Prawa” udzielony im jako typicznemu ludowi.

      Ta ceremonia, tak jak została pierwotnie ustanowiona, jest opisana w 2Moj. 12. Baranek bez skazy był zabijany, jego krwią kropiono odrzwia i nadproża domu, a znajdująca się w nim rodzina spożywała mięso tego baranka z niekwaszonym chlebem i gorzkimi ziołami. Tamtej nocy (14 dnia pierwszego miesiąca według żydowskiej rachuby czasu) dzięki pokropieniu krwią i spożywaniu baranka, pierworodni Izraela zostali ominięci, czyli zostali zachowani od plagi śmierci, która nawiedziła i zabiła pierworodnych Egipcjan. Z tego powodu i dlatego, że dzięki temu Izrael wyszedł z egipskiej niewoli – wolny – z Boskiego rozkazu, co roku upamiętniał ten dzień. „Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym i obchodzić go będziecie jako święto dla uczczenia Jahwe. Po wszystkie pokolenia – na zawsze w tym dniu świętować będziecie” (2Moj. 12:14, BT). Tak została ustanowiona Pascha!

      Okres Paschy obchodzony przez Żydów i chrześcijan przybliża do jej początku. Jednak zainteresowanie chrześcijan skupia się szczególnie na zabiciu baranka poprzedzającym ucztę paschalną. Bracia stowarzyszeni ze Świeckim Ruchem Misyjnym będą obchodzić to święto 9 kwietnia 2017 r. Bardzo żałujemy, że chociaż przez pewne formalne ceremonie miliony chrześcijan i Żydów będą z zadowoleniem obchodzić to wielkie historyczne wydarzenie, jednak tylko nieliczni z każdej religii dostrzegą prawdziwe znaczenie tego obchodzenia.

      Ach, moi drodzy bracia, gdyby umysły chrześcijan mogły być w pełni pobudzone, by uświadomić sobie prawdziwe znaczenie Pamiątki, zapoczątkowałoby to religijną odnowę, jakiej świat nigdy dotąd nie zaznał. Jak Apostoł oświadcza, bóg tego świata zaślepił umysły wielu, a nawet tych, których oczy zrozumienia zostały częściowo otwarte, opisuje on jako ślepych i niezdolnych do widzenia z oddali, do dostrzegania głębokich Boskich rzeczy w odniesieniu do tych ceremonii obchodzonych na świecie od ponad 3600 lat. Nawiasem mówiąc, nawet wyżsi krytycy i agnostycy ogólnie muszą uznać, że wydarzenie, które jest tak wydatnie zaznaczone, powszechnie obchodzone od tak długiego czasu, musi mieć podstawę w rzeczywistości. Właśnie takie wydarzenie z pewnością miało miejsce w Egipcie: pierworodni Egiptu ponad wszelką wątpliwość zginęli podczas dziesiątej plagi, a pierworodni Izraela z pewnością zostali od niej zachowani – w tym wszystkim była przestrzegana zasada pozostawania pod krwią – w przeciwnym wypadku powszechne świętowanie tego wydarzenia byłoby niewytłumaczalne.

      Powtórzmy sobie szczegóły związane z ustanowieniem Pamiątki, do czasu której Izraelici byli trzymani w częściowej niewoli przez Egipcjan. Kiedy w PAŃSKIEJ opatrzności przyszedł czas ich wyzwolenia, ich panowie samolubnie usiłowali przedłużyć niewolę i odmawiali wypuszczenia ich do ziemi kananejskiej. W ciągu roku PAN zsyłał kolejno dziewięć różnych plag na lud ziemi egipskiej, kolejno uwalniając  ich z tych plag, gdy ich król błagał o miłosierdzie i składał obietnice, które potem łamał. Ostatecznie Mojżesz, sługa PANA, zapowiedział wielkie decydujące nieszczęście – że pierworodni w każdej rodzinie egipskiej umrą jednej nocy i że zarówno w domu najskromniejszego wieśniaka, jak i w domu króla zapanuje żałoba, w rezultacie której oni chętnie ustąpią i pozwolą Izraelitom wyjść – tak, ponaglając ich do wyjścia w pośpiechu, aby PAN ostatecznie nie sprowadził

poprzednia strona – następna strona