Sztandar Biblijny nr 274 – 2016 – str. 90

którzy jesteście źli, umiecie dobre dary dawać dzieciom swoim, o ileż bardziej Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą”. Dz. 20:35, BW: „W tym wszystkim pokazałem wam, że tak pracując, należy wspierać słabych i pamiętać na słowa Pana Jezusa, który sam powiedział: Bardziej błogosławioną rzeczą jest dawać aniżeli brać”.

      Ci, którzy nadal są przeciwni ze względu na historyczne związki z pogańskim kultem i praktykami, powinni pamiętać, że Apostoł Paweł nie uważał tego za zło, by w pewnych okolicznościach jeść nawet mięso ofiarowane wcześniej pogańskim bożkom (1 Kor. 8:4; 10:25-33; Rzym. 14:14-23), nie mówiąc już o zwykłym korzystaniu z pewnych dni i uzasadnionych zwyczajów, których poganie używali w swych świętach dawno temu. Z pewnością czynienie dobra, czy dobrowolne, niesamolubne, rozsądne udzielanie odpowiednich prezentów przez chrześcijan w okresie Świąt nie jest grzechem, tak jak nie jest grzechem czynienie tego w jakimś innym okresie roku. Gdybyśmy przeżyli 25 grudnia bez dziękowania Bogu za wielki dar Jego Syna (za którego powinniśmy dziękować Jemu każdego dnia!), tylko dlatego, że w tym czasie przypadały starożytne pogańskie święta, bylibyśmy bardziej niechrześcijańscy niż chrześcijańscy.

ŚWIĄTECZNA CHOINKA

      Niektórzy ze sprzeciwiających się obchodzeniu Świąt wśród chrześcijan, odwołują się do Jer. 10:2-4(BW): „Tak mówi Pan: Nie wdrażajcie się w zwyczaje narodów [pogan], nie lękajcie się znaków niebieskich, chociaż narody się ich lękają! Gdyż bóstwa ludów są marnością. Są dziełem rąk rzemieślnika pracującego dłutem w drzewie, ściętym w lesie. Które przyozdabiają srebrem i złotem, umacniają gwoździami i młotami, aby się nie chwiało”. To, mówią przeciwnicy, jest opis świątecznej choinki oraz biblijne potępienie jej. Powierzchownie, wydaje się być to argumentem i w wierszach 5-6 czytamy: „Są jak straszak na polu ogórkowym, nie mówią, trzeba je nosić, bo nie mogą chodzić. Nie bójcie się ich, bo nie mogą szkodzić, lecz nie mogą też nic dobrego uczynić. Tobie nikt nie dorówna, Panie! Jesteś wielki i wielkie jest w mocy twoje imię”.

      Zatem jak widzimy, ścięte drzewko jest następnie stylizowane na nieożywione bóstwo, drewnianego bożka, bogato udekorowanego z troskliwym wysiłkiem, który to bożek, jak Pismo Święte słusznie wskazuje, wciąż jest niezdolny do wykonania nawet najprostszych rzeczy, które człowiek może wykonać. To wskazuje na głupotę i próżność czczenia bóstw i jest napomnieniem oraz poważnym ostrzeżeniem dla wszystkich uciekających się do przesądów i strachu przed nimi oraz napomnieniem do czci dla Jehowy, jedynego prawdziwego Boga, który jako jedyny, przez Jezusa Chrystusa jest w stanie działać na naszą korzyść i który jako jedyny jest godny takiej czci i bojaźni (szacunku). Język Jer. 10:1-16 daje wyraźnie do zrozumienia, że jest tu mowa o obiektach czci i że sugeruje się, iż one są przenośne, czego nie można powiedzieć o zwykłej udekorowanej choince – i że one nie mogą same się po­ruszać, bez przenoszenia ich. Werset 5 (według tłumaczenia BBE – Biblia w Podstawowym Angielskim): „One są niczym słup w ogrodzie, nie mają głosu: muszą być podnoszone, ponieważ nie mają zdolności chodzenia. Nie bójcie się ich, ponieważ nie mają mocy, by czynić zło i nie są w stanie dokonać żadnego dobra”. Podobnie wyrażony i bardziej szczegółowy opis braku takich zdolności ze strony bożków znajdujemy w Psalm 115:2-7.

      Oczywiście, gdyby ktoś z ludu Bożego miał czcić choinkę lub jakiś inny obiekt natury czy wytworzo­ny przedmiot, czy też istotę duchową lub dzieliłby cześć pomiędzy Boga Jehowę a choinkę lub jakiś inny naturalny czy stworzony przez człowieka przedmiot – to poważne biblijne ostrzeżenie przeciwko bałwochwalstwu stosuje się do takich osób. Duch zdrowego rozsądku w poświęconym ludzie Pana – „Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości, i trzeźwego myślenia [samokontroli – BBE]” – będzie ich strzegł przed wszelkiego rodzaju bałwochwalstwem. 1Jana 5:21: „Dziateczki! strzeżcie się bałwanów”.

OBCHODZENIE URODZIN

      Pismo Święte specjalnie wyróżnia datę i metodę corocznego uroczystego obchodzenia Pamiątkowej Wieczerzy naszego Pana, którą Jezus ustanowił jako antytypiczną Paschę (Łuk. 22:15-20; Jan 6:53; 1Kor. 5:7, 8; 11:26-30), jaka jest powszechnie niewłaściwie obchodzona przez wielu (zob. TP 1982,80; SB 2009,94). O wiele ważniejsze jest, abyśmy byli staranni wobec

poprzednia strona – następna strona