Sztandar Biblijny nr 273 – 2016 – str. 71
pokoju, jednak Jer. 6:14 (BT) mówi: „[…] Pokój, pokój, a tymczasem nie ma pokoju”.
Z wypełniania się proroczych okresów oraz faktów w tej kwestii, dla „stróżów” (Mar. 13:33-37) jest oczywiste, że obecny czas Wielkiego Ucisku, który rozpoczął się w 1914 roku, to „[…] wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd i nigdy nie będzie” (Mat. 24:21, BT), w którym dostrzegamy „[…] na ziemi uciśnienie narodów z rozpaczą, gdy zaszumi [podburzając i szalejąc przeciw bastionom obecnego porządku społecznego] morze i wały [niespokojne i awanturnicze elementy ludzkiego społeczeństwa]” (Łuk. 21:25). Widoczne jest także, że ma miejsce ogólnoświatowy kryzys w ludzkich sprawach, którego ludzkie wysiłki nie są w stanie skutecznie opanować.
Wierzymy, że obalenie obecnego porządku rzeczy – obecnie często nazywanego „establishmentem”, który wielu zdecydowanie chce zniszczyć, jak sami twierdzą – w niedalekiej przyszłości przejdzie w dalsze etapy. Dostrzegamy coraz bardziej, że ziemia (obecny porządek społeczny) drży, a pagórki (obecne mniej lub bardziej autokratyczne rządy i kolonialne mocarstwa) topią się niczym wosk (stopniowo schodząc do poziomu powszechnych żądań) w obecności Pana (Psalm 97:4,5), także niebo (wielkie, skorumpowane, kościelne władze chrześcijaństwa, zarówno katolickie jak i protestanckie) przemijają z wielkim trzaskiem (z oburzeniem i chaosem) w tym „dniu Pańskim”, który przychodzi „jako złodziej w nocy” (2Piotra 3:10; 1Tes. 5:2).
Jaka powinna być postawa poświęconego ludu Bożego w tych warunkach? Oczywiście nie powinno to być zaskoczenie, strach czy konsternacja! „Stróżowie” nie są nieświadomi „czasów i chwil”, aby ten dzień zaskoczył ich niczym złodziej. „ […] Nie jesteśmy synowie nocy ani ciemności” (1Tes. 5:1-6). W związku z wyżej wspomnianymi wydarzeniami (opisanymi w Łuk. 21:25, 26) nasz Pan powiedział nam, że gdy ujrzymy (oczyma naszego zrozumienia) „[…] Syna człowieczego, przychodzącego w obłoku [w czasie wielkiego ucisku] z mocą i chwałą wielką [objawioną w obalaniu złego porządku szatana i w wielkim napływie światła w aspektach świeckich i religijnych itd.]”, wtedy mamy spoglądać w górę i podnosić z radością nasze głowy, ponieważ „ […] się przybliża odkupienie [wyzwolenie] wasze”, bo „[…] blisko jest królestwo Boże” (w. 27-32).
Wspaniałe proroctwo odnoszące się do ludu Bożego i jego właściwej postawy w tym czasie znajdujemy w Psalm 46:2-4 (BW): „Bóg jest ucieczką i siłą naszą [On chroni nas przed zbyt wielkim niebezpieczeństwem i daje nam siłę, by skutecznie stawić czoła niebezpieczeństwom, które są ponad nasze siły], pomocą w utrapieniach najpewniejszą [znajdującą się blisko]. Przeto się nie boimy [nie odczuwamy strachu], choćby ziemia zadrżała [choćby obecny porządek społeczny został zakłócony, wstrząśnięty i usunięty – Żyd. 12:26, 27] i góry [rządy obecnego złego świata] zachwiały się w głębi mórz [zostały ogarnięte przez awanturnicze, nieopanowane masy ludzkości]. Choćby szumiały [spierając się z rywalizującymi frakcjami], choćby pieniły się [energicznie krzycząc w furii] wody [rewolucjoniści], choćby drżały [trzęsły się ze strachu i niepewności, wstrząsane przez okropne rewolucje] góry z powodu gniewu jego [powstawania mas przeciwko klasom]”.
Ostatnie 140 lat jest zachodzeniem Wieku Ewangelii na Wiek Tysiąclecia i to zachodzenie będzie trwało jeszcze przez pewną liczbę lat. Podczas ostatnich stu lat, części „dnia jego przygotowania” (Nah. 2:3, BT), który rozpoczął się w 1799 roku i zakończy się z końcem Czasu Ucisku (C 3, s.23-59,382-386; E 6, s.627; PT 1974, s.38-43), Bóg realizuje szczególnie dwa z Jego wielkich celów: (1) przez Chrystusa, który przyszedł w Swym drugim adwencie, jesienią 1874 roku (P 2, s.173-245; P 3, s.121-134, 387-410), Bóg dokonuje wielkiego dzieła Żniwa Wieku Ewangelii, „[…] żniwo jest dokonanie świata [gr. aion, wiek] […]” (Mat. 13:39); oraz (2) za pośrednictwem Chrystusa przeprowadza wielkie tysiącletnie dzieło wiązania Szatana, które rozpoczęło się w 1874 roku (Obj. 20:1, 2) oraz niszczy jego dom (Mat. 12:29; Mar. 3:27). Innymi słowy, Bóg obala imperium Szatana, co jest przygotowaniem do ustanowienia wspaniałego, Pośredniczącego Panowania prawdy i sprawiedliwości na ziemi w celu błogosławienia ludzkości. Podczas ostatnich 140 lat Bóg dokonuje (1) szczególnego dzieła Wieku Ewangelii dla wybranych i quasi-wybranych, (2) szczególnego dzieła Wieku Tysiąclecia dla niewybranych.
Tak jak Jezus pod koniec Swego pierwszego adwentu wstąpił do nieba w „obłoku” (Dz.Ap. 1:9) w sposób cichy i niezauważalny dla świata