Sztandar Biblijny nr 273 – 2016 – str. 70
zmianami, panowała wielka nierówność społeczna, ubodzy byli niedożywieni i wołali o chleb, ludzie z niskich warstw społeczeństwa domagali się pieniędzy i różnych „praw obywatelskich” od bogatych i wpływowych, reformatorzy proponowali swoje panacea, a optymiści dostrzegali, że wszystko rozwijało się w kierunku lepszych warunków.
Od lat te oznaki nieszczęścia nadciągającego na obecny porządek rzeczy są coraz bardziej widoczne i coraz bardziej „ludzie omdlewać będą z trwogi w oczekiwaniu tych rzeczy, które przyjdą na świat […]” (Łuk. 21:26, BW). Nowy rok z pewnością będzie świadkiem dalszego wybuchu problemów i dalszych przygnębiających warunków w państwie, sferach rządowych, finansach, przemyśle, biznesie, świecie pracy, rolnictwie, edukacji, rodzinie, społeczeństwie, kościele, polityce itd.
Socjalistyczny idealizm szerzy się w świecie polityki, a światowe rządy są w stanie bankructwa, znienawidzone przez liczne frakcje chrześcijańskiego świata. ISIS: nowa Al-Kaida została utworzona pod inną nazwą w 2006 roku jako Islamskie Państwo w Iraku (ISI). Później do tej nazwy dodano „i Syrii”. Celem ISIS jest stworzenie państwa islamskiego wzdłuż terytorium Sunnitów w Iraku i Syrii. W 2006 roku Al-Kaida w Iraku –
pod bezwzględnym przywództwem Abu Musaba al-Zarqawi’ego – rozpoczęła pozornie przypadkowe i brutalne działania wobec cywilów, próbując zainicjować sekciarską wojnę przeciwko większości szyickiego społeczeństwa. ISIS zaczęła narzucać prawo szariatu w miastach, nad którymi przejęła władzę. Chłopcy i dziewczęta muszą być oddzieleni w szkole. Kobiety muszą nosić nikab, pełną zasłonę na twarzy w miejscach publicznych. Szariackie sądy często wymierzają brutalną sprawiedliwość, muzyka jest zakazana, a post podczas Ramadanu jest wymuszany. Prawo szariatu obejmuje zarówno religijne jak i niereligijne sfery życia.
Boko Haram jest islamską sektą, która wierzy, że grupa skorumpowanych, fałszywych muzułmanów przejęła władzę polityczną w północnej Nigerii. Ta sekta chce prowadzić wojnę przeciwko nim oraz Federalnej Republice Nigerii jako takiej, aby stworzyć „czyste” islamskie państwo zarządzane przez prawo szariatu. Jej celem jest narzucenie surowszego egzekwowania prawa szariatu w najbardziej licznym narodzie Afryki, który jest rozdarty pomiędzy muzułmańską większością na północy, a głównie chrześcijańskim południem. Podczas gdy świat pozostaje porażony przez mający siedzibę w Syrii ISIS, co powoduje, że zachodnie narody podejmują wysiłki sprzeciwiające się ISIS, ataki Boko Haram nasilają się. Boko Haram bombarduje szkoły, kościoły i meczety, porywa kobiety i dzieci, zabija zarówno polityków jak i przywódców religijnych. Rok temu Boko Haram ubiegała się
o makabryczny tytuł najbardziej śmiercionośnej grupy terrorystycznej za swe zabójstwa w Nigerii, Czadzie i Kamerunie. Wymieniamy kilka innych grup terrorystycznych: Islamski Ruch Uzbekistanu (Azja), Asbat i Ansar (Bliski Wschód), Ansar Dine (Afryka), Front al-Nusaa (Bliski Wschód), Islamskie Państwo Iraku (ogólnoświatowe).
10 lutego 2016 urzędnicy zajmujący się sprawami zdrowia i ratownictwa powiedzieli, że: „Dwóch zamachowców samobójców płci żeńskiej wysadziło się w obozie dla uchodźców w północno-wschodniej Nigerii, zabijając przynajmniej 58 osób. Według pracowników medycznych z Maiduguri (największego miasta w północno wschodniej Nigerii i kolebki Boko Haram), około 78 osobom udzielono pomocy medycznej z powodu ran odniesionych w dwóch eksplozjach, które miały miejsce we wtorek rano w obozie, do którego około 50.000 osób zostało wypędzonych ze swych domów przez islamskie powstanie Boko Haram. Oni wypowiadali się anonimowo, tak jak urzędnicy z sekcji ratownictwa, którzy powiedzieli, że nie są upoważnieni by wypowiadać się dla reporterów”. Powiedziano, że narody również zaczęły się jednoczyć, widząc, że współpraca regionalna może pomóc w przeciwdziałaniu zagrożeniom ze strony ekstremistów i wskazując na wielonarodowe siły złożone z oddziałów z Czadu, Nigerii i Kamerunu zwalczające Boko Haram. Ten rodzaj szokującego zachowania szybko się szerzy i światowe organizacje bardzo licznie spotykają się, szukając trwałego