Sztandar Biblijny nr 273 – 2016 – str. 72
i nominalnego ludu Bożego, lecz wiadomy tylko dla Jego wybranych uczniów, tak na początku Swego drugiego adwentu, w 1874 roku, przyszedł „w podobny sposób”, siedząc na „białym obłoku” (Obj. 14:14) jako duchowa istota, niewidzialna dla fizycznego wzroku ludzi i tak samo niezauważalna dla świata i nominalnego ludu Bożego. Tylko Jego wybrani uczniowie, wierni stróżowie, zwracając uwagę na „mocniejszą mowę prorocką” (2Piotra 1:19) i otwierając na Jego „pukanie” (Obj. 3:20), rozpoznają Jego niewidzialną obecność, ponieważ są oświecani przez czystą mądrość pochodzącą z góry, ich „spragnione oczy wiary przenikają przez białą chmurę, dostrzegając Króla Chwały” (R773).
Brat Russell określił zakończenie Czasu Końca lub „dnia jego przygotowania” (Nah. 2:3, KJV) na 1914 rok (C 3, s. 23). Jednak w 1904 roku Pastor doszedł do wniosku, że Czas Ucisku rozpocznie się, a nie zakończy w 1914 roku. Od tego czasu on odmawiał określania daty jego końca, tym samym sugerując, że kres Czasu Ucisku nastąpi później niż w 1914 roku. W E 6, s. 453, Brat Johnson uczy nas, że początek Czasu Końca miał miejsce w październiku 1799, a koniec tego czasu, bardzo wydłużonego, nastąpi tuż przed zmartwychwstaniem Daniela i otrzymaniem przez niego nagrody jako Starożytnego Godnego. To jeszcze nie nastąpiło. „Ale ty idź do miejsca twego, a odpoczniesz, i zostaniesz w losie twoim aż do skończenia dni” (Dan. 12:13).
Choć 1914 rok był ważnym punktem zwrotnym w historii świata, on oczywiście nie wyznaczył kresu Czasu Końca, ponieważ Czas końca musi być świadkiem zupełnego obalenia królestw tego świata oraz Babilonu, włączając w to papiestwo: „ A tedy objawiony będzie on niezbożnik, którego Pan zabije duchem ust swoich i zniesie objawieniem przyjścia swego [parousia czyli obecności]” (2Tes. 2:8). Ten werset mówi nam o niegodziwym systemie zwanym antychrystem i o tym, że on miał być objawiony (gr. apokalupto, objawić) duchem Jego ust. Tak, Słowo Boże – Prawda, przez cały czas usuwa błędne nauki Babilonu i we właściwym czasie słowo Prawdy zniszczy wszystkich dobrowolnych grzeszników, wszystkich, którzy nie będą słuchać [nie bedą posłuszni] Jego głosu, Jego rozkazów, Jego instrukcji! Tak, ten werset ukazuje nam sposób nadejścia jasności dla poświęconego dziecka Bożego. Greckie epifaneia, czyli jaskrawe, świecące objawianie światła i wiedzy będzie wzrastać, aby wszystkie formy błędu i zła zostały rozproszone przez jasne świecenie Tego obecnego [naszego Pana]. „Bo jeżeli ktoś nie potrafi własnym domem zarządzać, jakże będzie mógł mieć na pieczy Kościół Boży?” (1Tym. 3:5, BW). Porównaj z Obj. 16:18-20; 18:21.
Również proroctwo Nahuma 1:5-9 ma duże znaczenie w związku z tym tematem: „Góry [bardziej autokratyczne rządy] drżą przed nim, a pagórki [mniej autokratyczne rządy] się rozpływają; ziemia [obecna organizacja społeczeństwa] gore [jest niszczona] od oblicza jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim. Przed rozgniewaniem jego, któż się ostoi? A kto się stawi przeciwko popędliwości gniewu jego? Gniew jego się wylewa jako ogień [ogień gniewu Jego – Ezech. 38:19; Sof. 3:8], a skały [fortece społeczeństwa] się padają przed nim. Dobry jest Pan [Jehowa], i posila w dzień uciśnienia, a zna tych, którzy ufają w nim; przetoż powodzią prędką [zalewem prawdy] koniec uczyni miejscu jego [imperium Szatana], a nieprzyjaciół Bożych ciemności [ignorancja i błąd] gonić będą. Cóż zamyślacie [planujecie] przeciwko Panu [Jehowie, por. Ps. 107:42]? Onci koniec uczyni [niegodziwości], utrapienie drugi raz nie powstanie”. To utrapienie pojawiło się już raz, z powodu nieposłuszeństwa Adama (Rzym. 5:12, 18), lecz po jego zniszczeniu, ludzkość zostanie przywrócona do doskonałości, ziemia stanie się doskonała, a wszyscy niegodziwi będą zniszczeni (Ps. 145:20), nigdy nie powstaną ponownie.
Przez ten czas Wielkiego Ucisku „[…] wojnę onego wielkiego dnia Boga wszechmogącego” (Obj. 16:14), cały świat jest przygotowywany do nowego Dnia i jego wielkiego dzieła przywrócenia, czyli restytucji (Dz. 3:19-21; Sof. 3:9; Izaj. 11:9; Jer. 31:34). Chociaż czas uświadamiania będzie pełen chmur i gęstych ciemności (Ps. 97:2), to dziękujemy Bogu za Jego błogosławione zapewnienie, że dzieło zniszczenia będzie krótkie – „ […] sprawę zaiste skróconą uczyni Pan na ziemi” (Rzym. 9:28; Mat. 24:22) – i że niezwłocznie po tym zacznie świecić wspaniałe Słońce Sprawiedliwości (Mal. 4:2; 1:11). „Ziemia [obecny, samolubny porządek społeczny] […] przeniesiona będzie jako budka; […] upadnie, a więcej nie powstanie (Izaj. 24:19, 20). Bóg, który sprawia, że gniew człowieka będzie Go chwalić (Ps. 76:11, BWP, KJV; Joela 2:1-11; Abak. 1:5-12), usuwa gruz, by zrobić miejsce na nowy budynek, nowy porządek – „Lecz nowych niebios [nowe władze duchowej kontroli – Jezus i Jego Kościół w mocy Królestwa] i nowej ziemi [ponownie zorganizowane ludzkie społeczeństwo] według obietnicy jego oczekujemy, w których sprawiedliwość mieszka” (2Piotra 3:13; Izaj. 65:17).
Zwróćmy uwagę na Jezusa i Jego Kościół, aby zyskać większą głębię zrozumienia tej zasady w tym momencie Boskiego planu. Powinniśmy pamiętać,