Sztandar Biblijny nr 272 – 2016 – str. 53
przez Boga tak dokładnie, jak to było ze słowami Proroków. Musimy przyznać, że Bóg otwiera Swą prawdę stopniowo, by objawić niezmierne bogactwa Swej łaski i w związku z tym obecnie na czasie jest dużo więcej światła, niż było w każdym wcześniejszym okresie w historii Kościoła. Młodociani Godni i Poświęceni Obozowcy Epifanii mają przywilej rozumienia głębokich rzeczy Bożych. Dzieje się tak dlatego, że oni są poświęceni i że poświęceni zawsze byli i zawsze będą uprzywilejowani zrozumieniem prawdy na czasie (E 4, s. 468).
Nie ma to dla nas stosunkowo wielkiego znaczenia, co inni ludzie lub nasi wierzący przyjaciele mogą obecnie o nas mówić. Oni będą mówić o nas bolesne rzeczy, nawet wbrew swym własnym przekonaniom, choć często dlatego, że w nie wierzą. Wierny świadek musi znosić takie próby. Zważając na to, by światło prawdy świeciło przez jego prostolinijny charakter (2Kor. 3:2) oraz przez jego wyraźne i pozytywne świadectwo, może powierzyć swą drogę Panu, który „[…]sprawi, że twoja sprawiedliwość zabłyśnie jak światło, a słuszność twoja jak – południe” (Psalm 37:5, 6, 7, BT). Kiedy wszystko jest objawiane, nic nie pozostanie zakryte. Wówczas wiedza o Panu napełni całą ziemię, tak jak wody wypełniają morze (Izaj. 11:9). Każdy typ, proroctwo, symbol, przypowieść i niejasne stwierdzenie we właściwym czasie wyda świadectwo dla wszystkich. A chociaż tak będzie z prawdą, będzie to prawdziwe także w odniesieniu do tych, którzy niosą prawdę, a w rzeczywistości w stosunku do wszystkich ludzi, dobrych i złych, ponieważ nie ma żadnej cechy obecnie skrytej, która nie będzie objawiona. Prawe i pobożne charaktery są często ukryte pod niezrozumieniem i fałszywym przedstawieniem, natomiast liczne niegodziwe i brzydkie charaktery są ukryte pod ładną i zwodniczą powierzchownością.
Ostatecznie wszystkie maski będą zdjęte i każdy człowiek zostanie oceniony zarówno przez Boga, jak i przez człowieka, zgodnie z jego motywami. 1Kor. 4:5, BT: „Przeto nie sądźcie przed czasem, dopóki nie przyjdzie Pan, który ujawni to, co ukryte w ciemności, i objawi zamysły serc. Wtedy każdy otrzyma pochwałę od Boga”. Tym, którzy otrzymali usprawiedliwienie, postąpili dalej do poświęcenia i są uświęcani, jest udzielany wielki przywilej zrozumienia wielkiej ilości światła na czasie [teraźniejszej prawdy]. Na poświęcone dziecko Boże sprowadza to wielkie przywileje! Ono może naśladować Boga i Chrystusa, jak mówi Efez. 5:1: „Bądźcież tedy naśladowcami Bożymi, jako dzieci miłe”. Zgodnie z tym mamy być naśladowcami Boga w znaczeniu naśladowania Go, na ile to możliwe, w myślach, motywach, cechach charakteru, słowach i czynach, właśnie tak, jak drogie i dobre dziecko naśladuje dobrego rodzica, starając się kopiować jego ogólną postawę, charakter i postępowanie. Dla niektórych idea naśladowania Boga, duchowej istoty niewidzialnej dla naturalnego ludzkiego wzroku, może okazać się raczej trudna i niezbyt pociągająca. Jednak Bóg zdecydował objawić Siebie przez Jego spisane objawienie – Biblię. Przez to, co Biblia mówi o Bogu, szczególnie o Jego charakterze, przez to, że ona pokazuje, co On pochwala, a czego nie itd., możemy dużo się o Nim nauczyć, abyśmy mogli Go naśladować.
To w Swych wielkich i chwalebnych zaletach charakteru, szczególnie w Swej mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy (samokontroli i pogodnej wytrwałości), Bóg Jehowa ma być podziwiany i naśladowany przez wszystkich tych, którzy wierzą, „[…]że jest [istnieje] Bóg, a że nagrodę daje tym, którzy go szukają” (Żyd. 11:6), a szczególnie przez tych, którzy przez poświęcenie stali się uczniami Chrystusa. 
Wydaje się, że Dawid tak myślał, gdy wyraził piękne słowa Psalmu 8:2 (BW): „Panie, Władco nasz, jak wspaniałe jest imię twoje na całej ziemi! Ty, któryś wyniósł majestat swój na niebiosa”. Pismo Święte mówi nam również wiele o cechach charakteru Jezusa Chrystusa, które są tego samego rodzaju, jakie posiada Bóg. On jest obrazem charakteru Ojca (Kol. 1:15; Żyd. 1:3). Dlatego w naśladowaniu charakteru Chrystusa, w rzeczywistości naśladujemy charakter Boga, ponieważ On był dla nas przykładem Jego charakteru.
Liczne wersety zachęcają nas do postępowania za przykładem Jezusa, do naśladowania Go (jest tak dlatego, że On z kolei był naśladowcą Boga). Na przykład w Żyd. 12:2 jesteśmy nakłaniani, by po inspirację i pomoc w biegu na chrześcijańskim torze patrzeć na „Wodza i doskonalącego wiarę Jezusa, który dla wystawionej przed nim radości, zniósł krzyż, nie zważając na hańbę i usiadł po prawicy