Sztandar Biblijny nr 268 – 2015 – str. 86
Dla większości ludzi znaczenie tego zwyczaju ograniczyło się jedynie do formalizmu oraz stało się okazją do rodzinnych spotkań i obfitego jedzenia i picia – dnia wolnego od pracy. Przyczyną upadku tego zwyczaju jest wzrost niewiary, a ta niewiara rośnie wraz ze wzrostem poziomu wykształcenia. Wykształceni ludzie, zrażeni przez fałszywe obrazy o wszechmogącym Bogu, odziedziczone z cred ciemnych wieków, w wielu przypadkach odwracają się od prawdziwego Boga Biblii, a w niektórych przypadkach od jakiegokolwiek poglądu o osobowym Bogu. Wielu z nich uczy kwiat rosnącego pokolenia w niewierności oraz niewierze w Biblię. O poświęconym wierzącym śpiewamy Psalm 69:31: „Tedy będę chwalił imię Boże pieśnią, a będę je wielbił z dziękczynieniem”.
Jednak te błogosławieństwa nie wskazują na żadną specjalną łaskę dla któregokolwiek z narodów czy królestw tego świata, które wkrótce przeminą i ustąpią miejsca uniwersalnemu Królestwu Boga na ziemi. W Swym nadzorze nad narodami Bóg zwykle nie zapobiega, lecz jedynie kieruje ich dowolnymi drogami, aby one nie mogły ingerować w Jego własne mądre cele, lecz raczej by ostatecznie im służyły – w tym samym znaczeniu, w jakim jest powiedziane, że On sprawia, iż nawet gniew człowieka będzie Go chwalił. Bardzo dobrze wyjaśnia tę myśl Psalm 76:11: „Zaiste i gniew człowieczy chwalić cię musi, a ty ostatek zagniewania skrócisz”. A także: „Wysławiajcie PANA, wzywajcie imienia Jego, a opowiadajcie między narodami sprawy Jego” (1Kron. 16:8). Niech te słowa sprowadzą bogate błogosławieństwa dla drogiego ludu Boga Jehowy, który ma pełne zaufanie do Niego, a z powodu naszego głębokiego oddania On miłuje, troszczy się i będzie nas zawsze strzegł niczym „źrenicy oka Swego” (5Moj. 32:10).
| Dzięki któremu też mamy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której stoimy, i chlubimy się nadzieją chwały Bożej. A nie tylko to, chlubimy się też z ucisków, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość, a cierpliwość doświadczenie, doświadczenie zaś nadzieję;
Rzym 5:2-4 |
Jak wspaniale jest należeć do Boga, czuć ciepło Jego wielkiej miłości i zawsze znajdować w Nim „ucieczkę i siłę naszą, pomoc w utrapieniach najpewniejszą” (Psalm 46:2, BW)!
| Nie licz strat, gdy dzień umyka, Nie pisz ich do pamiętnika, Ale zyski, choćby małe, Licz codziennie i wytrwale: Każde słodkie, wdzięczne słowo, Każde zadanie uczciwie spełnione, Gdy myśli przykre lub gorzkie słowa Jeżeli kłamstwo lub ludzka nieczułość, |
Nie zapisuj żadnej troski. Krzyż i strata – wyrok Boski. W pamiętniku swoim zapisz, Co za dobre uznać raczysz. Niechaj wszystko, co złe, minie. Już niedługo deszcz i chmury Już niedługo, a przy tobie |
BS 2015, 82-86