Sztandar Biblijny nr 255 – 2013 – str. 76

Mesjasza, na wiosnę 33 roku Pańskiego. Potem przyszedł ich „dwójnasób”, czyli powtórzenie, okres niełaski, także trwający 1845 lat (Zach. 9:9, 12; Mat. 21:4, 5; 23:38, 39), który skończył się na wiosnę roku 1878. Od tego czasu Boska łaska zaczęła powracać do Izraela (Izaj. 40:1, 2). To w 1878 roku Delitzsch rozpoczął rozpowszechnianie swego hebrajskiego Nowego Testamentu, a Disraeli, wówczas Premier Anglii żydowskiego pochodzenia, wpłynął na Berliński Kongres Narodów, aby przyznano Anglii ogólny protektorat nad azjatyckimi prowincjami Turcji, łącznie z Palestyną; a rząd turecki zmienił swe prawa odnoszące się do cudzoziemców, co polepszyło stan Żydów, mieszkających wówczas w Palestynie, jak również częściowo otworzyło drzwi do osiedlania się tam innych, wraz z przywilejami posiadania nieruchomości. W 1878 roku, gdy izraelski „czas naznaczony” wypełnił się (Izaj. 40:1, 2) i gdy wycierpiał „w dwójnasób za wszystkie grzechy swoje”, Bóg sprawił, że Jego lud zaczął być pocieszany, zarówno pod względami religijnymi, jak i świeckimi.

Żyd, Benjamin Disraeli, Premier Anglii, był bardzo wpływowy w 1878 roku

      Lecz więcej niż to było im potrzebne, aby sprowadzić ich z powrotem do ich ojczyzny, jako wstęp do ustanowienia Królestwa Boże go na ziemi (Mat. 6:10; 4Moj. 14:21; Izaj. 2:2-4; 11:9; Dan. 2:35, 44; Obj. 5:10). Bóg dokonywał tego przez „rybaków” i „łowców” w pierwszej fazie Ucisku Jakuba, prowadzącej do powtórnego ich zgromadzenia (Jer. 16:14-16). „Rybacy” to ci, którzy używają atrakcyjnej przynęty Syjonizmu itd., by przyciągnąć Żydów do ich ojczyzny. To dzieło rozpoczęło się w 1882 roku od Leo Pinskera, poprzednika doktora Teodora Herzla. Przy pomocy mężów stanu, żydowscy agitatorzy, a także wielu chrześcijan zrobiło dużo i stara się zrobić jeszcze więcej, by zachęcić Żydów do powrotu do ich ojczyzny. „Łowcami” są ci, którzy ścigają w celu zniszczenia. Oni także sprawili, że rzesze Żydów powróciły do swej ojczyzny. W 1878 roku wybuchły gwałtowne prześladowania w Rumunii oraz Galicji, a szczególnie w Rosji, która w 1881 przyjęła Prawa Majowe, w wyniku których nadal trwały krwawe prześladowania w różnych krajach Europy. Pogromy wybuchały w wielu krajach i popełniane były niewyobrażalne okropności przeciwko Żydom, szczególnie w dwóch fazach Wojny Światowej. To „łowienie” w wielu krajach nadal trwa, chociaż nie na tak dużą skalę i z mniejszymi zewnętrznymi prześladowaniami. Za pomocą „czasu ucisku Jakuba” Bóg wypełnia Swe cele.

PONOWNIE ZGROMADZONY IZRAEL OBEJMUJE POKOLENIA

Przyciąganie Żydów do ich ojczyzny rozpoczęło się w 1882 roku z Leo Pinskerem (z lewej) i Dr. Teodorem Herzlem (z prawej), wypełniającymi  proroctwo  Jeremiasza 16:14-16. „Rybacy” to ci, którzy używają atrakcyjnej przynęty Syjonizmu itd., by przyciągnąć Żydów do ich ojczyzny.

      Obiecując ponownie zgromadzić dzieci Izraela, Bóg nie odnosił się jedynie do dziesięciu pokoleń (czasami nazywanych Izraelem, Efraimem itd.), jako oddzielnych od dwóch (zwykle zwanych Judą), lecz raczej do wszystkich dwunastu pokoleń, ponieważ całe dwanaście pokoleń było przedstawionych w owcach, „które zginęły z domu izraelskiego” (Mat. 10:6), domu, który został odrzucony 33 roku Pańskiego. W Izaj. 11:11, 12 jest jasno wskazane, że chodzi tu o całe dwanaście pokoleń, ponieważ jest tam wymienione zarówno dziesięć po koleń jako Izrael oraz dwa pokolenia jako Juda: „Stanie się też dnia te go [ten sam „dzień” – „czas utrapienia Jakubowego” – wspomniany w Jer. 30:7], iż Pan powtórnie rękę Swą przyłoży [tak jak to uczynił pierwszy raz, przy końcu niewoli babilońskiej], aby przywrócił ostatek ludu Swego…i podniesie chorągiew wśród narodów i zgromadzi wygnanych z Izraela, a rozproszonych z Judy zbierze razem z czterech stron ziemi [z których wychodzą od 1878 roku, co nie miało miejsca nigdy przedtem, ponieważ przed ich rozproszeniem w Wieku Ewangelii, dwanaście pokoleń nigdy nie było rozrzuconych na cztery strony świata]”

poprzednia stronanastępna strona