Sztandar Biblijny nr 254 – 2013 – str. 56

ZIEMSKA POMYŚLNOŚĆ I NAGRODA

      Nie ma wątpliwości co do tego, że w tej lekcji (5Moj. 6:3) i w wielu innych częściach Pism Starego Testamentu, PAN wyraźnie przedstawia ludowi, że otrzymają ziemski dobrobyt, jako nagrodę za ich posłuszeństwo i lojalność dla Niego i Jego praw. Dla niektórych to stało się kamieniem obrażenia; i nie uznając faktu dyspensacyjnej zmiany z Wieku Żydowskiego na Wiek Ewangelii, w równym stopniu stosują tę obietnicę do Duchowego Izraela, a ich błąd wywołał zamieszanie w umyśle, ponieważ każdy może wyraźnie dostrzec, że w obecnym wieku Duchowemu Izraelicie nie towarzyszy ziemska pomyślność,

Ludzie otrzymają ziemski dobrobyt, jako nagrodę za ich posłuszeństwo i lojalność wobec Niego i Jego praw. 5 Moj. 6:3

lecz raczej, jak wyraził to Apostoł: „Wszyscy, którzy chcą pobożnie żyć w Chrystusie Jezusie, prześladowani będą” (2Tym. 3:12). Zatem, jak sugeruje Apostoł Tymoteuszowi, bardzo ważne jest, abyśmy nauczyli się „dobrze rozdzielać Słowo Prawdy”. Zachowując tę regułę, wszystko jest jasne. Cielesny Izrael miał ziemskie, a nie niebiańskie obietnice, podczas gdy Duchowy Izrael otrzymał niebiańskie obietnice i jedynie zapewnienie chleba oraz wody w odniesieniu do ich ziemskich spraw, i nic poza tym nie zostało im zapewnione w odniesieniu do ich doczesnej pomyślności.

      Dlatego, o ile to dotyczy nauki o ziemskich nagrodach, zamiast świadczyć przeciwko Księdze Powtórzonego Prawa i jej natchnieniu, ona jest ich potwierdzeniem. Obietnica dla cielesnego Izraela, że będą błogosławieni w swych zbiorach i komorach, w trzodach i stadach, długim życiem i licznym potomstwem, znajduje swe odniesienie do Duchowego Izraela, na wyższym poziomie. Niebiański Ojciec miał przyjemność w udzieleniu cielesnemu Izraelowi ziemskich błogosławieństw, ponieważ byli ziemskim potomstwem i ponieważ Boskie działania w ich Wieku były zapowiedzią Boskich działań wobec świata podczas Wieku Tysiąclecia w nagradzaniu każdego dobrego czynu i karaniu każdego przestępstwa. Do ludu Bożego, jako członków duchowego Nowego Stworzenia, spłodzonego z Ducha Świętego podczas Pięćdziesiątnicy i od tego czasu, należały „niezmiernie wielkie i kosztowne obietnice” niebiańskiej chwały, czci i nieśmiertelności. Nasz Niebiański Ojciec jest bardziej chętny do udzielenia Ducha Świętego tym, którzy Go o to proszą, niż ziemscy rodzice do dawania ziemskich dobrych rzeczy dla swych dzieci. Duchowi Izraelici mieli się starać, by pojmować, oceniać i korzystać z duchowych rzeczy przez wiarę, a jeśli byli wierni aż do końca, będą korzystać z nich rzeczywiście przez całą wieczność przez uczestnictwo w Pierwszym Zmartwychwstaniu, jako Nowe Stworzenia.

      Na otwarcie swego oświadczenia najważniejszej ze wszystkich prawd, wielki Prorok, Mojżesz, zawołał do ludu: „Słuchaj Izraelu!”.

„JEHOWA, NASZ BÓG JEST JEDEN – JEHOWA”

„…Jezus odpowiedział i rzekł: Wysławiam Cię, Ojcze, PANIE nieba i ziemi, że te rzeczy zakryłeś przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlątkom” – Mateusz 11:25.

      Tak jak to zdanie było prawdziwe w czasie jego wygłaszania, ono jest nadal prawdą; jak jego ważność stawia go na samym szczycie na liście nakazów, tak ono nadal powinno być traktowane, jako najważniejsze wśród doktrynalnych nauk BOSKIEGO Słowa. Co jeszcze tu dostrzegamy? Widzimy, że jeśli chodzi o Cielesny Izrael, szybko zapomnieli słowa Mojżesza i wielokrotnie byli karani z powodu bałwochwalstwa – za czczenie innych bogów, zapominając o oświadczeniu, że jest tylko jeden Bóg i że Jego imię brzmi Jehowa. Zupełnie podobnie wśród chrześcijan dostrzegamy skłonność do zapominania o tej wielkiej integralnej prawdzie, że jest tylko jeden Bóg i że Jego imię to Jehowa. Nasi przyjaciele rzymsko-katolicy czynią sobie wiele bogów: Ojciec, Syn, Duch Święty, Święta Maria, wszyscy Apostołowie i święci są bogami o większej lub mniejszej godności, o różnych stopniach czci oraz obiektami adoracji i modlitwy. I nawet protestanci, chociaż od rzucają wielu mniejszych bogów katolicyzmu, jednak w przeciwieństwie do tego wersetu oraz do każdego innego wersetu Biblii i bez żadnego powodu, z uporem twierdzą, że mamy trzech Bogów w jednym; niemniej jednak oni odrzucają także i to zdanie i sprzeciwiają mu się, mówiąc, że jest jeden Bóg w trzech osobach! Jeśli próbujemy zakwestionować

poprzednia strona – następna strona