Sztandar Biblijny nr 253 – 2013 – str. 35
 |
| Disraeli, Żyd, uczynił kwestią Międzynarodowego Prawa to, by Żydom udzielić prawa do osiedlania się w Palestynie |
ZWROTNY PUNKT W POWROCIE ŁASKI
Na Kongresie Narodów w Berlinie, w czerwcu 1878 roku, Europejskie Porozumienie Narodów, pod przywództwem Żyda Disraeliego, ówczesnego Premiera Anglii, uczyniło kwestią Międzynarodowego Prawa to, by Żydom udzielić prawa do osiedlania się w Palestynie, usuwając z niego uciążliwą przeszkodę. To wtedy Anglia objęła powszechny protektorat nad azjatyckimi prowincjami Turcji, wśród których znajdowała się Palestyna, a rząd turecki zmienił na lepsze swe prawa odnoszące się do cudzoziemców, które złagodziły warunki życia Żydów mieszkających w Palestynie, jak również częściowo otworzyły drogę do osiedlania się tam innych wraz z przywilejem posiadania nieruchomości. Poprzednio Żyd był jedynie psem potrącanym, kopanym oraz znieważanym przez swego mahometańskiego władcę i odmawiano mu najbardziej podstawowych przywilejów egzystencji w ziemi, która była dla niego święta ze względu na pamięć o przeszłości oraz obietnice dotyczące przyszłości. Musimy pamiętać, że rok 1878 był je dynie punktem zwrotnym w powrocie łaski do cielesnego Izraela. Ich powrót do łaski oraz powrót do ziemi miał być stopniowy, tak jak ich upadek był stopniowy.
ROZWAŻANIE JEREMIASZA 16:14-16
Ponieważ proroctwo Jer. 16:14-16 jest jednym z najbardziej jasnych fragmentów Biblii opisujących ponowne zgromadzenie Izraela w Ziemi Świętej, obecnie przestudiujemy go w łączności z tym. Cytujemy: „Oto dni idą, mówi PAN, że nie rzeką więcej: jako żyje PAN, który wywiódł synów izraelskich z ziemi egipskiej. Ale: jako żyje PAN, który wywiódł synów izraelskich z ziemi północnej i ze wszystkich ziem, do których ich wygnał, gdy ich znowu przywiodę do ziemi ich, którą dałem ojcom ich. Oto ja poślę do wielu rybaków (mówi Pan), aby ich łowili; potem poślę do wielu łowców, aby ich łapali na wszelkiej górze i na wszelkim pagórku i w dziurach skalnych”.
„Ziemie północne” to Rosja, gdzie jeszcze do niedawna mieszkała niemalże połowa żydowskiej nacji, a „wszystkie ziemie” odnoszą się do wszystkich innych krajów, szczególnie krajów Europy, takich jak Polska, Niemcy, Rumunia, Węgry itd., do których Izraelici zostali rozproszeni podczas Wieku Ewangelii; Bóg obiecuje, że z tych miejsc sprowadzi ich z powrotem do ich własnej ziemi.
„RYBACY”
Od 1878 roku, w harmonii ze Swą obietnicą z Jer. 16:16, Bóg posyła „rybaków” z atrakcyjną przynętą syjonizmu, aby przyciągnąć Izraelitów, niczym symboliczne ryby, do Palestyny. Tymi rybakami byli po części ci mężowie stanu, którzy politycznie pomagali Izraelowi w powrocie; po części byli nimi izraelscy agitatorzy, którzy pobudzali swych prześladowanych braci do wyjazdu do Palestyny; a po części byli to ci duchowi Izraelici (chrześcijanie), którzy głosili biblijny syjonizm. W 1882 Leo Pinsker, poprzednik dr. Theodora Herzla, zachęcony przez perspektywy otwarte przez Berliński Kongres Narodów, zaczął głosić to, co było prawdziwym pocieszeniem – proroctwo Izajasza 40:1, 2. Wielu wybitnych Izraelitów, takich jak Lilienblum, Levanda, Ruelf i inni, dołączyło do niego w ogólnoświatowej proklamacji tego posłannictwa pociechy. W 1896 roku dr Herzl opublikował swą książkę Państwo Żydowskie, która wzbudziła tę formę agitacji, która określana jest jako syjonizm, w wąskim znaczeniu tego słowa. Wszyscy Żydzi otrzymują to pocieszenie od wiosny 1878 roku w stale wzrastającej mierze.
„ŁOWCY”
Jer. 16:16 wspomina także o „łowcach”, którzy będą polować na Żydów na każdej górze (królestwie), na każdym pagórku (mniejsze, mniej autokratyczne rządy, to znaczy republiki lub monarchie ograniczone) i w dziurach skalnych (tajnych, ukrytych miejscach wśród kręgów ludzkiego społeczeństwa, gdzie znajdowali protekcję podczas ich rozproszenia). Łowca ściga z zamiarem zniszczenia. „Łowcy” z tego proroctwa odnoszą się do prześladowców i pogromców Izraela. W 1878 roku zostały wzniecone bezwzględne prześladowania w Rumunii i Galicji, a szczególnie w Rosji, która w 1881 roku wydała Prawa majowe, w następstwie których Żydzi w nieludzki sposób byli usuwani ze swych domów w Rosji, Polsce, Rumunii i Galicji. W następnych latach tysiące Żydów było prześladowanych, wielu zostało bezlitośnie zamordowanych; inni zostali zmuszeni do ucieczki, by zachować swe życie. Masakra w Kiszyniowie w 1903 roku, w której ponad 500 Żydów zamordowano