PONOWNE ZGROMADZENIE IZRAELA

      Jednym z najcudowniejszych i najbardziej znamiennych wypełnień proroctw w naszych czasach jest ponowne zgromadzenie Izraela w jego ojczyźnie. Zgodnie z Pismem Świętym jest to jeden z dowodów, który oznacza, że bliskie jest ustanowienie Królestwa Boże go wraz z towarzyszącymi mu błogosławieństwami dla całego świata ludzkości (Izaj. 2:2-4; Mich. 4:1-4; Łuk. 21:29-31; Rzym. 11:12, 15). Zarówno Żydzi, jak i poganie spodziewają się i mają nadzieję na ustanowienie tego Królestwa (Dan. 2:35, 44; 7:13, 14, 18, 22, 27; Mat. 6:10), dlatego opis znaczących wydarzeń związanych z ponownym zgromadzeniem Izraela w jego ojczyźnie, jaki jest podany w tym artykule, powinien głęboko zainteresować wszystkich.

Wszystkie oczy są zwrócone na Izraela

IZRAEL PO OBALENIU SEDEKIASZA

      Zaczynamy rozważania od wątku historii Izraela w czasie (607 przed Chr.), kiedy Nabuchodonozor, król babiloński, zdetronizował króla Sedekiasza, zabrał jego i lud do niewoli w Babilonie, zniszczył Jeruzalem i świątynię oraz spustoszył ziemię, wypełniając słowa proroków (Ezech. 21:25-27; Jer. 25:9-11; 2Kron. 36:17-21). Proroctwo podawało także długość spustoszenia ziemi, czyli siedemdziesiąt lat; i to także zostało wypełnione. Cyrus, król Persji, podbił Babilon i w pierwszym roku swego panowania, który oznaczał koniec tych siedemdziesięciu lat, wydał oświadczenie, które nie tylko udzielało Izraelitom pozwolenia na powrót do ziemi i odbudowę Jeruzalemu, lecz także sprzyjało im w dokonywaniu tego (2Kron. 36: 22, 23; Ezdr. 1). Zatem wielu Izraelitów powróciło, o czym mówią księgi Ezdrasza i Nehemiasza. Chociaż Jeruzalem zostało wówczas odbudowane i jeńcy powrócili, to Izraelowi nie zapewniono pełnej niepodległości. Chociaż dzięki Cyrusowi przywrócono im ziemię i osobistą wolność, to jako naród byli poddani kolejno Medo-Persom, Grekom i Rzymianom.

PROROCTWO DANIELA O 70 TYGODNIACH

      Prorok Daniel prorokował o okresie 70 tygodni (Dan. 9:24-27), z których 69 obejmowało czas od wyjścia dekretu o odbudowie Jeruzalemu do Mesjasza Księcia (w. 25). Posługując się kluczem dzień za rok (Ezech. 4:6), 70 symbolicznych tygodni to okres 490 lat; a 69 symbolicznych tygodni (483 lata) obejmowało okres od pełnomocnictwa Nehemiasza (Neh. 2:3-8; 6:15; 7:1) w roku 455 przed Chr. do 29 roku naszej ery, kiedy izraelski Mesjasz Książę został objawiony. W środku siedemdziesiątego tygodnia izraelski Mesjasz miał być zabity, lecz nie z powodu Swej winy (Dan. 9:26); a było to dokładnie 3 i ½ roku (pół symbolicznego tygodnia) po jesieni 29 roku, na wiosnę 33 ro ku, kiedy izraelski Mesjasz został ukrzyżowany. Z powodu odrzucenia przez Żydów ich Mesjasza, okres szczególnej łaski dla nich, jako narodu, zakończył się w 33 roku, choć szczególna łaska dla indywidualnych Żydów trwała aż do koń ca siedemdziesiątego tygodnia (Dan. 9:27), do 36 roku Pańskiego, kiedy zaczęła ona przechodzić do pogan, z których pierwszym był Korneliusz (Dz.10). Przepowiedziane było również spustoszenie miasta i świątyni (Dan. 9:26, 27); to zostało dokonane, kiedy rzymski książę Tytus i jego armia, zniszczyli Jeruzalem w latach 70-73. Wielkie cierpienia Żydów w tamtym czasie i wynikające z tego rozproszenie ich pomiędzy wszystkie narody jest opisane w Łuk. 21:20-24.

      Ich rozproszenie w wielu krajach przez cały Wiek Ewangelii zostało przepowiedziane w wielu innych proroctwach, np.: Izaj. 43:5, 6; Jer. 16:13-16; 23:7, 8; 29:14; 30:11; 32:37. Inne wersety również przepowiadają spustoszenie ich ziemi i miast, np.: 5Moj. 29:22-24, 27; Izaj. 17:4-6; Jer. 4:20, 26-28; 12:4, 7, 10-13; 19:8; Amosa 3:14; 5:3, 5; 7:8, 9; Mich. 1:6; Mat. 11:20-24.

poprzednia strona – następna strona