Sztandar Biblijny nr 252 – 2013 – str. 25

podejmie stosowne badania dotyczące złych władców i innych, którzy często byli bardzo szanowani przez ludzi w „teraźniejszym złym świecie” (Gal. 1:4), lecz którzy rozmyślnie i uporczywie grzeszyli przeciwko Bogu i którzy zostaną zupełnie i wiecznie unicestwieni we wtórej śmierci, zobrazowanej przez jezioro ognia i gehennę z jej padliną (a nie z żywymi ludźmi) oraz robakami i ogniem, które nie zaprzestały swego destrukcyjnego działania, dopóki go nie ukończyły. Źli ludzie naprawdę będą „obrzydliwością wszelkiemu ciału”. Jonathan Edwards, wielki kaznodzieja z Nowej Anglii z XVIII wieku, na podstawie Izaj. 66:24 prawdopodobnie wypowiedział zdanie, że w przyszłym życiu spojrzymy na dół z wysokości niebios i zobaczymy naszych niezbawionych ojców i matki, wijących się w płomieniach wiecznych mąk i będziemy wówczas klaskać w ręce oraz chwalić Boga za Jego sprawiedliwość! Wierzymy, że Jonathan Edwards miał dobre serce, lecz błędna pogańska i wyznaniowa teologia poważnie wypaczyła sposób jego myślenia!

NIE MA WIECZNYCH MĄK W OBJAWIENIU 14:10

      Obj. 14:8 (prosimy porównać z 18:2-4) mówi o upadku Babilonu, wielkiego, fałszywego systemu religijnego w nominalnym chrześcijaństwie. Werset 9 mówi o otrzymaniu piętna antychrysta. Ci, którzy czczą bestię i jej obraz, to ci, którzy są im poddani i służą im. Przyjęcie piętna na czole i na rękach wskazywałoby na przyjęcie ich nauk oraz służenie bestii i jej obrazowi. W czasie wielkiego ucisku, w którym Babilon będzie zniszczony, wszyscy dowiedzą się, czym jest gniew Boga, ponieważ będą zmuszeni przechodzić te doświadczenia. Jego kielich dla narodów jest kielichem oburzenia, które wypływa z Jego niezadowolenia z nich (prosimy porównać Jer. 25:26-38). Oni „będą męczeni (basanizo, próbowani) w ogniu i siarce… przed obliczem Baranka”, to znaczy te narody i osoby, które sercem i duszą tkwiły w tych instytucjach, będą boleśnie próbowane, kiedy te systemy będą niszczone oraz po ich zniszczeniu w wielkim ucisku. Ponieważ ogień i siarka, kompletne zniszczenie, stosuje się do tych instytucji, będzie to najcięższą próbą dla ich członków. To próbowanie ma miejsce w obecności Baranka, w czasie gdy nasz Pan jest obecny w Swym drugim adwencie. Dym ich męki (lekcja, pamięć o ich próbowaniu w tym okropnym doświadczeniu) będzie wstępować na wieki wieków, w tym znaczeniu, że wiecznie będzie pojawiać się w umysłach ludzi. Nie będzie prawdziwego odpoczynku serca i umysłu dla tych, którzy przyjmują fałszywe doktryny i mają udział w błędnych praktykach bestii i jej obrazu, gdy na te systemy przyjdzie zniszczenie.

      Ta sama postawa jest opisana proroczo w Izaj. 33:14: „Zlękli się [ponieważ nie są podtrzymywani przez świecącą obecnie Prawdę] na Syjonie [w kościele nominalnym] grzesznicy [nie wierni, lecz niewierni], strach zdjął obłudników”. Oni boją się, gdy zastanawiają się nad rzeczami przychodzącymi na ziemię (Łuk. 21:26), pytając siebie samych i innych, bardziej lub mniej poufnie, bardziej skrycie niż otwarcie: „Któż z nas [w chrześcijaństwie] ostać się może przed ogniem pożerającym [oni widzą płonący ogień, w którym nasz Pan się objawia, oddając pomstę – 2Tes. 1:7, 8; oni widzą to niszczenie i zastanawiają się, kto w takich warunkach będzie w stanie przetrwać do gorzkiego końca]? Któż z nas ostać się może przed płomieniem wiecznym [„Albowiem przyszedł dzień on wielki gniewu Jego i któż się ostać może?” – Obj. 6:17; nie ma tu żadnej wskazówki na temat wiecznego męczenia kogokolwiek w ogniu; wieczne płomienie – ogniste próby i zniszczenie w czasie ucisku – będą trwać aż do ostateczności, aż ich zamierzone dzieło zostanie zupełnie zakończone; a kto będzie w stanie je znieść – zachować swoją postawę wśród nich]?”.

      Próbowanie zwolenników Babilonu jest opisane także w Obj. 18 w związku z „mękami” Babilonu (gr. basanismos; w. obj 18:7, 15), jego plagami „śmierci, smutku i głodu” (w. 8) oraz jego „spaleniem ogniem” – całkowitym unicestwieniem. Oni są przedstawieni jako „płaczący i narzekający” (w. 15-19) w rezultacie tych wydarzeń, podczas gdy święci Apostołowie i Prorocy (oraz ci, którzy są w harmonii z ich naukami) są nakłaniani do radowania się (w. 20). Obj. 19:2, 3 podaje pokrewne wyrażenia: „Bo prawdziwe i sprawiedliwe są sądy Jego [Boska decyzja przeciwko symbolicznemu Babilonowi jako całości oraz jej wykonanie]: iż osądził wszetecznicę wielką [na zniszczenie], która kaziła ziemię [społeczeństwo] wszeteczeństwem swoim [jej niedozwolonymi związkami z ziemskimi

poprzednia strona – następna strona