Sztandar Biblijny nr 251 – 2013 – str. 3

Wielki Nauczyciel tej szkoły, nasz Pan Jezus, mianowany przez Ojca do instruowania tych, którzy zostaną przyjęci jako Jego „bracia”, Sam był nauczany w tej samej szkole pod nadzorem i kierownictwem Ojca – „z tego, co cierpiał, nauczył się posłuszeństwa; a tak doskonałym będąc [nadając się do przyjęcia na najwyższe stanowisko, do którego został powołany], stał się wszystkim sobie posłusznym przyczyną zbawienia wiecznego” (Żyd. 5:8, 9). On przyszedł, aby odkupić i podnieść nas, tak abyśmy my, którzy należymy do tego upadłego rodu, lecz zostaliśmy usprawiedliwieni przez wiarę, byli powołani do udziału z Nim w Królestwie, ponieważ poświęciliśmy nasze życie Jemu i powinniśmy otrzymywać w tej szkole instrukcje i karania, które Ojciec zapewnił dla zaproszonych do stania się Jego synami Wieku Tysiąclecia (Izaj. 60:4), w tym celu, abyśmy w pełni mogli przyjąć ducha Chrystusa, co Ojciec serdecznie zaaprobował.

      W związku z tym dostrzegamy, że łącząc się z Panem przez wiarę i poświęcenie, nie ogłaszamy się absolwentami i dziedzicami, lecz mówimy, że jesteśmy studentami, uczniami, którzy pragną być przygotowani do odziedziczenia tego, co Ojciec ma zarezerwowane dla tych, którzy Go miłują (1Kor. 2:9). Jeśli ta myśl będzie zachowywana w umyśle jako Boska nauka na ten temat, pomoże zapobiec naszemu zniechęceniu z powodu siebie, kiedy stwierdzimy, że nieuchronnie czynimy to, czego nie powinniśmy czynić oraz zaniedbujemy to, co powinniśmy czynić i że w naszym ciele nie ma doskonałości (Rzym. 7:14-25).

      Ponadto powinniśmy pamiętać, że to nie ciało wstąpiło do szkoły Chrystusowej i znajduje się pod wpływem instrukcji i przygotowań do Królestwa; to nowe serce i umysł jest rozwijany, utwierdzany, wzmacniany, równoważony i udoskonalany (1Piotra 5:10) i to miłość Boża ma być udoskonalana w nas (1Jana 2:5; 4:12). Zwracając się do Kościoła, Apostoł wyjaśnia: „stary nasz człowiek pospołu z Nim jest ukrzyżowany, aby ciało grzechu było zniszczone, żebyśmy już więcej nie służyli grzechowi” (Rzym. 6:6). W poświęceniu ludzka wola od razu jest uśmiercana. To wewnętrzny człowiek jest tym, „który się odnawia w znajomość [w szkole Chrystusa] według obrazu Tego, który go stworzył” (Kol. 2:11; 3:9, 10). To jest „ukryty serdeczny człowiek” (1Piotra 3:4), który jest rozwijany i udoskonalany w szkole Chrystusa.

      My, którzy poświęciliśmy swe życie naszemu Panu, postępujemy w świetle i nie potykamy się w ciemności – rozumiejąc i działając na podstawie i w harmonii z Boskim zarządzeniem – patrząc na sprawy tak, jak Bóg na nie patrzy i jak przedstawia je w Słowie Swej łaski. Nie powinniśmy jednak oczekiwać, że ludzie o usposobieniu światowym będą skłonni lub zdolni patrzeć na poświęcony lud Pana w tym świetle – w świetle miłości obowiązkowej i bezinteresownej, cierpliwości, długiego znoszenia, braterskiej uprzejmości itp. Wprost przeciwnie, szatan przez cały czas usiłuje błędnie przedstawiać obowiązki i warunki szkoły Chrystusa, nie tylko dla świata i obłudnych wyznawców, lecz także i szczególnie dla prawdziwych uczniów, których pragnie zniechęcić i zawrócić z właściwej drogi, wbrew Słowu Pańskiemu przekonując ich, że są sądzeni według ciała, a nie według ducha, nowego umysłu.

      „Prawdziwymi uczniami” są ci, którzy ukończą naukę w tej szkole Chrystusa, będą absolwentami, stając się udziałowcami z ich Panem w Królestwie i pomocnikami w nauczaniu i błogosławieniu wszystkich rodzin ziemi. Lecz wstąpienie do szkoły nie przynosi rezultatów samo w sobie; jak wskazał nasz Pan, jedynie przez kontynuowanie nauki w szkole, trwanie pod Jego kierownictwem, pod wskazówkami Jego Słowa Prawdy, wiernie i bezustannie, ten wielki cel tej szkoły zostanie osiągnięty. Niemniej jednak, na każdym etapie podróży możemy doświadczać przywileju dostrzegania, że czynimy postęp – że dowiadujemy się coraz więcej Prawdy i że ona czyni nas coraz bardziej wolnymi. Nie powinniśmy spodziewać się natychmiastowej wiedzy i natychmiastowej wolności.

      Nasz Pan Jezus w Swym urzędzie Uświęciciela oddziałuje na serce przez Swoje obietnice i inne części Biblii, doprowadzając próbnie usprawiedliwionych do poświęcenia i pomagając im w jego realizacji. On oddziałuje także na umysł, nauczając ich dodatkowych zarysów Słowa Prawdy, udzielając im dostatecznego zrozumienia, by uzdolnić ich do rozsądnego podjęcia i wypełniania ich poświęcenia. Uświęcenie następuje przez „słowo prawdy” (Jan 17:17; 1Kor. 4:15; Jak. 1:18; 1Piotra 1:23). Uświęcenie realizuje się przez codzienny bieg poświęconych i przez ciągłe kosztowanie dobrego Słowa Bożego jednostka jest instruowana odnośnie czasów i okresów oraz innych zarysów Prawdy (1Tes. 5:1; 2Piotra 1:12) i uczy się, jak wzrastać w podobieństwie do Chrystusa i służyć Bogu w sposób godny przyjęcia przez Niego.

poprzednia strona – następna strona