TRWAJCIE W SŁOWIE MOIM

WERSET ROCZNEGO GODŁA NA 2013 ROK

„Jeśli wy pozostaniecie w Słowie Moim, prawdziwie uczniami Moimi będziecie i poznacie prawdę, a prawda was wyswobodzi” – Jana 8:31, 32.

ZAPROSZENIE DO UCZNIOSTWA

      Rozważanie na temat uczniostwa rozpoczynamy pytaniem: Czy nasze pokrewieństwo z Chrystusem w poświęceniu może zostać rozwiązane? Tak, ono może zostać rozwiązane i na pewno zostanie rozwiązane, jeśli nie będziemy wypełniać naszej części. Jest to wyraźnie wskazane przez słowa naszego Pana w Ew. Jan 8:31, 32: „Wtedy mówił Jezus do tych Żydów, którzy Mu uwierzyli: „Jeśli wy pozostaniecie w Słowie Moim [kursywa nasza; i tylko wtedy, gdy tak będziecie czynić], prawdziwie uczniami Moimi będziecie i poznacie prawdę, a prawda was wyswobodzi”. Zauważmy także, że Jezus wskazuje tutaj, iż uczniostwo jest rzeczą, której podejmują się ci, którzy przyjmują Go jako swego Zbawiciela i przyjmują również dodatkowe przywileje i błogosławieństwa osiągalne wyłącznie za Jego pośrednictwem, przez poświęcenie. Wskazane tutaj uczniostwo nie oznacza panowania. Wprost przeciwnie, ono znaczy, że ktoś, kto staje się uczniem, dopóki nie stanie się dojrzały, jest nowicjuszem; on staje się uczniem, aby przez instrukcje Mistrza mógł osiągnąć stan pełnej dojrzałości w Chrystusie pod względem umysłowym, moralnym i religijnym.

      Wielki błąd jest popełniany w tym względzie nie tylko przez ludzi światowych, którzy spodziewają się doskonałości u wszystkich, którzy wyznają imię Chrystusa, lecz także przez niektórych chrześcijan, którzy na próżno wyobrażają sobie, że pełnia poświęcenia się Panu powinna wytworzyć u nich natychmiastową doskonałość. Niektórzy nawet chełpliwie i grzesznie twierdzą, że są bez grzechu (1Jana 1:8-10), tym samym wnioskując, że w ogóle nie potrzebują Zbawiciela, Orędownika (1Jana 2:1, 2) i Jego zasługi w celu przykrycia ich mimowolnych grzechów po pełnionych czynem oraz przez zaniechanie. Jakże wdzięczni jesteśmy, że nasz Bóg zapewnił nam drogę do uczniostwa. Jak łaskawie przedstawia Swym poświęconym wartość przypisanej zasługi Chrystusa, aby przykryć brudne łachmany naszej własnej sprawiedliwości (Izaj. 64:6) i przedłożyć nam zaszczyt włożenia na nas szaty Chrystusowej sprawiedliwości (Izaj. 61:10). Ta łaska od Boga pozwala poświęconym obecnego czasu mieć łaskę „pokoju Bożego” i „pokoju z Bogiem”.

      Mamy dobry powód, by wierzyć i przyjmować Boskie słowo odnoszące się do grzeszników; oni nie są powoływani do uczniostwa, lecz do pokuty i wiary w Odkupiciela, w celu przebaczenia ich grzechów (usprawiedliwienia); jednak to wszystko jest w tym celu, aby oni, jako usprawiedliwione osoby, przez pełne poświęcenie się Panu, mogli następnie stać się Jego uczniami – uczniami w szkole Chrystusa. Szkoła Chrystusa jest następnym przywilejem danym od Boga Jehowy dla Jego wybranych. Motywacją do wstąpienia do szkoły Chrystusa jest zaproszenie usprawiedliwionych wierzących przez Niebiańskiego Ojca, aby powrócili do przymierza pokrewieństwa z Nim (które zostało dla nas utracone przez ojca Adama) i przybliżyli się do Niego przez Chrystusa, z zapewnieniem, że On także przybliży się do nas (Jak. 4:8), abyśmy mogli zamieszkać w Nim, a On w nas (1Jana 4:12-16), „a społeczność nasza, aby była z Ojcem i z Synem Jego, Jezusem Chrystusem” (1Jana 1:3).

      Ta szkoła Chrystusa może być rozpatrywana, jako szkoła samozaparcia, samoofiary, które są pobudzane przez miłość i podtrzymywane przez poświęcenie.

poprzednia strona – następna strona