Sztandar Biblijny nr 251 – 2013 – str. 4
Czytajmy i słuchajmy uważnie tych słów od Boga: „To jest wola Boża [odnosząca się do was], uświęcenie wasze” (1Tes. 4:3, KJV); On chce, abyśmy czcili Go i służyli Jemu „w duchu i w prawdzie” (Jana 4:23, 24). „Łaska i prawda przez Jezusa Chrystusa stała się” (Jana 1:17); i powinniśmy wzrastać w łasce i w znajomości Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa (2Piotra 1:5-11; 3:18). Apostoł Paweł włącza zarówno serce jak i głowę w 1Tym. 4:16: „Pilnuj samego siebie i nauczania”; i ponownie w 2Tym. 3:16 (KJV): „Wszystko pismo udzielone z Boskiego natchnienia naprawdę jest pożyteczne do nauczania, do strofowania [obalania błędu; te dwie pierwsze cechy odnoszą się do głowy], do naprawiania, do pouczania w sprawiedliwości [dwie następne cechy odnoszą się do serca w jego zaletach i wynikającym z nich postępowaniu; prosimy zobaczyć E 8, s. 81]”. Prawda i Duch Prawdy lub prawda i sprawiedliwość są połączone w wielu innych wersetach Pisma Świętego.
Dostrzegamy zatem, że uczestnicy Ducha Świętego muszą także być stałymi uczestnikami dobrego Słowa Bożego, włączając w to, przynajmniej w pewnej mierze, „głębokie rzeczy Boga” (1Kor. 2:10, KJV), jeśli ich uświęcenie ma trwać i być zupełne. Jeśli jednostka poprzestanie na pierwszym oświeceniu otrzymywanym w stanie pokuty i próbnego usprawiedliwienia, to znaczy, że jej uświęcenie nie może być zupełne. Wszyscy uczniowie Jezusa muszą trwać w Jego Słowie, jeśli naprawdę mają być Jego uczniami i mają mieć trwałą wiedzę przynajmniej w tym zakresie Prawdy, który jest niezbędny do uświęcenia (Jana 8:31, 32). Następnie musimy przez cały czas postępować w świetle Jego Słowa, którego On uczy nas przez Swego Ducha (Efez. 5:8, 14; 1Piotra 2:9; zobacz TP ’68, 18-23). Musimy wzrastać w wiedzy, zrozumieniu i łasce, w miarę jak upływa czas od naszego poświęcenia (Łuk. 24:45; 1Kor. 14:20; Efez. 1:17, 18; 2Tym. 2:7; 2Piotra 1:5-11; 3:18; 1Jana 5:20).
 |
| Dobre Słowo Boże Cenne Obietnice Naszego Pana Powinieneś: Prosić – a będzie ci dane; Szukać – a znajdziesz; Pukać – a drzwi zostaną otwarte. – Ew. Mateusza 7:7-11. |
Nasz Pan, kontynuując Swe obietnice, stwierdza: „Słowa, które Ja wam mówię, duchem są i żywotem” (Jana 6:63, 68). Jeśli nowy umysł, serce i wola mają mieć życie, one muszą zwracać uwagę na słowa żywota (Psalm 119:93; Mat. 4:4). „Azaż słowa Moje nie są dobre temu, który chodzi w uprzejmości?” (Mich. 2:7; Psalm 119:105; 2Piotra 1:18, 19; 1Jana 1:7). Jest zupełnie bezcelowe, by prawdziwie poświęceni modlili się: Panie, daj nam Ducha, jeśli zaniedbują „słowa prawdy”, przez które Duch jest udzielany (Jak. 1:18). Uświęcenie [jest] przez Ducha i przez wiarę w Prawdę.
Kiedy coraz więcej pokrzepiamy się „dobrym Słowem Bożym”, to stwierdzamy, że ono jest „słodkie jak miód”; i im więcej go „spożywamy”, tym staje się słodsze. Jednakże następstwa karmienia się nim zawsze są mieszaniną gorzkości prześladowań ze słodyczą (Ezech. 3:1-3; Jer. 15:16; Obj. 10:2, 8-10).
Boska dobroć w mądrości i miłości trwa, ponieważ On mówi do nas w Przypowieściach 8:17: „Ja miłuję tych, którzy Mię miłują; a którzy Mię szukają rano, znajdują Mię”. Tak, Mądrość miłuje i błogosławi tych, którzy ją miłują i pilnie jej szukają. Ona jest wyrażeniem miłości naszego Boga Jehowy, jej Źródła, jak również naszego Pana Jezusa, naszego Dobrego Pasterza, który działając na rzecz Boga, prowadzi nas do zielonych pastwisk oraz spokojnych wód. Żarliwa miłość Boga i Chrystusa objawia się szczególnie wobec tych, którzy miłują Ich w obowiązkowej i bezinteresownej miłości; ona przejawia się wobec nich proporcjonalnie do tego, jak oni poszukują i oceniają Prawdę i jej Ducha. Ci, którzy szczerze i z całego serca miłują Jezusa, są miłowani przez Niego szczególnie wyróżniającą się miłością. Przez Słowo, Ducha i Opatrzności Boże, Jezus z oddaniem objawia im Samego Siebie i razem z Ojcem zamieszkuje w nich, jak Sam powiedział (Jana 14:21-23): „Kto ma przykazania Moje i zachowuje je, ten jest, który Mię miłuje; a kto Mię miłuje, będzie go też miłował Ojciec Mój i Ja go miłować będę i objawię mu Siebie Samego… i Ojciec Mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, a mieszkanie u niego uczynimy”. O, jakąż radość to nam daje!
Jeśli my szczerze pragniemy Boskiej mądrości i żarliwie, pilnie, starannie i z modlitwą szukamy jej, to na pewno ją znajdziemy. A nasz Pan zapewnia nas: „Proście, a będzie wam dane, szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a będzie wam otworzone. Każdy bowiem, kto prosi, bierze; a kto szuka, znajduje; a temu, co kołacze, będzie otworzone” (Mat. 7:7-11). Objawienie 3:20: „Oto stoję u drzwi i kołaczę; jeśliby