Sztandar Biblijny nr 244 – 2011 – str. 90
czasie! Te wydarzenia ilustrują nam ogólną zasadę Boskiego Charakteru i działań. Bóg nie chce, aby niebo i ziemia napełniły się złymi istotami. Stwarzając aniołów i ludzi na Swój własny obraz i podobieństwo, na różnych poziomach istnienia, Bóg pragnie, by oni zachowali swój własny stan i w miłującej lojalności nauczyli się ufać Jego Mądrości, Sprawiedliwości, Miłości i Mocy. Ponadto On nie życzy Sobie, by jakiekolwiek z Jego dzieci lub sług w całym Jego królestwie, byli posłuszni wyłącznie ze strachu, jedynie z powodu niewiedzy. Słowa Pana Jezusa dają nam klucz do Charakteru Niebiańskiego Ojca w tym względzie. On mówi, że Bóg szuka takich, którzy będą czcić Ojca w duchu i w prawdzie (Jan 4:23).
 |
|
Zostaliśmy stworzeni z wolną wolą. |
Zanim grzech wszedł na świat, Bóg rzeczywiście miał chwalebne Królestwo. I, oczywiście, mógł zapobiec rozszerzaniu się nielojalnej ambicji szatana przez zniszczenie go lub mógł zmusić go do posłuszeństwa, jako niewolnika. Lecz Bóg nie chce takich. Najwidoczniej Bóg ma najwyższe ideały w odniesieniu do Swego Rządu i wszystkich Swoich poddanych. Całe Jego dzieło jest doskonałe i On nie pozwoli mu odejść od doskonałości, w której stworzył Swoje inteligentne stworzenia. Dlatego każde odchylenie od doskonałości musi być rezultatem nieposłuszeństwa; a niezmienne Prawo mówi, że nieposłuszny zginie. Każdy, kto nie uczy się miłowania sprawiedliwości i nienawidzenia nieprawości, zostanie uznany za niegodnego wiecznego życia i będzie wygładzony spośród ludzi (Dz. 3:23).
CZŁOWIEK DOZNAJE LEKCJI
Następnie możemy powiedzieć, że Bóg nie tylko wiedział, iż warunki, w których człowiek został stworzony, spowodują pokusę, grzech, lecz bez powodowania pokusy i bez udzielenia jakiegoś usprawiedliwienia dla nielojalności, postanowił na nie dozwolić. Niektórzy uważają, że to dopuszczenie ma być wieczne, lecz Pismo Święte zapewnia nas o czymś przeciwnym. Bóg zamierzył dozwolić na sześć tysięcy lat panowania grzechu i śmierci. Następnie, przez wprowadzenie Królestwa Mesjasza, On zamierza położyć kres grzechowi i śmierci, podnosząc do ludzkiej doskonałości chętnych i posłusznych oraz niszcząc we wtórej śmierci wszystkich niechętnych i nieposłusznych. Posłanie Jego Syna było częścią Boskiego Planu. On nałożył na ludzkość karę śmierci, wiedząc wówczas, że to będzie wymagało śmierci posłusznej Ofiary w celu odkupienia człowieka i zamierzając wcześniej, że dostarczy takiego Odkupiciela, który chętnie, z zadowoleniem, stanie się gwarancją dla człowieka za cenę Okupu. Dozwolenie na zło spowodowało manifestację Boskiej Miłości w sposób, który w innym przypadku prawie nie mógłby być zrozumiany. Podobnie, wymierzanie wyroku śmierci przez tak długi czas objawiło wytrwałość Boskiej Sprawiedliwości i jej kary. Powrót umarłych przez zmartwychwstanie, zamanifestuje Boską Moc, jak nic innego nie mogłoby tego dokonać. A kiedy cały Boski Plan powiedzie się i będzie znany aniołom i ludziom, jako całość, on zademonstruje Boską Mądrość, która nigdy nie mogłaby być poznana w inny sposób, gdyby Bóg nie przyjął takiego planu, przez tymczasowe dopuszczenie na panowanie grzechu i śmierci.
Przez dozwolenie na grzech następna rzecz stała się możliwa, było nią szczególne powołanie Wybranego Kościoła podczas Wieku Chrześcijańskiego. Biblia oświadcza, że Wybrany Kościół był spładzany z ducha przez cały ten Wiek, co oznacza, że oni, jeśli będą wierni w swym zobowiązaniu naśladowania Mistrza, zostaną stworzeni jako istoty duchowe i muszą narodzić się z Ducha w zmartwychwstaniu. „Ciało i krew Królestwa Bożego odziedziczyć nie mogą” (1Kor. 15:50). Potrzeba Odkupiciela otwarła dla Logosa drogę do opuszczenia niebiańskiej natury i stania się człowiekiem. To otwarło dla Jezusa możliwość do okazania Jego miłości i wierności przez posłuszeństwo aż do śmierci, „a to śmierci na krzyżu” (Filip. 2:8). A ta wielka ofiara i posłuszeństwo stanowiły nie tylko cenę Okupu za Adama i jego rodzaj, lecz także podstawę, na której Niebiański Ojciec wielce wywyższył Swego Syna, wysoko ponad aniołów, księstwa i zwierzchności, po Swej prawicy – do Boskiej natury (Jana 5:26). Podobnie wywyższenie Kościoła jako Oblubienicy Chrystusa, Jego współdziedziców w Królestwie i uczestników z Nim w Boskiej naturze, stało się możliwe przez dozwolenie na grzech. Niebiański Ojciec zgodnie ze sprawiedliwością pozwolił członkom upadłego rodu o tym samym usposobieniu co Jezus, usprawiedliwionym oraz uświęconym przez Niego, na ofiarnicze położenie ich własnego życia jako członków Ciała Chrystusa i przez cierpienie z Nim uznał ich również za godnych panowania z Nim w chwale, czci i nieśmiertelności w Jego