Sztandar Biblijny nr 244 – 2011 – str. 89
przemocą”. Powszechne moralne zepsucie posunęło się tak daleko, że czytamy, iż „wszelkie jego myśli oraz dążenia jego serca są nieustannie złe”. Jaka ostra krytyka! Jakże to miłosierne w oczach wszystkich inteligentnych istot, że tak okropnie niemoralny, skonfliktowany i zniewolony stan został doprowadzony do zupełnego końca! Ten opis mamy obrazowo zapisany w 1Moj. 6:1-11. W przeszłości nie badaliśmy Biblii wystarczająco dokładnie i dlatego nie ocenialiśmy właściwie jej wspaniałej, harmonijnej historii. Pochodzenie wkraczającej rasy olbrzymów jest wyraźnie stwierdzone. Szatan był wspaniałą anielską istotą wyższego rzędu, zwaną Lucyferem, Poranną Gwiazdą, który zboczył w grzech z powodu ambicji. Wcześniej on mówił w swym sercu: „Będę równy Najwyższemu” – będę niezależnym władcą (Izaj. 14:12-14). Szatan myślał, że dostrzegł sposobność ustanowienia oddzielnego imperium na ziemi. Pomyślał, że jeśli mógłby stać się panem pierwszej ludzkiej pary, to wszystkie ich dzieci byłyby jego poddanymi. Znając swoją własną, niepodlegającą śmierci naturę oraz wiedząc, że człowiek został stworzony do wiecznej egzystencji, nie liczył się ze śmiercią, jako karą za grzech, dlatego wynalazł dobrane do tego kłamstwo.
 |
| Mieszańcy napełnili społeczeństwo przemocą i niemoralnością |
Kiedy szatan zauważył, że jego ludzcy poddani pod wpływem klątwy stają się coraz słabsi, opracował nowy plan. Aniołom, którzy otrzymali Boskie zezwolenie na pomoc i instruowanie ludzkości, została przedstawiona pokusa. Oni mieli moc materializacji i mogli żyć jako ludzie, by pomagać i pouczać ludzkość. Szatan skierował do nich sugestię, że najlepiej pomogliby ludzkości przez spłodzenie nowej rasy, wykorzystując ludzkie kobiety, jako matki dla tej rasy, którym oni przekazaliby swoje cechy. Chociaż to zostało uznane za przeciwne Boskiemu Prawu, zauważono, że szatan nie został ukarany za swoje odstępstwo. Wyciągnięto wniosek, że Bóg nie był w stanie ukarać szatana za ten bunt. Tym sposobem, przez powstrzymanie się od ukarania szatana, Bóg pozostawił otwarte drzwi, przez które wszyscy święci aniołowie zostali wystawieni na pokusy nieposłuszeństwa i nielojalności. Możemy wiedzieć, że wszyscy aniołowie w niebie będący w harmonii z Bogiem, są lojalni w każdym calu; ponieważ wytrwali w tej pokusie, pozwalając by ich próba osiągnęła cel. Z kontekstu wiemy, że ta próba trwała przez wieki, ponieważ dzieci z tego zakazanego związku nie były niemowlakami, lecz mężczyznami-olbrzymami i byli znani w czasie, gdy wiek męski rzadko osiągało się wcześniej niż w stu latach. Prosty zapis Księgi Rodzaju mówi: „Widząc synowie Boży córki ludzkie, iż były piękne, brali je sobie za żony, ze wszystkich, które sobie upodobali… gdy weszli synowie Boży do córek ludzkich, rodziły im synów. A oni są mocarzami, którzy od wieku byli mężami sławnymi”. Powstała nowa, bezprawna rasa.
Po pewnym czasie ci bestialscy olbrzymi napełnili ziemię przemocą, ciemiężąc i zniewalając potomstwo Adama. Jeśli o nich chodzi, to nie mieli żadnego prawa do egzystencji, ponieważ narodzili się wbrew Boskiej woli i Prawu. Nie mogą też zostać włączeni w okupowe dzieło Jezusa, który umarł tylko za Adama i jego potomstwo. „Albowiem, jako w Adamie wszyscy umierają, tak i w Chrystusie wszyscy ożywieni będą” – Kościół Chrystusowy w pierwszym zmartwychwstaniu (1Kor. 15:22). Ta sama nadzieja istnieje dla ludzi sprzed potopu, jak dla wszystkich pozostałych z rodu Adama. To oznacza nie tylko nadzieję wzbudzenia ze snu śmierci, lecz nadzieję zmartwychwstania, nadzieję Restytucji, nadzieję powrotu, jeśli będą chcieli, do pełnej miary ludzkiej doskonałości, do obrazu Boga w ciele. Jak zauważyliśmy przy innych okazjach, ta nadzieja spoczywa przede wszystkim na łaskawej obietnicy Boga, że wszystkie rodziny ziemi będą błogosławione w potomstwie Abrahama (1Moj. 22:17, 18). Po drugie, ona spoczywa w biblijnym zapewnieniu, że Jezus jest Głową, a Kościół członkami tego Duchowego Potomstwa Abrahama, które obecnie, jako Wybrańcy Boga, jest skompletowane i uwielbione. W Mesjańskim Królestwie to wielkie duchowe „potomstwo” spełni z góry postanowione błogosławieństwa. Apostoł Paweł podkreślił to, mówiąc: „A jeśliście wy Chrystusowi, jesteście nasieniem Abrahamowym, a według obietnicy dziedzicami” (1Moj. 22:18; Gal. 3:29, 16).
Jeśli analizujemy sytuację, jesteśmy zdumieni pokazem Boskiej cierpliwości, który jawi się przed nami. Przypominamy sobie słowa Świętego Piotra, że Bóg nie chce, aby ktokolwiek zginął. Jak łatwo On mógłby wykreślić egzystencję naszych pierwszych rodziców i stworzyć inną parę! Bez trudu mógłby powstrzymać szatana od przedstawienia pokusy! Jak łatwo mógłby ostrzec aniołów przed drogą nieposłuszeństwa i, jeśli byłoby to konieczne, okazałby im Swą Moc w każdym