Sztandar Biblijny nr 241 – 2011 – str. 37
każdy członek zgromadzenia, uznający Chrystusa za swoją Głowę, będzie się starał czynić wolę Bożą w swej rodzinie i to będzie znaczyć, że jeśli jeszcze nie stworzył rodzinnego ołtarza modlitwy, powinien natychmiast to uczynić, w takim stopniu, w jakim jest to możliwe. Jeśli z powodu pracy czy interesów nie możliwe są codzienne rodzinne modlitwy, to powinien praktykować je cotygodniowo i sądzimy, że Pan przyjmie dobre intencje w tym objawione. Jeśli mąż, wyznaczona przez Boga głowa rodziny, nie należy do rodziny Pańskiej, wówczas żona, która jest poświęcona, ma uznać Boskie prawo w tym względzie, że mąż jest głową żony oraz głową rodziny i nie powinna praktykować rodzinnego oddawania czci w jakikolwiek sposób, który stałby w sprzeczności z wyrażoną wolą jej męża. Ona powinna starać się o Boskie błogosławieństwo, przewodnictwo i nadzorującą opatrzność, aby jej mąż przyjął życzliwie to zarządzenie i oczekiwać na rezultaty. Mąż, który nie jest poświęcony, jednak jest usposobiony moralnie i religijnie, w takich warunkach o wiele bardziej odczuje odpowiedzialność swego stanowiska. Mądre, umiarkowane i szlachetne postępowanie żony będzie miało dla niego większe znaczenie z powodu jej umiaru oraz będzie dla niego dowodem, że ona jest poddana wyższemu prawu i wyższemu prawodawcy, któremu on także powinien być poddany. Stawianie Boga na pierwszym miejscu, a Chrystusa górującego nad innymi, jako Jego przedstawiciela, powinno również mieć wpływ na nasze postępowanie w sprawach biznesu, gdy wchodzimy w kontakt ze światem; zatem gdy sprzedajemy lub kupujemy, czy robimy cokolwiek innego, powinniśmy zawsze pamiętać, by starać się to czynić w sposób podobający się przed oczami Tego, komu pragniemy się podobać i kto sprawuje prymat w naszych sercach. Będzie to oznaczało zmniejszanie się samolubstwa i wzrost miłości, zmniejszanie się skąpstwa i wzrost szlachetności charakteru wobec wszystkich, a rezultat tego będzie taki, jak sugerował nasz Mistrz, mówiąc: „Tak niechaj świeci światłość wasza przed ludźmi, aby uczynki wasze dobre widzieli, a chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”.
Lecz chociaż kwestia stawiania Boga na pierwszym miejscu oraz uznawania Jego zarządzeń, Jego praw i Jego woli we wszystkich sprawach życia zacznie przejawiać się nie tylko we wspomnianych wcześniej sprawach lokalnego zboru, lecz także w sprawach domu, rodziny i biznesu oraz w kontaktach ze światem, jednak główny wpływ z pewnością znajdzie odbicie w naszych własnych sercach i życiu. Myśl o woli Chrystusa wiodącej prym we wszystkich naszych działaniach w życiu publicznym i prywatnym, myśl o dążeniu, aby Bóg był na pierwszym miejscu w naszych uczuciach, myśl o Jego błogosławieństwie w odniesieniu do naszego wpływu, naszych radości i rozkoszy, naszych nadziei i naszych celów, przyniesie nam wielkie błogosławieństwo, ducha pobożności oraz wielki wzrost w łaskach i owocach ducha! Ten prymat Chrystusa bardzo szybko przeniesie się poza nasze działanie i zwiąże się z naszymi słowami.
Prawdziwy chrześcijanin nie tylko będzie dążył do tego, by postępować delikatnie, ponieważ wierzy, że Panu podobałoby się, by tak postępował, lecz ponadto będzie się starał, by mówić delikatnie, uprzejmie, umiarkowanie, skromnie i okazywać chwałę Tego, który nas powołał z ciemności do Swojej wspaniałej światłości. Nie możemy oddać Panu większego hołdu oraz czci i nie możemy przynieść większego honoru Jego imieniu wśród ludzi, niż przez odzwierciedlanie Jego nauk w słowach i czynach naszego życia. Lecz obecnie dochodzimy do najważniejszej kwestii, ponieważ za naszymi działaniami i nauczaniem, publicznie i prywatnie, są nasze myśli. Nadrzędne znaczenie ma to, abyśmy dążąc do stawiania Boga na pierwszym miejscu we wszystkich sprawach życia, dbali o to, by On był pierwszy w naszych myślach; że Boskim zamiarem jest, że On i Jezus powinni mieć pierwszeństwo, że nasze uczucia powinny być bardziej skupione na Nim, niż na mężu, żonie czy dzieciach; bardziej niż na naszych domach czy ziemi; bardziej niż na zaszczytach u ludzi. Chrystus powinien królować w naszych sercach ponad wszystkimi innymi rzeczami, tak,