Sztandar Biblijny nr 239 – 2011 – str. 6
usiłował zdobyć dla swego Instytutu w Bejrucie, w Syrii. Niektóre ze śródziemnomorskich rekinów, np. żarłacze ludojady, mają tylko zęby tnące i nie mają innej możliwości, jak tylko połknąć ofiarę w całości lub odciąć kawałek, ponieważ nie mogą trzymać ofiary czy połykać jej po kawałku. Pan Mueller, najbardziej wiarygodny przyrodnik, opowiada o zdarzeniu na Morzu Śródziemnym w 1758 roku, kiedy żeglarz został chwycony przez rekina, który miał go już w gardle i który nagle został trafiony pociskiem z broni palnej, co spowodowało wyrzucenie z paszczy żywego żeglarza. On podróżował potem po Europie pokazując tę ogromną rybę. Wielka ryba złapana niedaleko Miami na Florydzie wiele lat temu, miała w żołądku inną rybę ważącą 680kg. Ten wielki morski potwór był wystawiany w różnych miastach i oglądany przez tysiące ludzi. Jego zdjęcie, ukazujące jej wielką paszczę, było drukowane w gazetach w całym kraju. To pokazuje, że zarzut wobec Jonasza i wielkiej ryby nie wytrzymuje krytyki.
Drugi zarzut – że człowiek nie może żyć we wnętrzu ryby przez trzy dni – jest oparty na zaprzeczaniu realności cudów. Współczujemy tym, którzy nie potrafią wierzyć w cuda. Oni tracą wiele niezbędnego pokoju serca i umysłu. Oczywiście stworzenie i utrzymanie wszechświata w jego zorganizowanym rozmieszczeniu, jego ruchy, wzajemne związki jego części itd., są zdecydowanie większymi cudami, niż każde inne wspomniane w Biblii; a jednak wszyscy muszą uznać ich realność. Dlaczego zatem nie mogą tego dokonać mniejsze cuda? Prawdopodobnie, kiedy cel połknięcia Jonasza i zachowania go żywo przez trzy dni we wnętrzu morskiego potwora oraz jego uwolnienia stamtąd zostanie zrozumiany, sensowność tego celu sprawi, że cud nie będzie wywoływał sprzeciwu. Jezus wyraźnie uczy (Mat.12:40), że w tym obrazie Jonasza jest dostarczony proroczy typ Jego śmierci oraz zmartwychwstania. Ten typ po części umożliwił naszemu Panu dowiedzenie się, że będzie skazany na śmierć, a następnie wzbudzony trzeciego dnia, tak jak częściowo uzdolnił świętego Pawła do stwierdzenia, że Chrystus powstanie trzeciego dnia według Pism (1 Kor. 15:4). Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa są najważniejszymi faktami Biblii i powinniśmy się spodziewać, że odniesienia do nich znajdują się we wszystkich siedmiu kierunkach myśli biblijnej – w jej doktrynach, przepisach, obietnicach, napomnieniach, proroctwach, historiach i typach. Historia o Jonaszu i wielkiej rybie jest jednym z typów, który uczy o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa. Chociaż bez tego celu, ta historia może wydawać się śmieszna dla sceptyków; to dla chrześcijanina, jako typiczne proroctwo o śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa, jest ona mocnym dowodem, że Biblia jest Boskim objawieniem, ponieważ takie proroctwo najwyraźniej jest natchnione przez Boga. W każdym razie, szczere rozważenie tego faktu sprawia, że ta historia nie wywołuje już sprzeciwu niedowiarka.
Druga trudność pana Darrowa związana z Biblią ma podłoże w modlitwie Jozuego oraz odpowiedzi na nią, tak jak zostały przetłumaczone w angielskiej Wersji Autoryzowanej (Joz. 10:12, 13). On nie jest krytykowany z powodu trudności ze zrozumieniem myśli przekazanej przez to tłumaczenie, ponieważ gdy się je czyta, ono wyraźnie uczy nieprawdy. Lecz to budzi wątpliwości co do poprawności tłumaczenia tych wersetów i jako badacz hebrajskiego, bez wahania zarzucamy wersji A.V. błędne tłumaczenie kilku słów w tych wersetach, w wyniku czego powstaje zupełnie błędne wrażenie co do tematu modlitwy i odpowiedzi na nią. Słowa przetłumaczone „słońce”, „księżyc”, „stał nieruchomo” i „cały” powinny być przetłumaczone, „światło słoneczne”, „światło księżyca”, „nie było aktywne” i „całkowicie”. Następujące słowa są proponowane jako poprawne tłumaczenie tych wersetów: „Światło słońca nie było aktywne w Gabaon, a światło księżyca [nie było aktywne] w dolinie Ajalon.I światło słoneczne nie było aktywne, a światło księżyca zatrzymało się [nie było aktywne], dopóki naród nie pomścił się na swych wrogach. Czyż nie jest to zapisane w księdze Sprawiedliwego? I światło słoneczne zatrzymało się w środku nieba [pozostało w atmosferze ponad chmurami, z których padał wielki grad] i nie śpieszyło się z wyjściem [ze środka nieba nad powierzchnię góry] przez cały dzień”. Podaliśmy zatem poprawne tłumaczenie z kilkoma komentarzami w nawiasach.
Nasza odpowiedź na trudność pana Darrowa w tym względzie jest następująca: Jozue pragnął, aby światło słońca nie świeciło na Gabaon; ponieważ wiedział, że samo słońce nigdy nie było ani nie mogło być na tej górze, lecz jego światło