Sztandar Biblijny nr 239 – 2011 – str. 4

w odniesieniu do modlitwy. Wkrótce cała ludzkość pod zarządzeniami Pośredniczącego Tysiącletniego Królestwa otrzyma przywilej modlitwy przez wielkiego Pośrednika Nowego Przymierza. Lecz Chrystus nie będzie Orędownikiem dla świata, ponieważ to zarządzenie jest tylko dla poświęconych Wieku Ewangelii.

NASZE ŻYCIE MODLITWĄ

      Wydaje się, iż modlitwa jest właściwą postawą ludzkiego umysłu wobec Wszechmogącego. Nawet poganie mają usposobienie do modlenia się. Ich obawy, ich nadzieje prowadzą ich do odwoływania się do jakiejś większej siły poza nimi. Lecz tylko lud Boży, który zna Jego mądrość, moc i miłość i który poznał warunki nadającej się do przyjęcia modlitwy, jest upoważniony, by modlić się do Boga. Uświadamiamy sobie, jakim błogosławieństwem jest dostęp przez Chrystusa do Boga, Wszechmogącego Władcy Wszechświata, Wiemy, że bardzo trudno jest zyskać posłuch u cesarzy i królów ziemi; i że u ludzi o wielkim znaczeniu nie jest łatwo zapewnić sobie audiencję. Jednak wielki Bóg uczynił zabezpieczenie, że Jego lud może przybliżać się do Niego przez Chrystusa i On przyjmuje do wiadomości ich prośby o każdym czasie.

      Niepokutujący grzesznik nie może przyjść do Boga, lecz Boska mądrość dała zarządzenie, przez które grzesznik może pozbyć się grzechu, a następnie może przyjść do Niego w modlitwie i duchowej społeczności. Żydzi mieli typiczne ofiary, typiczny Dzień Pojednania i typiczne przebaczenie grzechów, lecz odpuszczenie naszych grzechów przez zasługę ofiary Chrystusa jest aktualne i prowadzi nas do miejsca, w którym nadajemy się do przyjęcia przez Ojca. On jest zadowolony, gdy ma dzieci, które przychodzą do Niego w modlitwie. Ofiarowanie Jemu czci i chwały jest naszym wspaniałym przywilejem – jest hołdem naszych serc.

      Dokonujemy rozróżnienia pomiędzy czcią i modlitwą. Cześć jest oddaniem pokłonu, uznaniem majestatu Boga, aktem uwielbienia, adoracji. Lecz modlitwa jest zazwyczaj przedstawieniem prośby. Zatem kiedy lud Pana jest zachęcany przez Jego Słowo, by przybliżać się do Niego w modlitwie, wynika to ze zrozumienia, że zanim się przybliżą, oni są pouczeni, jakie prośby są przyjemne dla Boga. Mamy podany przykład, jaka powinna być właściwa modlitwa, na podstawie tej, której nasz Pan nauczył Swych uczniów.

      Duch Święty jest błogosławieństwem, o które najbardziej należy się starać. Tego Ducha Boga można posiąść w większej lub mniejszej mierze. Miara ducha jest nam udzielona, gdy zostajemy przyjęci jako uczniowie Chrystusa; ten zapoczątkowany wówczas płomień miłości, ma stać się trawiącą mocą w naszym życiu. On ma spalić wszystko, co jest przeciwne Bogu, aby nasze życie mogło być płonącym i jaśniejącym światłem.

      Proporcjonalnie do tego, jak rozpoznajemy, że brakuje nam Ducha sprawiedliwości, Ducha Prawdy, powinniśmy być wytrwali w modlitwie. Każdy, kto uświadamia sobie swoje potrzeby i zna Źródło, z którego może uzyskać ich zaspokojenie, będzie przychodził przez Chrystusa do Niebiańskiego Ojca. Nie powinniśmy zaniedbywać życiowych obowiązków i odpowiedzialności, by każdego dnia spędzać wiele czasu na kolanach, lecz całe nasze życie powinno być nieustanną modlitwą.

Ciąg dalszy nastąpi…
BS '11,2-4

poprzednia strona – następna strona