Niech dobre dzieło postępuje w coraz głębszym i szerszym zakresie. Niech młodzi radują się z perspektyw dłuższej walki i wielkiej użyteczności w Pańskiej służbie; niech bardziej dojrzali odważnie i mądrze znoszą ciężary i gorąco dnia, wykonując dzielną służbę jako weterani w armii Pana; i niech starsi wiekiem pielgrzymi, opierając się na innych sługach Boskiej Prawdy i ciesząc się z ich niezłomności, stoją niczym przewodnie światła dla innych, aby przy końcu swej drogi mogli oświadczyć: „Bojowałem w dobrym boju, zachowałem wiarę”.

NIEBIAŃSKA PRAWDA

 „Prawda, jakże święty to skarb!
Poznawać jej wartość naucz nas Panie,
Nadzieja próżna i przyjemność nikła,
Co z innych źródeł płynie”.

     Pieśń Rocznego Godła: Pieśni Brzasku Tysiąclecia, nr 238.
SB '10,2-4; BS '10,2-3.

WIELKIE ODSTĘPSTWO

„Którego paruzja jest podczas działania szatana, ze wszelką mocą, znakami i cudami kłamliwymi… ponieważ miłości prawdy nie przyjęli, aby mogli być zbawieni. Dlatego Bóg pośle im silne złudzenie, aby wierzyli w kłamstwo; aby zostali potępieni wszyscy, którzy nie uwierzyli Prawdzie, lecz znaleźli upodobanie w niesprawiedliwości” (2Tes. 2:9-12, Diaglott).

      Biblijne pomoce w naszych czasach są tak liczne i dostępne, a słowa oryginalnego tekstu Pisma Świętego przetłumaczone jako piekło są tak jasno wykazane w tych pomocach, że nie ma powodów, by uczciwy badacz Boskiego Słowa nie dostrzegał wyraźnie, co Biblia uczy na ten temat. Nie powinniśmy obwiniać Boga odpowiedzialnością za błędne myśli na temat przyszłego sądu, ponieważ Bóg nie jest autorem grzechu, ciemności czy błędu w jakiejkolwiek formie. Wszystkie Jego dzieła są doskonałe; On „jest zupełnie sprawiedliwy”. Jego imieniem jest MIŁOŚĆ. Skoro tak jest, to On nigdy nie stworzyłby żadnej istoty, by ją torturować. Odpowiedzialność za doktrynalne błędy nie spoczywa też wyłącznie na ludzkości, która w odniesieniu do tego błędu w doktrynie jest bardziej nieświadoma niż rozmyślna, chociaż wydaje się, że niektóre jednostki wykazują tu pewną miarę świadomości.

      Apostoł Paweł w 1 rozdziale Listu do Rzymian oświadcza, że kiedy ludzie poznali Boga, nie czcili Go jako Boga i nie pragnęli zachować w swych umysłach wiedzy o Nim, lecz samowolnie odeszli od Niego (Rzym. 1:18-28). Ten sam Apostoł w innym miejscu zapewnia nas, „że bóg świata tego”, „książę świata tego”, szatan, który przez bezbożną ambicję utracił swój święty stan i stał się przeciwnikiem Boga, zaślepił umysły ludzkości (2Kor. 4:4; Jana 12:31; 14:30). On jest wielkim zwodzicielem, o którym Pan powiedział: „on był mordercą od początku [od stworzenia człowieka] i w prawdzie nie został, bo w nim prawdy nie ma; gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, ponieważ jest kłamcą i ojcem kłamstwa” (Jana 8:44, KJV).

      Ponadto w Księdze Objawienia, mówiąc na temat końca Wieku Ewangelii i inauguracji następnego Wieku, Mistrz oświadczył, że w owym czasie szatan będzie związany przez tysiąc lat, aby nie zwodził więcej narodów, aż do końca tysiąca lat, dając do zrozumienia, że przed wspomnianym czasem ludzie w świecie byli zwodzeni przez niego. Szatan zapoczątkował swoje kłamstwa bardzo wcześnie. Swoje pierwsze wielkie kłamstwo wypowiedział do matki Ewy przed wypędzeniem z Edenu (1Moj. 3:4, 5; 2Kor. 11:3). Kłamstwo, które wypowiedział do matki Ewy, od tamtego czasu uparcie rozpowszechnia, a mianowicie: „żadnym sposobem śmiercią nie umrzecie” – Bóg oszukał was; nikt nie umiera; to, co jest nazwane śmiercią, jest tylko porzuceniem śmiertelnego ciała, niczym zniszczonego ubrania; jest jedynie przejściem w inną formę życia, jest bardziej pożądaną przemianą. Lecz Biblia przez cały czas zapewnia nas, że śmierć jest rzeczywistością, że śmierć znaczy śmierć, a nie życie.

poprzednia strona – następna strona