Sztandar Biblijny nr 233 – 2010 – str. 5

ROZWÓJ GRZECHU

      Pomiędzy słowami szatana a oświadczeniem Boga występuje niedająca się pogodzić sprzeczność. Lecz Bóg pozwolił człowiekowi w znacznym stopniu na pójście swą własną drogą, tak jak wyraża to Apostoł Paweł w cytowanym już Liście do Rzymian. Ludzkość nie chciała zachować Boga w swej świadomości, zatem na pewien czas Bóg dopuścił, aby czynili wszystkie rodzaje demoralizujących rzeczy (Rzym. 1:28-32). Lecz chociaż Bóg dozwala światu na swobodę w odniesieniu do ich własnych pragnień, jednak ich nie zaniechał. Od początku Bóg zamierzył, że w słusznym czasie, gdy ludzie nauczą się niezbędnych lekcji, zostaną uwolnieni z grzechu i śmierci, „ktokolwiek pragnie”. Narazie Bóg pozwala im na dokonywanie własnego wyboru, co do tego, czy chcą zwracać uwagę na głos sumienia – który nadal do pewnego stopnia pozostaje w człowieku, czy chcą słuchać Jego instrukcji, na tyle na ile byli w stanie je poznać, czy też wybiorą słowa szatana i podszepty do zła. Ogromna większość postępuje za szatanem, przeciwnikiem Boga.

      Przeciwnik rozpowszechnia swoje kłamstwa i podstępy, by sprzeciwiać się Bogu i sprawiedliwości. Od początku odnosił tak duże sukcesy, że 1656 lat od stworzenia pierwszych rodziców w Edenie wielu aniołów popadło w grzech i dołączyło do szatana w demoralizowaniu ludzkości (1Moj. 6:1-5). Ostatecznie świat stał się tak głęboko zepsuty, że Bóg zniszczył całą ludzkość na ziemi, włączając bezprawnych potomków upadłych aniołów, i od nowa rozpoczął rozmnażanie ludzkiej rasy z Noego i jego rodziny, którzy pozostali nie zepsuci, „doskonali w swoim rodzaju” (1Moj. 6:1-22).

ZŁE DZIEŁO SZATANA

      Lecz wkrótce szatan ponownie rozpoczął swoje złe dzieło, tak że za dni Abrahama, zaledwie kilka wieków później, cały świat ponownie został skażony przez bałwochwalstwo i grzech. Złe duchy – upadli aniołowie, po potopie zostali przez Boga ograniczeni. Pozbawieni mocy materializowania się, kontynuowali swoje oszustwa wykorzystując ludzi jako media, faktycznie opanowując ich umysły i ciała, i używając ich jak swych własnych. To wszystko zostało dokonane przez szatana i innych upadłych aniołów, dla których on stał się księciem (Efez. 2:2; 6:12). Oni chcieli, by ludzie wierzyli, że ci, którzy weszli w stan śmierci, nie byli martwi – że oni nie przestali istnieć – lecz byli bardziej żywi niż przedtem. Bieżące programy telewizyjne, takie jak Szepczący duch; Medium i Zimna Sprawa, przedstawiają umarłych jako żywych (Kazn. 9:5, 10).

      To gigantyczne oszustwo bardzo utrudnia ludzkości dostrzeżenie Prawdy i rzeczywistych faktów w tej sprawie. Przez cały czas, w najpełniejszym zakresie Bóg jest Panem sytuacji, lecz On dozwala szatanowi i jego legionom na panowanie nad zbuntowaną ludzkością, aby ostatecznie nauczyć pewnych lekcji, zarówno ludzi jak i aniołów.

     427 lat po wielkim potopie (w 2472 roku p.n.e.) Bóg powołał Abrahama i po wypróbowaniu jego lojalności i posłuszeństwa uczynił z nim przymierze, jako nagrodę za wierność, z którego wynika, że w jego Potomstwie wszystkie rodziny ziemi będą ostatecznie błogosławione. W odpowiednim czasie potomkowie Jakuba, wnuka Abrahama, zostali wybrani, by być szczególnym ludem Boga, na warunkach Przymierza Zakonu. Oni zostali użyci, by zobrazować, w postaci typów, wielki Boski Plan zbawienia całej ludzkości. Oni mieli być ludem odłączonym od innych narodów ziemi.

      Chociaż Bóg zawarł szczególne przymierze z narodem Izraela, a oni obiecali zupełne posłuszeństwo Jego Prawu, nie zastosowali się do sprawiedliwych Boskich praw i podobnie jak

poprzednia stronanastępna strona