Sztandar Biblijny nr 232 – 2009 – str. 89

Ostatecznie, dobre Boskie upodobanie zostanie w pełni zrealizowane – aby w rozrządzeniu zupełności czasów On mógł zgromadzić wszystko razem w Mesjaszu, zarówno to, co w niebie, jak i to, co na ziemi.

POSŁANNICTWO IZRAELA

      Tak jak na wstępie (Izaj. 52:13-15) Bóg podał streszczenie całego proroctwa, mówiąc o odrzuceniu i cierpieniu Mesjasza, o Jego wielkim wywyższeniu i Jego błogosławieniu narodów, tak tutaj, przy końcu wyznawania i świadectwa pokutującego i wierzącego Izraela (53:1-10), Bóg podaje krótkie oświadczenie w podsumowaniu ( 53:11, 12), jako aprobatę i potwierdzenie posłannictwa Izraela. Delitzsch podaje komentarz, że w ostatnich dwóch wersetach „proroctwo opuszcza punkt widzenia retrospektywnego uznania długo odrzucanego Sługi Boga przez Izrael i ponownie staje się proroczym organem Samego Boga, który uznaje Sługę za Swą własność”.

      W tym wspaniałym uwieńczeniu Bóg ponownie przedstawia zastępcze cierpienie Swego Sługi i Jego śmierć za wielu, Jego przyjęcie na Siebie ich nieprawości, wynikające z tego Jego wywyższenie i zadowolenie z rezultatów, Jego wstawianie się za przestępców oraz usprawiedliwienie wielu przez Niego.

MESJASZ „ZADOWOLONY”

      „Z pracy duszy swej ujrzy owoc, którym nasycony będzie” lub bardziej literalnie: „Bo [jako rezultat] pracę Swej duszy On ujrzy i będzie zadowolony”. Praca Sługi Bożego, włączając Jego poddanie się śmierci w ciele, kiedy został odcięty z ziemi żyjących, 14 Nisan 33 roku n.e. – w środku izraelskiego 70 tygodnia łaski, jak zostało zanotowane w Dan. 9:23-27 – wśród innych rzeczy, dokonała „pojednania za nieprawość”, przynosząc „wieczną sprawiedliwość” (wieczne usprawiedliwienie z grzechu zamiast corocznego typicznego usprawiedliwienia dokonywanego przez ofiary typicznego ludu, Izraela) oraz namaszczając „najświętszych” (święte ostatki, najczystszych z narodu żydowskiego i najbardziej nadających się na przyjęcie do przywilejów Wysokiego Powołania – pierwszy klucz Apostoła Piotra (Izaj. 10:22, 23).

      Jako rezultat wielkiej okupowej ofiary Mesjasza, ofiarowania Swej duszy – Swego doskonałego ludzkiego życia – za grzech, On, Sługa Boży, ujrzy owoc i będzie zadowolony (użyte tutaj hebrajskie słowo sabea, sugeruje nie tylko zadowolenie, lecz najpełniejszą realizację lub zaspokojenie tego, co jest upragnione). Jak już zostało zauważone, On ujrzy nasienie (Psalm 22:31). Pan ujrzy „przedłużenie dni na wieki wieków” (Psalm 21:4), ponieważ On, który umarł za nas w ciele, zmartwychwstał jako udzielająca życia, duchowa, Boska istota, został bardzo wywyższony po prawicy Boga, gdzie będzie usatysfakcjonowany wiecznym życiem (Psalm 110:1; 91:14-16). On ujrzy również i będzie zadowolony z pełnej i ostatecznej realizacji wszystkiego, „co się podoba PANU”, „szczęśliwie” dokonanego „przez rękę Jego”.

      Jak już zauważyliśmy, to obejmuje zbawienie Jego Oblubienicy (w liczbie 144 000, na którą składają się najlepsi z Żydów i z pogan – antytypiczni Kapłani), jak również Jego Druhen (wielkie mnóstwo drugorzędnych wiernych naśladowców – antytypicznych Lewitów, Obj. 7:9-17) oraz Godnych starożytności, „Starców” (Izaj. 24:23), razem z ich towarzyszami, Młodocianymi Godnymi (którzy są gromadzeni teraz, przy końcu obecnego Wieku; Joela 2:28), których On uczyni „książętami po wszystkiej ziemi” (Psalm 45:17).

      Wówczas On sprowadzi zbawienie na Swój ponownie zgromadzony i wierzący Izrael; a oni będą śpiewać: „Wspomniał na miłosierdzie Swoje i na prawdę Swoją przeciw domowi izraelskiemu; oglądały wszystkie granice ziemi zbawienie Boga naszego”. „Wykrzykujcie, a śpiewajcie społem, pustynie Jeruzalemskie! Bo pocieszył PAN lud Swój, odkupił Jeruzalem. Wyciągnął PAN ramię świątobliwości Swojej [Swego Mesjasza] przed oczyma wszystkich narodów, aby oglądały wszystkie kończyny ziemi zbawienie Boga naszego”. „Nie będą szkodzić ani zabijać na wszystkiej górze mojej świętej; bo ziemia będzie napełniona znajomością PAŃSKĄ, tak jako morze wodami napełnione jest.” „A tak ci, których odkupił Pan, niech się nawrócą, i przyjdą do Syjonu ze śpiewaniem, a wesele wieczne niech będzie nad głową ich; wesela i radości niech dostąpią, a niech ucieknie smutek i wzdychanie” (Psalm 98:3; Izaj. 52:9, 10; 11:9; Abak. 2:14; 4Moj. 14:21; Izaj. 51:11).

      To w skrócie jest to, co wierny i wywyższony Sługa Boga ujrzy z wielką rozkoszą i z czego będzie niezmiernie zadowolony – to jest chwalebny rezultat pracy Jego duszy!
SB '09,87-89; BS '09,87-88.

poprzednia stronanastępna strona