Sztandar Biblijny nr 231 – 2009 – str. 72
Tym sposobem sama natura obala ewolucję przez swój jedyny możliwy sposób działania – zachowanie rozwiniętych zdolności przez rozmnażanie się z innymi, lecz pokrewnymi gatunkami. Gatunki nie zmieniają się ani nie łączą z innymi, by wytworzyć nowe stałe gatunki. Psy i koty nie krzyżują się i nie tworzą nowych gatunków. Kilka blisko spokrewnionych gatunków jest tak do siebie podobnych, że trudno stwierdzić, czy są one różnymi gatunkami, czy też odmianami tego samego gatunku, jak na przykład osioł i klacz. One często krzyżują się, lecz potomstwo jest bezpłodne. To samo dotyczy zebruli, potomka zebry i klaczy, jak również wszystkich innych blisko spokrewnionych gatunków. Człowiek i małpa nie mogą zrodzić potomstwa, co dowodzi, że nie są nawet blisko spokrewnionymi gatunkami. Gdyby jednak ewolucja była prawdziwa, mielibyśmy wiele podobnych krzyżówek z powstawaniem płodnego potomstwa. Według własnego świadectwa Darwina, nawet krzyżówki roślin nie są trwałe. Wszystko to potwierdza Boskie prawo, że żaden rodzaj nie zrodził żadnego innego gatunku z wyjątkiem własnego. Lecz nawet gdyby gatunki mogły się krzyżować i w ten sposób tworzyć nowe, trwałe gatunki, na co zupełnie brakuje dowodów, to nie mogłyby tego czynić rodzaje, nawet w najbardziej wybujałej wyobraźni. Mimo to ewolucja musi zakładać tę niemożliwość. Z pewnością jest to bezradna i beznadziejna teoria. Standardowy słownik angielski pod hasłem „hybrydyzm” stwierdza: „Hybrydyzm jest jedną z największych przeszkód do powszechnego przyjęcia zasady ewolucji”.
PSZCZOŁY I MRÓWKI OBALAJĄ EWOLUCJĘ
Przeciwko ewolucji przemawia fakt, że niektóre owady posiadają większą wiedzę i praktyczne zdolności niż małpy. Dajemy jako przykład pszczołę i mrówkę. Posiadają one organizację społeczną o wiele przewyższającą organizację małp i z pewnością prześcigają je w zdolności budowania, rządzenia i życia społecznego. Posiadają armię, strażników, policję, sądy, które wymierzają kary oraz wykonawców tych kar. Posiadają wysoce zorganizowane społeczeństwo z królami, królowymi, szlachtą, pospólstwem, wyższymi i niższymi niewolnikami itp. Pszczoła buduje komórkę miodową w geometrycznym kształcie sześciokątnego graniastosłupa, który, jak dowodzi tego analiza matematyczna, jest najbardziej ekonomiczny pod względem przestrzeni i materiału. Każda z tych komórek jest doskonała sama w sobie i doskonale dopasowana do sąsiadujących z nią komórek. Rój pszczół buduje je, nawet w ciemności, z wyborną zręcznością. Jeśli ewolucja jest prawdziwa, dlaczego zdolności te, wciąż się rozwijające, nie zostały przekazane ich rzekomym potomkom w później powstałych gatunkach? Małpa w swym życiu społecznym oraz swych czynnościach, nawet nie zbliża się do stopnia biegłości osiągniętego przez pszczoły i mrówki. Gdyby jednak ewolucja była prawdziwa, małpa – będąca rzekomo o wiele później rozwiniętym gatunkiem niż pszczoły i mrówki – powinna stać przynajmniej o tyle wyżej w rozwoju od nich, o ile człowiek stoi wyżej w rozwoju od małpy. Co więcej, inteligencja pszczół i mrówek w pracy itp. nie pochodzi od ich rodziców drogą dziedziczności, ponieważ wszystkie robotnice są bezpłodne. Trutnie są ich ojcami, a królowe, które poza znoszeniem jaj, nic nie robią, są ich matkami. Zatem mamy tutaj fakt rozwoju, który jest całkowicie niezależny od ewolucji i któremu ewolucja nie może oferować żadnego wyjaśnienia. Stworzenie jest jedynym rozwiązaniem tej sprawy: Bóg obdarzył pszczoły i mrówki inteligencją, której nie posiadają nawet najwyższe z niższych zwierząt i która nie występuje w gatunkach pośrednich. Gdyby jednak ewolucja była prawdziwa, wszystkie rzekome późniejsze gatunki, w coraz większym stopniu przewyższałyby pszczoły i mrówki, czego z wyjątkiem człowieka nie wykazują.
EWOLUCJA SPRZECIWIA SIĘ BIBLII
Biblijny opis stworzenia człowieka, jak podany w księdze Rodzaju, stwierdza, że człowiek został stworzony nie jako mikrob czy protoplazma ani też na jeden krok od małpy, lecz „na obraz Boży stworzył go” (1Moj. 1:27). Człowiek został stworzony na umysłowy, moralny i religijny obraz Boga (nie na fizyczny obraz Boga, ponieważ Bóg jest istotą duchową, natomiast człowiek ma inną naturę – ludzką, cielesną, ziemską). Ta myśl o pierwotnej doskonałości człowieka jest poświadczona przez wiele innych biblijnych stwierdzeń. Z kontekstu (w. 31) dowiadujemy się, że Bóg popatrzył na Swoje stworzenie z aprobatą, uznając je za „bardzo dobre”; w 5Moj. 32:4 czytamy o Bogu jako o Mistrzu, którego „dzieło jest doskonałe”; w Psalmie 8:5-8 (KJV) czytamy, „Uczyniłeś go [człowieka Adama] trochę mniejszym od aniołów i ukoronowałeś go chwałą i honorem [umysłowym, moralnym i religijnym podobieństwem do swojego Stwórcy]. Sprawiłeś, by panował nad dziełami Twoich rąk;