Sztandar Biblijny nr 228 – 2009 – str. 28
Króla Mesjasza, antytypicznego Melchizedeka, w Zach. 6:12, 13: „I rzecz do niego, mówiąc: Tak powiada PAN zastępów, mówiąc: Oto mąż, którego imię jest LATOROŚL, który z miejsca swego wyrośnie [jako pęd z korzenia Dawida, z jego pokolenia i rodziny], Ten wystawi kościół PANU. Bo Ten ma wystawić kościół PANU, Ten zaś przyniesie sławę i siedzieć i panować będzie na stolicy swojej [ona stanie się Jego według prawa – Ezech. 21:27; 1Moj. 49:10] i będzie kapłanem [według porządku Melchizedeka – Psalm 110:4] na stolicy swojej, a rada pokoju będzie między nimi obiema [królestwo i kapłaństwo będzie połączone w tej samej osobie, nie będzie żadnej sprzeczności w kompetencjach pomiędzy tymi urzędami]”.
W Zach. 9:9, 10 Bóg ponownie przedstawia Swego Sługę słowem „oto” oraz mówi o Nim jako o Królu i o jego uniwersalnym panowaniu, jako panowaniu pokoju: „Wesel się bardzo, córko Syjońska! Wykrzykuj, córko Jeruzalemska! Oto król twój przyjdzie tobie sprawiedliwy i zbawiciel ubogi i siedzący na ośle, to jest na oślęciu, źrebiątku oślicy [to odnosi się do pierwszego adwentu Mesjasza, kiedy On przyszedł jako ofiara za grzech, jak o tym mówi Psalm 22; 102; Izaj. 53 itp.]… i ogłosi pokój narodom, a władza Jego (będzie) od morza aż do morza, i od rzeki aż do kończyn ziemi”.
Zwróćmy uwagę również na proroctwo Jeremiasza 23:5, 6: „Oto idą dni, mówi PAN, których wzbudzę Dawidowi latorośl sprawiedliwą [sprawiedliwy pęd], i będzie królował król, a poszczęści mu się; sąd [doktrynę] zaiste i sprawiedliwość będzie czynił na ziemi. Za dni jego Juda [dwa pokolenia] zbawiony będzie, a Izrael [dziesięć pokoleń] bezpiecznie mieszkać będzie, a to jest imię [urząd], którym go zwać będą: PAN SPRAWIEDLIWOŚĆ NASZA”. Tylko przez Boskiego Sługę, Mesjasza, przyjdzie zbawienie i na ziemi zostanie ustanowiona sprawiedliwość.
W proroctwie Jeremiasza 33:15, 16 czytamy: „W one dni, w onym czasie, uczynię to, iż wyrośnie Dawidowi latorośl sprawiedliwa, która czynić będzie sąd i sprawiedliwość na ziemi. Onych [tysiącletnich] dni będzie zbawiony Juda, a Jeruzalem bezpiecznie mieszkać będzie. A to jest imię, którym ją nazwą: PAN, sprawiedliwość nasza”.
„W ten [tysiącletni] dzień latorośl [pęd, odrośl] PAŃSKA piękna i sławna będzie, a owoc ziemi będzie dumą i ozdobą tym, którzy zachowani będą z Izraela. I stanie się, że kto zostanie na Syjonie, i który zostawiony będzie w Jeruzalemie, świętym nazwany będzie – każdy, który jest zapisany wśród żyjących w Jeruzalem. Gdy Pan omyje nieczystość córek syjońskich…” (Izaj. 4:2-4).
Bóg przedstawia Swego Sługę również w proroctwie Izajasza 42:1-7: „Oto sługa mój, polegać będę na Nim, Wybrany mój, którego sobie upodobała dusza Moja [chociaż, gdy stał się ciałem, by doświadczyć zastępczej śmierci, On był ich Świętym, „którym człowiek gardzi”, „którym się brzydzi naród” – Izrael – Izaj. 49:7, KJV]. Dam Mu Ducha Swego [On jest Mesjaszem, Namaszczonym], On sąd narodom wyda…. Nie ustanie, dokąd nie wykona sądu na ziemi [podczas tysiącletniego Dnia Sądu]”.
„OTO SIĘ SZCZĘŚLIWIE POWIEDZIE SŁUDZE MEMU”
Z powyższych rozważań zauważamy, że Bóg przedstawia Swego Mesjasza jako Swego Sługę, jako Latorośl PANA (Izaj. 4:2) i Latorośl Dawida (Jer. 23:5); z tego powodu czasem jest On nazywany „Dawidem” (Jer. 30:9; Ezech. 34:23, 24; 37:24, 25; Oz. 3:5; por. z Izaj. 9:7). Także w Izaj. 11:1 (KJV) Bóg przedstawia Go jako Pęd („pęd mocy twojej” – Psalm 110:2, KJV) „z pnia Isajego” i jako Latorośl, która „z korzenia jego wyrośnie”. Pozostała część tego znamiennego rozdziału prorokuje o tym, że na Nim spocznie Duch Boży (w. 2), że będzie mądrze postępował (w. 2-5), że Jego Królestwo na ziemi (Jego święta góra – w. 9) będzie napełnione pokojem i „znajomością PAŃSKĄ” (w. 6-9), że w „tym [tysiącletnim] dniu” On pociągnie wszystkich ludzi do Siebie ponownie (w. 10), po pierwszym przyłożeniu Swej ręki, „po wtóre [pierwszy raz miał miejsce wtedy, kiedy Izraelici zostali wyzwoleni z niewoli w Babilonie – Ezdr. 1:1-4] rękę Swą przyłoży, aby posiadł ostatek ludu Swego… z czterech stron ziemi” (w. 11, 12), udzielając im zwycięstwa nad ich wrogami i przygotowując dla nich drogę zbawienia (w.13-16).
Zgodnie z tym, w Izaj. 52:13, po przedstawieniu Jego Mesjasza jako SŁUGI („oto sługa mój”), Bóg zapewnia nas, że On „będzie postępował rozważnie” (KJV, hebrajskie słowo sakal znaczy działać mądrze, a zatem pomyślnie, jak użyte w 1Sam. 18:14; 1Król. 2:3; Jer. 23:5). On będzie