Sztandar Biblijny nr 228 – 2009 – str. 27
dokonał wstawiennictwa” (KJV) [przy wielkiej Boskiej antytypicznej Ubłagalni – 3Moj. 16:14-17].
TRZY CZĘŚCI W PROROCTWIE IZAJASZA 52:13-53:12
Serce wielkiego Mesjańskiego proroctwa Izajasza jest podzielone na trzy części: (1) 52:13-15; (2) 53:1-10 i (3) 53:11, 12. (1) W pierwszej części Bóg przedstawia Swego Sługę („Oto sługa mój”; zob. także 42:1; Zach. 3:8; 6:12, 13; Jer. 23:5, 6; 33:15). Występuje tutaj również krótkie streszczenie całego proroctwa – krótkie oświadczenie o odrzuceniu i cierpieniu Mesjasza, o Jego późniejszym wywyższeniu oraz błogosławieniu przez Niego wielu narodów.
(2) Druga część przedstawia przede wszystkim wyznanie pokutujących resztek z Izraela, którzy jako pokorny i skruszony lud (Izaj. 57:15) będą opłakiwać i wyznawać grzechy swoje i całego narodu Izraela: „Wszyscyśmy jako owce zbłądzili, każdy na drogę swą obróciliśmy się, a PAN włożył na Niego [na indywidualnego Mesjasza] nieprawość wszystkich nas” (Izaj. 53:6). Oni zrozumieją również, że ich zbawienie oraz zbawienie całego świata będzie dokonane z rąk Mesjasza. To ogólne wyznanie i uznanie Boskiego upodobania, jako pomyślnie rozwijającego się w ręce Mesjasza, opisane w Izaj. 53:1-10, nie nastąpi wcześniej aż w czasie i po zakończeniu ucisku Jakuba (Jer. 30:7-24; Zach. 12:9, 10), ostatniej części wielkiego ucisku, który obecnie jest na świecie (Dań. 12:1); ponieważ wówczas Bóg „wyleje na dom Dawidowy i na obywateli jeruzalemskich Ducha łaski i modlitw, a patrzeć będą na Mnie, którego przebodli; i płakać będą nad Nim płaczem, jako nad jedno-rodzonym; gorzko, mówię, płakać będą nad Nim, jako gorzko płaczą nad pierworodnym” (Zach. 12:10).
(3) Trzecia część (53:11, 12) podaje wspaniały rezultat: Boską aprobatę i potwierdzenie pokutnego wyznania Izraela, Jego powtórne zapewnienie, że Jego wiernemu i sprawiedliwemu Słudze naprawdę się powiedzie oraz że Bóg bardzo Go wywyższy, a także, iż Jego Sługa przez znajomość o Nim dokona usprawiedliwienia wielu – a to wszystko będzie rezultatem Jego okupowej ofiary, Jego wylania na śmierć Swej duszy za przestępców oraz Jego wstawiennictwa na ich korzyść.
BOSKI SŁUGA – „LATOROŚLĄ”
W Izaj. 52:13 Bóg przedstawia Swego Sługę, Swego Namaszczonego, hebrajskim słowem hinneth („oto”). Bóg często używa tego słowa, by skierować uwagę na sprawy o szczególnym znaczeniu. On przedstawia Swego Sługę w Zach. 3:8: „Oto Ja przywiodę sługę Mego, LATOROŚL [nie w znaczeniu odnogi, jako jednej wśród wielu; hebrajskie słowo tsemach znaczy pęd lub odrośl i wskazuje na jeden pęd, który wyrasta z korzenia; Mesjasz przez Swą dziewiczą matkę pochodzi z rodu Dawida]”.
Następnie, używając symbolu kamienia, Bóg przepowiada, że Jego Sługa („kamień, który odrzucili budujący” i którego Bóg wywyższył, aby był „głową węgielną” – Psalm 118:22) będzie miał pełnię Boskiej mądrości („siedem oczów” – Zach. 3:9; 4:10), która będzie używana dla błogosławienia ludzkości w wielkim tysiącletnim Dniu Sądu świata (Psalm 90:4; 96:10-13) -„dnia jednego”, w którym On „odejmie nieprawość tej ziemi” (Zach. 3:9, 10). „W on dzień będzie otworzona studnia domowi Dawidowemu i obywatelom Jeruzalemskim na omycie grzechu i nieczystości. I stanie się dnia tego, mówi PAN zastępów, że wykorzenię imiona bałwanów z ziemi, tak że nie będą więcej wspomniane; do tego i tych proroków i ducha nieczystego zniosę z ziemi” (Zach. 13:1, 2).
Ponownie Bóg przedstawia Swego Sługę słowem „oto” i znowu mówi o Nim jako o LATOROŚLI i opisuje Jego chwalebne panowanie jako