Sztandar Biblijny nr 219 – 2007 – str. 74
Przez ofiarniczą śmierć Jezusa typicznie przedstawioną w ofiarowaniu cielca w Dniu Pojednania (3Moj. 16:3, 6, 11), Bóg zapewnił okupową cenę i zadośćuczynienie za grzech Adamowy dla wszystkich, którzy wierzą i przyjmują to przez wiarę. Bóg tego dokonał, chociaż świat nadal jest pogrążony w swych grzechach (Jan 3:16, 17; Ezech. 18:23, 32). Na długo przed Swym narodzeniem (Obj. 13:8), Jezus był wyróżniony jako odłączony i różniący się od Adamowego rodu (Mat. 1:18, 21; Łuk. 1:26-35), jako doskonały człowiek bez skazy (1Piotra 1:18, 19), bezgrzeszny i dlatego niepokalany pod prawem Mojżesza (co było cechą doskonałego człowieka), zarówno w Jego pochodzeniu nie z rodu Adama (Syn Boży – Mat. 3:17; 16:16; Mar. 15:39. Łuk. 2:41-49; Jan 11:27) jak też i w Jego życiu (Żyd. 4:15; 7:26; 2Kor. 5:20, 21). Tak więc Jezus, i tylko Jezus, okazał się godny w Boskich oczach (Obj. 5) przez ofiarowanie Samego Siebie jako okupowej ofiary do zapłacenia ceny zaciągniętej przed Boską sprawiedliwością za grzech ojca Adama (1Kor. 15:20-22, 45, 47). On odkupił Kościół (najpierw), a ostatecznie odkupi od kary śmierci resztę ludzkości, która znajdowała się w biodrach Adama, gdy on zgrzeszył (1Jana 2:2). Alleluja, co za Zbawca!
Mahomet był synem Adama, pomimo że minęło wiele pokoleń. On urodził się i umarł jako grzesznik z rodu Adama razem ze wszystkimi innymi (Rzym. 3:10-16), którzy nie przyjęli lub nie przyjmują Jezusa jako Swego Odkupiciela. Ci, którzy nie wierzą w Mahometa nie są miłowani przez islam i islamskiego Allacha, w przeciwieństwie do biblijnego stwierdzenia, że niewierzący świat był umiłowany przez Boga (Jan 3:16; Rzym. 5:8), pomimo faktu, że był poddany uciskowi i śmierci!
Mahomet nie wiedział nic o wielkim Boskim Planie Wieków w celu uwolnienia ludzkości z grzechu za pośrednictwem Mesjasza i przywrócenia chętnych i posłusznych do edeńskiej doskonałości przez Niego. Syn Boga, Jezus, pierwotnie był potężnym Logosem (Jan 1:1-3), przez Boską moc stał się ciałem w łonie panny (Izaj. 7:14; Mat. 1:18-25; Jan 1:14). Jezus, Mesjasz, umarł jako doskonały człowiek, bez grzechu i nieskalany przed Bogiem (Żyd. 7:24-27), a zmartwychwstał na Boskim poziomie istnienia, przez Swą śmierć stając się Zbawicielem całego świata ludzkości z grzechu Adama i przekleństwa Adamowej niedoskonałości, grzechu, smutku i śmierci. Zrozumienie Mahometa nie zostało oświecone co do tych kwestii,