Sztandar Biblijny nr 219 – 2007 – str. 68
(c) Są cztery księgi natchnione przez Boga: Tora (pięcioksiąg Mojżesza), Psalmy Dawida, Ewangelia Jezusa i Koran. Koran jest najważniejszy, ponieważ jest ostatnim słowem Allacha dla ludzkości.
(d) Prorokami są Adam, Noe, Abraham, Mojżesz, Dawid, Jonasz, Jezus i około 20 innych. Lecz ostatnim i największym, sumą i pieczęcią wszystkich, jest Mahomet.
(e) W „ostatnim dniu” umarli zostaną wzbudzeni, a aniołowie stróże posłani przez Allacha będą świadczyć o czynach ludzi i sądzić każdego, czy jest godny wejścia do Raju (w którym będą również przyjemności zmysłowe) czy też potępienia w piekle wiecznych mąk. Allach określił to, co uważa za stosowne i nikt inny nie może zmienić tego, co on nakazał.
ISLAMSKIE ZOBOWIĄZANIA WIARY
(7) Są to obowiązki, których spełnienia wymaga się od muzułmanów, aby mogli uzyskać zbawienie:
(a) Publiczne wyznanie zwane szahadą: „Nie ma Boga prócz Allacha, a Mahomet jest jego Prorokiem.”
(b) Modlitwy i rytualne obmywania pięć razy dziennie.
(c) Płacenie podatku Zakat – jałmużny – dziesięciny z dochodu.
(d) Post (tylko w godzinach dziennych) podczas Ramadanu, dziewiątego miesiąca, i unikanie niegodnych czynów, które uczyniłyby post bez znaczenia.
(e) Odbycie pielgrzymki do Mekki – z jej rytuałami, przynajmniej raz w życiu.
(Dostrzegamy zatem, że islam uczy o zbawieniu przez uczynki, co jest przeciwne Biblijnej nauce o usprawiedliwieniu przez wiarę – Rzym. 3:20; Efez. 2:8, 9; Gal. 2:16; Tyt. 3:5.)
ISLAMSKIE SEKTY
Poza powyższymi kryteriami muzułmańskiej ortodoksji, wyłoniły się różnice, które w najgorszym razie spowodowały schizmy, a w najlepszym zróżnicowanie wśród muzułmanów. Niektóre odłamy nie są sektami w prawdziwym tego słowa znaczeniu, lecz tolerowanymi różnicami poglądów wewnątrz islamu, ponieważ podział nastąpił bez fizycznej separacji. Poniżej przedstawiamy opis tych odłamów:
SUNNICI I SZYICI
(1) Sunnici są ortodoksyjnymi muzułmanami, którzy stanowią około 85 procent z 1,84 miliarda współczesnych muzułmanów. Oni przyjmują „sunnę” wspólnoty, jak również Koran. Ogromny wpływ „Arabertum” (arabskiego nauczania) zachował prymitywną i stabilną ortodoksję wśród sunnitów. Medyna, miejsce narodzin Koranu i Hadithu, była uniwersalną szkołą teologii islamskiej, a szkoły w innych krajach miały wyłącznie lokalne znaczenie. Zatem wśród sunnitów panowało prawo i przestrzeganie rytuałów.
(2) Szyici (od słowa shia, które oznacza partię) są tymi muzułmanami, którzy sprzeciwiali się przeniesieniu islamskiej stolicy z Kufy do Damaszku po śmierci Alego w 661 roku i usiłowali przywrócić jego dom jako siedzibę dla kalifatu. Oni uważają za nielegalne postępowanie tej wspólnoty po śmierci Mahometa oraz „sunnę” „towarzyszy” po Mahomecie, której to dało początek. Trzech pierwszych kalifów – Abu Bakr, Omar i Otoman – nie jest przez nich uznawanych za prawdziwych następców Mahometa. Oni uznają, że Ali był prawdziwym następcą Mahometa; na tej podstawie szyici i sunnici nadal są w opozycji, co czasami prowadzi do rozlewu krwi.
Szyici są główną i historyczną schizmą islamu i stanowią około 15 procent muzułmanów. Po pewnych wcześniejszych odchyleniach pod nieznanymi wpływami, oni podzielili się na trzy główne grupy:
(a) Imamowie, którzy uznają dwunastu imamów, których uważają za duchowych przywódców wyświęconych przez Boga i natchnionych szczególną duchową siłą. Ostatni imam, Mahomet al Muntazar (Ten Oczekiwany) zniknął około 873 roku i wciąż oczekuje się na jego powrót. Oni stanowią silną grupę w Iranie i mają zwolenników z Syrii, Iraku i Indiach.