Sztandar Biblijny nr 217 – 2007 – str. 36
w kładzeniu życia, nawet aż na śmierć, w służbie dla Boga, a czynienie Boskiej woli uznaje za swą największą rozkosz; jeśli nie mamy tego ducha Chrystusa, nie jesteśmy chrześcijanami! Wcale nie należymy do Niego!
Zatem najpierw musimy dokonać odnowienia, przekształcenia, nawrócenia, przemiany naszego umysłu. Jeśli nie dokonamy jej w naszym umyśle, to nigdy nie uczynimy jej w naszym postępowaniu. Umysł zarządza ciałem.
CZYM JEST UMYSŁ?
Przeanalizujmy to teraz. Ktoś powie: „Umysł to nowa wola.” Nie! Umysł nie jest nową wolą. Nowa wola jest tym, co panuje nad umysłem. Ktoś może powiedzieć, „Umysł… nowy umysł to mózg.!” Nie, umysł nie jest mózgiem. Mózg jest tym fizycznym organem, przez który umysł działa. Zatem, jeśli umysł nie jest wolą, jeśli nie jest mózgiem, to czym on jest? Umysł jest sumą tych wrażeń, które zostały wpisane w mózgu pod kierownictwem woli, przez wpływy oddziałujące na nas jeszcze przed naszym narodzeniem oraz po nim. Ktoś powie: „Tak, to zupełna definicja.” Myślimy, że ona dobrze to obejmuje; jeszcze przed narodzeniem. Małe dziecko rodzi się z umysłem, który myśli trochę podobnie do rodziców. Dlatego do pewnego stopnia umysł jest ukierunkowany jeszcze przed urodzeniem. Bóg zna prenatalne wpływy, które pomagały w kształtowaniu naszych umysłów zanim się urodziliśmy. On zna otoczenie, w którym wzrastaliśmy; czy mieliśmy w domu rodzinny ołtarz i kierowaliśmy się ku Bogu, czy też kierowaliśmy się ku rzeczom tego świata i upadłemu stanowi grzechu. Tylko Pan wie, jak ocenić warunki, w których wzrastaliśmy, tak więc nie możemy sądzić jeden drugiego. Lecz rozważmy tę definicję ponownie. Umysł, czym on jest? Jest to suma tych wrażeń, które są zachowane przez pamięć, suma tych wrażeń, które trafiły do mózgu (fizycznego organu) pod wpływem woli (pod kierunkiem woli) przez wpływy, z którymi się stykamy zarówno przed jak i po naszych narodzinach. Ponadto, umysł jest w dużej mierze kierowany przez wrodzone zdolności, które określają skłonności lub prąd naszych myśli i postępowania w danych okolicznościach. Tyle na temat ogólnej definicji umysłu.
CZYM JEST NOWY UMYSŁ?
Tutaj przybliżamy się do czegoś pięknego. To nowy umysł, który wszyscy staramy się rozwijać w harmonii z Pańską dobrą wolą wobec nas, ponieważ wiemy, że mamy być przemienieni przez odnowienie umysłu. Kiedy się poświęcamy, przedstawiamy samych siebie Bogu; to obejmuje nasz umysł i od tego czasu zamierzamy rozpocząć przemianę naszych charakterów przez odnowienie tego umysłu, który jest sumą wrażeń przyjętych do mózgu. Ten nowy umysł jest podobny do umysłu dziecka z nielicznymi wrażeniami; możemy go zilustrować jako białe płótno. Nowa wola jest wolą, która pragnie czynić wolę Bożą i jest przyrównana do artysty. Artysta starannie dobiera pewne barwniki, pewne kolory. On miesza je i maluje piękny wizerunek tymi połączonymi kolorami, używając ich do tworzenia obrazu. On łączy te barwniki. Nowy umysł działa podobnie. Nasza nowa wola, która pragnie wykonywać wolę Bożą, jest artystą. Nowa wola jako artysta, pragnie pracować nad tym nowym umysłem. Prawdopodobnie nowy umysł nie ma jeszcze zbyt wielu wrażeń. Gdy na początku poświęcamy się Bogu, to wciąż posiadamy wszystkie przyzwyczajenia starego umysłu, których musimy się pozbyć i zacząć wymazywać z pamięci te sfery myśli, do których przywykliśmy, kiedy miłowaliśmy świat. Teraz zaczynamy łączyć pewne kolory Boskiego Świętego Ducha, łaski: cichość, łagodność, miłość, długie znoszenie, pobłażliwość. Cóż za wspaniałe rzeczy, jakie piękne barwniki, wspaniałe kolory. Jednakże, one muszą być połączone. Jeśli przejawiamy wiarę, a ona nie będzie właściwie zrównoważona, to możemy popaść w łatwowierność; wierząc w cokolwiek i wszystko, co się pojawia, lecz to nie byłoby rozsądne, nieprawdaż? My musimy połączyć te łaski charakteru, aby wytworzyć piękny obraz w harmonii ze wspaniałym Boskim planem zbawienia. Dlatego nasz umysł jest stopniowo odnawiany przez artystę, którym jest nowa wola, stosująca piękne łaski Boskiego Świętego Ducha do naszych charakterów, by uczynić je pięknymi i aby były na obraz Boga.
STARE PRZYZWYCZAJENIA
Te „stare przyzwyczajenia” tkwią w nas i jest nam bardzo trudno się ich pozbyć. Ponieważ przez prenatalny wpływ i dziedziczenie oraz otaczające nas okoliczności, w których wzrastaliśmy, nasz stary umysł dał nam usposobienie, z którego nie jesteśmy dumni. Dlatego musimy starać się wyzbywać tych starych rzeczy i rozwijać rzeczy duchowe. Rozwijanie przez nas tego nowego umysłu jest bardzo trudne i dlatego nowa wola jest niezbędna. By rozwinąć nowy umysł, wymagana jest dobra, silna, nowa wola. Nie możemy