Sztandar Biblijny nr 217 – 2007 – str. 35
nawróciwszy się…” „O, Panie, ja jestem już nawrócony! Ja poświęciłem moje życie Tobie! Nie! Ty jeszcze nie jesteś nawrócony. To jest stopniowy proces, który może zająć lata. Dlatego, kiedy się nawrócisz, wzmacniaj braci, aby oni także mogli być nawróceni. Ponadto, co znaczy być nawróconym? Słowo converto znaczy odwrócić się. Ze słowa converto otrzymujemy słowo odwrotny i tak dalej. Converto to odwrócić się, wrócić z powrotem, zawrócić za Panem, z jednej drogi w inną. O, tak. To oznacza wielką przemianę i ta przemiana nie zachodzi w chwili początkowego poświęcenia. W nas ciągle dokonuje się pewne nawrócenie. Jest to wielka zachodząca w nas przemiana, której dokonuje Bóg. On zgromadził nas i znajdujemy się teraz w Jego warsztacie, i On dokonuje w nas przekształceń.
Alkoholik, który rezygnuje z trunków może powiedzieć: „Jestem nawróconym człowiekiem!” Osoba, która rzuca palenie i pozbywa się tego nałogu, może powiedzieć, „Ja już nie zapalę, nigdy nie użyję papierosów. Jestem nawróconym człowiekiem.” Czy o takim rodzaju przemiany mówi tutaj Pan? Czy jest to przemiana porzucenia poprzednich rzeczy, zrezygnowania ze złych nałogów, nabycia dobrych przyzwyczajeń? Czy o takiej przemianie Pan mówi? Nie, chociaż ona się z tym wiąże. My musimy walczyć ze złymi nałogami i nabywać dobrych przyzwyczajeń. Ta przemiana to obejmuje, lecz to nie jest jeszcze wszystko w tej sprawie.
Czy jest to jedynie przemiana umysłu? Czy jest to nawrócenie lub zmiana czyjejś religii; czy też zmiana denominacyjnej przynależności danej osoby? O, to jest o wiele więcej od tego. To jest przemiana życia chrześcijanina i ona rozpoczyna się w umyśle. To jest jedynie początek. Dlatego, zanim będziemy mogli właściwie postępować, musimy zacząć myśleć właściwie. „A nie dostosowujcie się do tego świata, ale się zmieńcie” (Rzym. 12:2). Jak? „Przez odnowienie umysłu waszego, abyście mogli rozpoznać co jest dobrą, godną przyjęcia i doskonałą wolą Bożą.” Musimy ją przyjąć i rozpoznać w naszym umyśle, zanim będziemy mogli ją wypełnić w naszym życiu.
ODNOWIENIE UMYSŁU
Odnowienie umysłu jest niezbędne w naszej przemianie; w naszym nawróceniu. Ponadto, są pewne myśli, które musimy odrzucić, by się ich pozbyć. Są też inne myśli, które musimy sobie przyswoić, nabyć, rozwinąć. Nazywamy je nowym umysłem. Apostoł Paweł kontrastuje ze sobą te dwa umysły w 8 rozdziale Listu do Rzymian. Cały wywód Apostoła jest przedstawiony w ten sposób; zauważmy wiersz 5: „Bo ci, którzy żyją według ciała, myślą o tym, co cielesne; ci zaś, którzy żyją według ducha, myślą o tym, co duchowe.” Teraz zwróćmy też uwagę na wiersz 6: „Bo cielesne usposobienie to śmierć, lecz duchowe usposobienie to życie i pokój” (Rzym. 8:5, 6, KJV).
Co to jest cielesne usposobienie i duchowe usposobienie? W Liście do Galacjan 5:19-21 Apostoł Paweł podaje opis cielesnego usposobienia, uczynków ciała, które muszą być odrzucone, a następnie mówi o cechach ducha, które należy praktykować. Oczywiście, powinniśmy odrzucić zazdrość, nienawiść, pijaństwo, rozkoszowanie się w rzeczach tego świata i tym podobne. Jeśli pragniemy zwracać uwagę na zalety ducha, mamy je tutaj wymienione: „Owocem ducha jest miłość, radość, pokój, długie znoszenie, łagodność, dobroć, wiara, cichość, umiarkowanie; przeciwko nim nie ma zakonu.” „A ci, którzy są Chrystusowi, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnością i pożądliwością. Jeśli żyjemy duchem, postępujmy według ducha” (Gal. 5:22-25). Zbadajmy samych siebie, by sprawdzić czy żyjemy w wierze. Jeśli postępujemy według ciała, nie jesteśmy chrześcijanami. Dla niektórych z nas może to być szokiem, gdy okaże się, że od lat myślimy o sobie jako chrześcijanach, podczas gdy nie jesteśmy chrześcijanami, ponieważ wciąż myślimy o rzeczach cielesnych. Nadal miłujemy rzeczy tego świata, a ten, kto miłuje świat, jest nieprzyjacielem Boga.
Dostrzegamy zatem, że jest to bardzo poważna sprawa. Wracając do Listu do Rzymian 8, czytamy: „Ponieważ cielesne usposobienie jest nieprzyjazne Bogu, gdyż nie poddaje się zakonowi Bożemu ani rzeczywiście poddane być nie może.” Jeśli myślimy, że cielesny umysł stanie się przyjazny Bogu, to jesteśmy w błędzie. Ponadto, jeśli żyjemy zgodnie z tym cielesnym usposobieniem, nie jesteśmy przyjaciółmi Boga. Zatem ci, którzy żyją według ciała, NIE MOGĄ podobać się Bogu. Jeśli chcemy postępować tak, by podobać się Bogu, NIE możemy żyć według ciała, zgodnie z żądzami ciała. Ci, którzy żyją według ciała NIE MOGĄ podobać się Bogu. „Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was; a jeśli kto Ducha Chrystusowego nie ma, ten nie jest Jego.” Obudźmy się, moi drodzy braterstwo! Jeśli nie mamy ducha Chrystusa, tego ofiarniczego ducha, który znajduje przyjemność