PRZYZWYCZAJENIE

      Przyzwyczajenie jest czymś, czego prawdopodobnie nie dostrzegamy, że jest bardzo ważne w związku z naszym postępowaniem w wierze i naszym rozwojem w służbie dla Pana dzień po dniu, a w najpełniejszym tego słowa znaczeniu na całą wieczność.

      List do Rzymian 12:1, 2 ma związek z tą sprawą: „Dlatego proszę was bracia przez miłosierdzie Boże, abyście składali wasze ciała ofiarą żywą, świętą, godną przyjęcia przez Boga, co jest waszą rozsądną służbą.” Następny werset jest niezwykle ważny dla naszego tematu: „A nie dostosowujcie się do tego świata, ale się zmieńcie przez odnowienie umysłu waszego, abyście mogli rozpoznać, co jest dobrą, godną przyjęcia i doskonałą wolą Bożą (KJV).”

POKUTA

      Jakże często podkreśla się, że pierwszym krokiem w powrocie do Boga z naszego upadłego, błądzącego stanu, jest żal za grzech. Dlatego nasz Pan powiedział Swym uczniom, gdy mieli rozpocząć głoszenie: „Pokutujcie, albowiem przybliżyło się królestwo niebieskie!” Pierwszą wskazówką w ich zwróceniu się do Boga była pokuta. „… Przybliżyło się królestwo Boże. Pokutujcie…” (Mar. 1:15). Następnej udzielił Apostoł, odpowiadając na pytanie młodego zarządcy: „Co mam czynić, abym był zbawiony?” On miał pokutować i wierzyć w Pana Jezusa Chrystusa, a „będziesz zbawiony.” Wiara w Pana Jezusa Chrystusa doprowadza nas do stanu usprawiedliwienia przez wiarę i to jest drugim krokiem. Wówczas trzecim krokiem jest poświęcenie, jak mamy to przedstawione w Rzym. 12:1: „Dlatego proszę was” usprawiedliwieni bracia Wy jesteście już usprawiedliwionymi braćmi i jesteście zapraszani by oddać siebie Bogu w poświęceniu. Wy pokutowaliście już za swoje grzechy i przyjęliście Jezusa jako swego Zbawiciela, co doprowadziło was do usprawiedliwienia przez wiarę, a teraz jesteście zachęcani przez Apostoła Pawła do podjęcia trzeciego kroku i oddania waszego życia Bogu, a czyniąc tak, byście stali się pełnoprawnymi chrześcijanami. Zostaliście kupieni za cenę, dlatego oddajcie Bogu to, co prawnie do Niego należy. On kupił was drogocenną krwią Swego własnego Syna.

NAWRÓCENIE – CZYM ONO JEST?

      Wówczas powiecie: „Wszystko to, co jest niezbędne. Pokutowałem. Wierzę w Pana Jezusa Chrystusa. Poświęciłem swoje życie Bogu i to jest to.” Tak, to jest to, lecz tutaj stawiamy przecinek, a nie kropkę. Coś jeszcze jest konieczne; nawrócenie, i właśnie o tym mówi nasz drugi werset. Nawrócenie, czym ono jest? Musimy być nawróceni. „O”, ktoś powie, „ja już jestem nawrócony, od kiedy przyjąłem Jezusa jako mojego Zbawiciela i poświęciłem moje życie; tak, z pewnością jestem nawrócony.” Nie! Ty dopiero rozpocząłeś nawrócenie. Jednakże nawrócenie jest procesem stopniowym i czasem mijają lata, zanim zostaniemy nawróceni.

      Pamiętamy, że nasz Pan mówił do Piotra, po tym gdy uwierzył w Pana Jezusa Chrystusa i wyznał Go: „Tyś jest Chrystus, On Syn Boga żywego”; i – „Panie, porzuciliśmy wszystko. Co za to otrzymamy?” Pan powiedział: „stokrotną nagrodę w tym życiu, a w przyszłym świecie życie wieczne.” Tak, oni porzucili wszystko, by pójść za Mistrzem. Oni poświęcili się. Nie tylko pokutowali i uwierzyli, lecz także poświęcili swoje życie Bogu. Czy to wystarczyło? Nie. Jezus powiedział do Piotra w Ew. Łukasza 22:32: „Ale ja prosiłem za tobą, aby nie ustała wiara twoja; a ty

poprzednia strona – następna strona