Sztandar Biblijny nr 322 – 2024 – str. 87
napisany do osób już poświęconych. Tak, wierzący, którzy już poznali PANA i policzyli koszty samoofiary, ale nie oddali się w pełni PANU, mogą jeszcze stać się braćmi „w prawdzie” w pełnym tego słowa znaczeniu. Słowa Apostoła w Liście do Rzymian 12:1 były skierowane do tych, którzy składali swoje ciała w ofierze żywej, oraz do tych, którzy rozważali podjęcie tego kroku. Równie właściwe byłoby powiedzenie: Bracia – wy, którzy już oddaliście się PANU, proszę was, abyście wypełniali swe śluby poświęcenia, ponieważ ciała wasze są święte i przyjemne Bogu. Tak, poświęcony człowiek nie jest bezmyślnym bigotem, który w prostej wierze przyjmuje Słowo Boże w oparciu o Boski autorytet. Ci, którzy teraz „mają prawdę”, studiując Słowo Boże, mogą czynić postęp na drodze swego poświęcenia, są przyjemni w oczach Boga.
Jakie mamy szczęście, że Boga nie prowokuje do gniewu nic błahego. On patrzy na serce. My jednak nie potrafmy czytać serc, a nasz osąd nie jest dobrze wyważony, więc zazwyczaj jesteśmy zbyt pochopni. Bardzo niewielu z nas bierze pod uwagę wszystkie okoliczności otaczające nas samych i tych, którzy mają prawdę, dlatego wzrost w wiedzy i łasce będzie miał związek ze stopniem okazywanej przez każdego miłości. W miarę jak będziemy wzrastać w bezinteresownej miłości – miłości do dobrych zasad, będziemy stawać się coraz bardziej podobni do Boga: „Utwierdzeni wszelką mocą według potęgi chwały jego ku wszelkiej cierpliwości i wytrwałości, z radością” (Kol. 1:11, BW). Miłość „Nie raduje się z niesprawiedliwości, ale się raduje z prawdy” (1 Kor. 13:6, BW). O, jakże wielu z oświeconego Bożego ludu straciło częściowo lub całkowicie zainteresowanie prawdą, powróciło do nominalnego kościoła lub do świata. Wielu innych popadło w mniejsze lub większe błędy i spekulacje. Ci z ludu Bożego, którzy usłyszeli i zwrócili uwagę na napomnienie: „Gdyż widzenie dotyczy oznaczonego czasu i wypełni się niezawodnie. Jeżeli się odwleka, wyczekuj go, gdyż na pewno się spełni, nie opóźni się” (Abak. 2:3, BW), zostali uspokojeni i trwali mocno w prawdzie na czasie, pomimo wszystkich pozornych opóźnień i wynikających z nich zamieszania i rozczarowań oraz popadnięcia wielu innych w mniejszą lub większą niewiarę, światowość, błąd i spekulacje. Dzięki posiadaniu prawdy, oni uświadamiają sobie i mają pełne upewnienie wiary, że żaden z elementów tego widzenia, w tym zniszczenie imperium Szatana i ich ostateczne wyzwolenie, nie będzie się opóźniać
2 kol.
poza wyznaczony przez Boga czas. Cała Ziemia zostanie napełniona wiedzą o niezrównanej Bożej mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy, zamanifestowanej w prawdzie i w jej duchu: „Albowiem ziemia będzie napełniona znajomością chwały Pańskiej, jako morze wody napełniają” (Abak. 2:14; Izaj. 11:9; 60:1).
Bóg Jehowa nie zamieszkał w wyznaniowych bożkach czy ich twórcach przez swoją prawdę i jej ducha. Przeciwnie, przez swoją prawdę na czasie i jej ducha, zamieszkał w swoim uświęconym prawdziwym Kościele, PAN znajduje się w swojej Świętej Świątyni. Pod przywództwem Jezusa tylko oni są depozytariuszami prawdy na czasie. Tylko oni mają właściwe zrozumienie prawdziwych wyroków Bożych, każdego słowa, które jest prawdą i które z pewnością wypełni się w słusznym dla Boga czasie. Dlatego wszyscy są napominani, aby w Jego obecności pozbyć się swoich sprzecznych dogmatów, teorii, opinii i wytworów myśli, tak jak jest to przedstawiane w prawdzie na czasie przez Jego prawdziwy Kościół (niech cała ziemia milczy przed Nim).
Jako poświęcone dzieci Boga Jehowy, „w prawdzie”, „posiadające prawdę”, powinniśmy właściwie reagować na słowa z Łuk. 14:27 (BW): „Kto nie dźwiga krzyża swojego, a idzie za mną, nie może być uczniem moim”.
Nagrodą za trwanie w uczniostwie jest: „[…] poznacie prawdę […]” (Jana 8:32), a NIE: będziecie jak ci, którzy „[…] zawsze się uczą, a nigdy do poznania prawdy dojść nie mogą” (2Tym. 3:7, BW). Oto błąd, który wielu popełnia: nie trwając w Słowie PANA, zagłębiają się w różne ludzkie filozofie, które ignorują lub wypaczają Słowo PANA i tworzą przeciwstawne teorie. Dla tych, którzy szukają prawdy wśród tych ludzkich teorii, nie ma obietnicy, że oni kiedykolwiek ją znajdą i faktycznie nigdy jej nie znajdują.
Jeśli, jako gorliwi i szczerzy uczniowie będziemy trwać w Słowie PANA, to rzeczywiście „poznamy prawdę”, zostaniemy „utwierdzeni w teraźniejszej prawdzie [prawdzie na czasie]”, będziemy „ugruntowani i utwierdzeni” w prawdzie; będziemy „mocni w wierze” i będziemy w stanie podać powód „nadziei, która w was jest”; będziemy „bojowali o wiarę raz świętym podaną”; będziemy prowadzić „dobry bój”; złożymy „dobre wyznanie” i wytrwale będziemy cierpieć „złe, jako dobry żołnierz Jezusa Chrystusa”, aż do końca naszego boju