Sztandar Biblijny nr 321 – 2024 – str. 66
NIELUDZKIE UCZUCIA LUDZI WOBEC BLIŹNICH
„A myśmy poznali i uwierzyli w miłość, którą Bóg ma do nas. Bóg jest miłością, a kto mieszka w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim” (1Jana 4:16, BW).
Ten werset mówi o szczególnej Boskiej miłości do swego ludu i o szczególnym zaopatrywaniu potrzeb swoich poświęconych dzieci, które odróżniają się od świata. Powszechnie akceptowane przez chrześcijan jest biblijne stwierdzenie, że Bóg jest miłością, a także biblijne nauczanie, że jest mądry, sprawiedliwy i wszechmocny. 
W biblijnym sensie żaden człowiek nie może miłować swego bliźniego, dopóki najpierw nie umiłuje swego Boga do takiego stopnia, że nie tylko będzie chciał, lecz także nie będzie się mógł doczekać, aby wykonywać to, co jest przyjemne w Jego oczach.
W zamian Bóg pragnie, abyśmy Go czcili „w duchu i w prawdzie”, z miłości do Niego, a nie z powodu strachu przed karą teraz czy w przyszłości – „[…] doskonała miłość usuwa bojaźń […]” (1Jana 4:8-12, 16-21, BW; Jana 4:24, UBG). Poucza On swoje poświęcone dzieci: „[…] Czy jest oprócz Mnie jakiś inny bóg? Jam Bogiem sprawiedliwym i Zbawcą i nie ma oprócz Mnie żadnego” (Izaj. 45:21, BWP). Sugeruje, abyśmy szukali Pana i dostępowali zbawienia, ponieważ: Ja jestem Bogiem i nie ma żadnego innego. „On jest skałą! Doskonałe jest dzieło jego, gdyż wszystkie drogi jego są prawe, jest Bogiem wiernym, bez fałszu, sprawiedliwy On i prawy” (5Moj. 32:4, BW).
2 kol.
„Twoje są niebiosa, twoja też ziemia: Tyś ugruntował świat i to, co go wypełnia. Tyś stworzył północ i południe; Tabor i Hermon radośnie wykrzykują imieniu twemu. Ramię twoje jest potężne; mocna jest ręka twoja, a wysoko podniesiona prawica twoja. Sprawiedliwość i prawo są podstawą tronu twego, łaska i wierność idą przed tobą. Błogosławiony lud, który umie się radować i chodzi w światłości oblicza twego, Panie. Z imienia twego raduje się każdy dzień, a sprawiedliwość twoja wywyższa ich, bo Ty jesteś blaskiem mocy ich, a z życzliwości twojej podnosi się siła nasza” (Psalm 89:12-18, BW).
„Lecz do bezbożnego rzecze Bóg: Po co wyliczasz ustawy moje i masz na ustach przymierze moje? Wszak nienawidzisz karności i lekceważysz słowa moje. Gdy widzisz złodzieja, bratasz się z nim, a z cudzołożnikami zadajesz się. Ustom swoim pozwalasz mówić źle, a język twój knuje zdradę. Siedzisz i mówisz przeciw bratu swemu, znieważasz syna matki swojej. Czyniłeś to, a ja milczałem, mniemałeś, żem tobie podobny; karcę cię i stawiam to przed oczy twoje… Pojmijcież to wy, którzy zapominacie Boga, bym was nie rozdarł, a nie będzie ratunku! Kto ofiaruje dziękczynienie, czci mnie, a temu, kto nienagannie postępuje, ukażę zbawienie Boże” (Psalm 50:16-23, BW).
„Jeśli będziecie trwać we mnie i moje słowa będą trwać w was, proście, o cokolwiek chcecie, a spełni się wam” (Jan 15:7, UBG). Jakże jesteśmy uprzywilejowani, mając społeczność z wszechmocnym Stwórcą! Dla prawdziwie poświęconego dziecka Bożego fałszywe nauki to hańba imieniu Jehowy. Nauczanie przez wiele nominalnych systemów kościelnych o płonącym ogniu piekielnym jest obrzydliwością dla charakteru Boga Miłości.
OGIEŃ BOSKIEJ GEHENNY
„Gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie” (Mar. 9:44). W „dobrym rozbieraniu słowa prawdy” (2Tym. 2:15) musimy wyraźnie rozróżniać między dosłownymi i przenośnymi stwierdzeniami.