BIBLIJNE GRANICE IZRAELA

Oparte na Księdze Ezechiela 38-39

      Proroctwo Ezechiela jest pełne symboliki i słusznie nazwano je Apokalipsą Starego Testamentu. Zostało napisane w Babilonie, gdzie Ezechiel przebywał, będąc jednym z niewolników z Judei, zabranych do Babilonii przez króla Nabuchodonozora. Miało to miejsce podczas jego pierwszej inwazji, kiedy umieścił na tronie Sedekiasza, jedenaście lat przed jego następną inwazją, gdy zdetronizował Sedekiasza (Ezech. 21:25-27) i zniszczył miasto. Wśród pojmanych podczas pierwszej inwazji znalazło się wielu znakomitych ludzi z narodu izraelskiego, książąt i szlachty, wielu najbardziej oświeconych i najlepszych z nich. Wydaje się, że celem króla we wzięciu ich do niewoli, było wzmocnienie jego własnego imperium, ponieważ pojmani nie byli traktowani jak niewolnicy, lecz byli obdarzeni dużą swobodą. Niektórzy z nich, tak jak Daniel, zajęli bardzo zaszczytne stanowiska w królestwie.

      Ezechiel cieszył się wielką swobodą, a jego prorokowanie było skierowane do Żydów w niewoli babilońskiej – do wygnańców. Pańskie świadectwo wydane przez tego proroka niewątpliwie miało na celu dodanie otuchy i pocieszenie tych z Jego ludu, którzy byli prawdziwymi Izraelitami oraz podsycenie iskry wiary, która jeszcze tliła się w ich sercach. Miało ono dać im, jak w przypadku Daniela, nadzieję na powrót Boskiej łaski i na zakończenie ich niewoli z końcem wyznaczonych siedemdziesięciu lat spustoszenia ziemi (606-536 przed Chrystusem).

      Temat naszej lekcji, gdy był słyszany przez Żydów na wygnaniu i im zaprezentowany, niewątpliwie odnosił się do ziemskiego Jeruzalem, a błogosławieństwa odnosiły się do Żydów jako narodu. Odbudowa Jeruzalem i Świątyni były przepowiadane jasno i wyraźnie, a bez wątpienia, serca pojmanych biły mocniej z radości na myśl o przyszłych błogosławieństwach. Niewątpliwie ich wiara i nadzieja także były wzmocnione.

      Lecz tak, jak pewne jest, że proroctwo Ezechiela było Słowem Pana, tak pewne jest, że to proroctwo nie odnosiło się do błogosławieństw danych temu narodowi w czasie powrotu z ziemi babilońskiej, ponieważ przepowiednie proroctwa Ezechiela nigdy się nie spełniły. Jest więc pewne, że one należą do przyszłości. Obecnie, około 2500 lat później, wierzymy, że żyjemy w czasie wypełniania się tego proroctwa.

      To rodzi pytanie: Czy Biblia uczy o powrocie Żydów do ich ojczyzny i czy jest w niej wystarczająco dużo miejsca dla wszystkich potomków Abrahama? Tak, w Ezech. 37:12 (BW) czytamy: „[…] Oto Ja otworzę wasze groby i wyprowadzę was z waszych grobów, ludu mój, i wprowadzę was do ziemi izraelskiej”. Ezech. 36:35 (BW) mówi: „I będą mówić: Ten kraj, niegdyś spustoszony [Jer. 33:10], stał się podobny do ogrodu Eden […]”.

      Żydzi w szybkim tempie kontynuują odbudowę swojej ojczyzny. W miarę jak nawadnianie wraz z właściwą uprawą coraz bardziej sprawiają, że pustynia kwitnie jak róża i w miarę jak budowane są miasta i miasteczka, ich populacja rośnie, Izrael staje się bogatym krajem. Ogólnoświatowy niepokój nadal tak wpływa na wielu zamożnych Żydów, że kierują wiele milionów dolarów do swojej Ziemi Obiecanej, by ochronić je przed dalszymi etapami obecnego Wielkiego Czasu Ucisku (Dan. 12:1), gdy narody pogańskie będą starały się wzajemnie zniszczyć (Izaj. 66:15, 16; Joela 3:2; Sof. 3:8; Jer. 25:31-33).

      Od wielu lat wydarzenia kształtowały się tak, aby Izrael mógł mieszkać bezpiecznie. W Ezech. 38:8 (BW) czytamy: „Po wielu dniach otrzymasz rozkaz, w latach ostatecznych przyjdziesz do kraju uwolnionego od miecza i do ludu zebranego z wielu ludów na górach izraelskich, które długo były spustoszone; wszyscy oni wyprowadzeni spośród narodów, mieszkają bezpiecznie [kursywa nasza]”.

      W Biblii Warszawsko-Praskiej (Ezech. 38:8) czytamy: „Po wielu dniach otrzymasz owe rozkazy. Później, gdy minie kilka lat, udasz się do kraju, którego mieszkańcy zdołali uniknąć miecza […]”. Rozumiemy, że ty (w jęz. pol. wynika z formy czasownika „otrzymasz” – przyp. tłum.) w tym wersecie przedstawia „Goga w ziemi Magog”. Gog oznacza wszystko, co jest silne, potężne i pyszne − tak, oznacza przywódców narodów jako wrogów ludu Bożego (Ezech. 38:2). Magog przedstawia prowadzone przez tych przywódców narody jako wrogów ludu Bożego (Obj. 20:8). Tak, Armagedon − anarchia będzie trwać kilka lat, a potem nastanie druga faza ucisku Jakuba.

      Druga faza ucisku Jakuba będzie miała miejsce wówczas, gdy Bóg będzie interweniował na korzyść,

poprzednia strona – następna strona