Sztandar Biblijny nr 302 – 2021 – str. 57
Ono przedstawia Kościół w chwale. „I widziałem, a oto Baranek stał na górze Syońskiej, a z nim sto czterdzieści i cztery tysiące […]” (Obj. 14:1). Kościół jest tutaj pokazany jako antytyp Syonu.
Jezus ze swą Oblubienicą – Kościołem, będzie Nowym Jeruzalem, które zstąpi z góry, jak czytamy w Obj. 21:2, 3 (BW): „I widziałem miasto święte, nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak przyozdobiona oblubienica dla męża swego […] Oto przybytek Boga między ludźmi! […]”. To „zstępowanie” rozpoczęło się w czasie drugiego adwentu Pana. Nasz Pan zstąpił na Ziemię, a Kościół przyszedł z Nim. We właściwym czasie Przybytek Boży będzie ustanowiony wśród ludzi. Fakt, że do tego czasu nie był widziany przez ludzi, chociaż był żywy, przedstawia, że antytypicznie przeniesieni, chociaż żywi, jako istoty duchowe, na zawsze pozostaną niewidzialni dla ludzkości (PT 1973, s. 92 – TP 1974, s. 95, przyp. tłum.).
Dowiedzieliśmy się, że oni na zawsze będą z Panem, gdziekolwiek On jest, tam będzie również Kościół, w harmonii z Boską wolą i wykonując Boskie zamierzenia. Ludzie nie będą widzieć Pana i Kościoła, tak jak nie widzą Szatana i upadłych aniołów. Klasa Kościoła będzie bardzo blisko związana z Ziemią – jak wspomniano wcześniej – chociaż niewidzialna dla śmiertelnych oczu. Kościół będzie realizować dobrą pracę, potężne dzieło na duchowym poziomie. „I uczyniłeś nas [Ciało Chrystusa, Królewskie Kapłaństwo] Bogu naszemu królami i kapłanami [panujące kapłaństwo (1Piotra 2:9); oni będą królami, by rządzić i kapłanami, by uczyć], i królować będziemy na ziemi [nad ludzkością, która zostanie wzbudzona z grobu]” (Obj. 5:10; R5182).
Mat. 24:45 zaprasza nas do poznania szczególnego Sługi, danego, by karmić poświęcone dzieci Boże pokarmem w słusznym czasie! Pastor Russell (to wybrane naczynie) udziela nam pewnych wnikliwych komentarzy na temat tej myśli z 1Tes. 4:15-17: Święty Paweł informuje nas, że Kościół ma być pochwycony, by spotkać się z Panem w powietrzu, podczas Jego drugiego adwentu. Jednak, niekoniecznie oznacza to, że będą oni zajmować Tartarus. W wersecie 17. używa on określenia „w powietrzu”! To oznacza sferę duchowego panowania nad ziemią, królestwo mocy i wielkiej chwały, symbol duchowego tronu, z którego Szatan ma być zrzucony, a na który ma wejść nasz Pan i Jego współdziedzice; duchową władzę nad światem, teraz kontrolowaną przez obecnego „[…] władcę, który rządzi w powietrzu […]” (Szatana) (Efez. 2:2, BW).
KAPŁAŃSTWO MELCHIZEDEKOWE NAJWYŻSZE
W Żyd. 7:3 (BW) czytamy, że Melchizedek był: „Bez ojca, bez matki, bez rodowodu, nie mający ani początku dni, ani końca życia, lecz podobny do Syna Bożego […]” i że „ […] pozostaje kapłanem na zawsze”. Melchizedek nie miał rodowodu. W jaki sposób to może być prawdą?
Żydzi byli bardzo staranni w prowadzeniu swej genealogii, lecz nie ma żadnego zapisu o ojcu czy matce Melchizedeka – bez rodu, bez matki, bez ojca, bez dzieci (por. Neh. 7:64). Nie ma żadnego zapisu o dacie urodzenia Melchizedeka ani o końcu jego życia. Lecz „podobny do Syna Bożego pozostaje kapłanem na wieki”. Paweł zamierza tutaj pokazać kapłaństwo wyższe od lewickiego. Jezus jako Najwyższy Kapłan, nie miał żadnego poprzednika ani następcy; Jego kapłaństwo było bez początku i nie ma końca (por. Żyd. 7:4).
KOŚCIÓŁ PŁACI DZIESIĘCINĘ
Żydów 7:5 (BW): „Wprawdzie i ci, którzy są z synów Lewiego, a otrzymują urząd kapłański, mają nakaz zgodnie z zakonem pobierać dziesięcinę od ludu, to jest od braci swoich, chociaż i oni wywodzą się z rodu Abrahama”. Kapłani lewiccy pochodzący od Abrahama, otrzymywali dziesięcinę od braci ze swego własnego narodu. Lecz Jezus – antytypiczny Melchizedek – który nie był z linii lewickiej, wziął dziesięcinę od Abrahama (w. 6.).
Potomstwo Abrahama przedstawia po pierwsze Małe Stadko (Gal. 3:29). Zatem jest to klasa kapłańska – 144 000. Od nich Jezus, jako większy Melchizedek, otrzymywał dziesięcinę z ich poświęcenia. „A rzecz to jest bezsporna, że mniejszy od większego otrzymuje błogosławieństwo” (w. 7., BW). Kościół poświęcał swe życie Bogu, kładąc je na ołtarzu. Członkowie Kościoła stawali się własnością Jezusa przez prawo kupna oraz przez ich usprawiedliwienie z wiary.
NOWE STWORZENIE JEZUSA ZOSTAŁO ZACHOWANE ŻYWE
W historii Abrahama i Izaaka fakt, że życie Izaaka zostało zachowane przedstawia Jezusa jako nowe stworzenie, który jako taki nie doświadczył śmierci. Nóż Abrahama został powstrzymany, gdy doszedł do nowego stworzenia, którego nie wolno było zabić (1Moj. 22:10-13). Zaplątany za rogi w zaroślach baran stał się zastępczą ofiarą. Ten baran reprezentuje człowieczeństwo Jezusa. Doskonałe życie ludzkie Jezusa – nie Jego życie jako nowego stworzenia – było okupową ceną za Adama. Dlatego Jezus, jako nowe stworzenie nie umarł, lecz spał przez część trzech dni. „[…] Tyś kapłanem na wieki Według porządku Melchisedeka” (Żyd. 5:5, 6, BW).
W Ps. 110:4 Bóg składa przysięgę, że Jezus będzie kapłanem według porządku Melchizedeka. W wersetach 1, 2. tego psalmu (BW) czytamy: „[…] Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół twoich jako podnóżek pod nogi twoje!”. To się stanie, kiedy Jezus stanie