Sztandar Biblijny nr 285 – 2018 – str. 79
ziemską egzystencję, jako „książętom na całej ziemi” (Psalm 45:17, BW) i udział w dziele restytucji posłusznych jednostek z upadłego rodu Adama, umarłych i żyjących. Potem Młodociani Godni otrzymają wieczne życie w chwalebnej duchowej naturze w wiecznym Królestwie. Dla pozostałych niespłodzonych z Ducha poświęconych okresu Epifanii Pan przedstawia propozycję osiągnięcia wspaniałej, doskonałej ziemskiej egzystencji w Pośredniczącym Królestwie oraz życie wieczne jako klasie antytypicznej Miriam (2Moj. 15:20, 21) – najwyższej z potysiącletnich klas na ziemi. Dla całego poświęconego ludu Bożego odpowiednio do ich miejsc w Boskim Planie, mamy miłujące napomnienie, by był wierny aż do końca, ponieważ ta wierność przyniesie dar – nagrodę, życie wieczne w Jego Królestwie.
Prospektywni Poświęceni Obozowcy Epifanii mogą z pewnością uświadamiać sobie, że nie są już odrzuceni, lecz zostali wspaniale przyjęci do zgromadzenia Pańskiego, tak jak to było w przypadku obcych, wcześniej cudzoziemców i wyrzutków, po tym, gdy dołączyli do Pana i wypełniali te same zalecenia. W antytypie obietnice dla Młodocianych Godnych i Poświęconych Obozowców Epifanii są bardzo podnoszące na duchu. Ci Obozowcy, którzy się poświęcają i wypełniają Boskie instrukcje według najlepszych swych zdolności w swych sercach i życiu, uświadamiają sobie, że z pewnością nie są odrzuceni, pozbawieni miejsca wśród niespłodzonego, oświeconego Duchem poświęconego, przed-tysiącletniego potomstwa Abrahama, lecz, że Bóg miłuje, przyjmuje ich i udziela im swego Ducha stokrotnie w tym życiu oraz udzieli im wspaniałej nagrody w swym Królestwie. Ten dom Boży może być antytypicznie uważany jako wielki dom naszego wielkiego Najwyższego Kapłana, w którym są naczynia złote, srebrne, drewniane i gliniane, niektóre do większej, a inne do mniejszej czci, przedstawiając odpowiednio Maluczkie Stadko, Wielką Kompanię, Starożytnych Godnych, Młodocianych Godnych, quasi-wybranych – Poświęconych Obozowców Epifanii jako najwyższą klasę wśród nich oraz niewybranych (2Tym. 2:20; R5493, akapit 6; R5759, akapit 1; TP ’73, 67, 68).
Młodociani Godni i Poświęceni Obozowcy Epifanii z pewnością nie (kursywa nasza) będą mieć wspanialszych charakterów, czci i natury niż synowie – Kościół i córki – Wielka Kompania (2 Kor. 6:16-18). Jednak oni będą mieć bardziej wartościowe charaktery ze względu na ich rozwój w czasie, gdy grzech ma jeszcze przewagę, niż ci, którzy nie poświęcają się przed Pośredniczącym Panowaniem, a którzy będą synami i córkami restytucji (Joela 2:29; Izaj. 60:4,9). Poświęceni Obozowcy Epifanii będą również mieć większą cześć niż niepoświęceni quasi-wybrani i niewybrani. Młodociani Godni pod zwierzchnictwem Starożytnych Godnych będą mieć wspaniały zaszczyt udzielania objawień podczas Tysiąclecia i Małego Okresu (Joela 2:28; E4, s. 319), a Poświęceni Obozowcy Epifanii będą mieć wielki zaszczyt służenia jako najwyższa klasa restytucjonistów, antytypiczna Miriam, w przewodzeniu ludzkości we wspaniałym potysiącletnim hymnie chwały i wyzwolenia (E11, s. 293).
Oczekujemy Pańskiego błogosławieństwa dla naszych rozważań o pewnych różnicach w Klasie Owiec. Mówiąc to, musimy zrozumieć, że cała ludzkość jest podobna pod jednym względem! Psalm 51:7: „Oto w nieprawości poczęty jestem, a w grzechu poczęła mię matka moja”. Wszyscy ludzie urodzili się jako grzesznicy, wszyscy są dziećmi gniewu, wszyscy są pod Boskim wyrokiem śmierci, lecz są inne aspekty, w których nie są podobni. Niektórzy nienawidzą łańcuchów grzechu, które ich trzymają i dążą do uwolnienia i pojednania z Bogiem, natomiast inni miłują grzech i są zrażeni do Boga. On nie jest obecny w ich myślach. 
Tutaj tkwi podstawa różnicy w Jego działaniach z tymi dwoma klasami. Bóg zwraca uwagę na tych, którzy są znużeni i obciążeni. Oni poszukują Boga i są szczęśliwi, jeśli mogą Go znaleźć. Bóg z zadowoleniem „pociąga” ich podczas Wieku Ewangelii i rozszerzonego Żniwa Wieku Ewangelii do Jezusa przez wiedzę prawdy, aby w Jego ręku mogli być usprawiedliwieni i mogli nadawać się do przyjęcia przez Boga w poświęceniu (Rzym. 12:1). Niepobożni nie są „pociągani” ani wzywani do poświęcenia podczas tego Wieku Ewangelii i jego rozszerzonego Żniwa, lecz są pozostawieni, by zajął się nimi ich Odkupiciel, gdy obejmie urząd Pośrednika pomiędzy Bogiem i ludźmi – Pośrednika świata. Z powyższych rozważań dostrzegamy, że zgodnie z nauką Pisma Świętego i Posłanników Paruzji i Epifanii, „owce” i „królowie ziemi” w pewien sposób będą równi, lecz z pewnością nie pod każdym względem.
BS 2018,s. 76-78