Sztandar Biblijny nr 278 – 2017 – str. 62
Wiek Ewangelii] stali się nieposłusznymi [co objawiło się szczególnie w ich odrzucaniu Chrystusa przez cały ten Wiek], aby dla miłosierdzia wam okazanego [wysokie powołanie wywyższy wiernych wybranych Maluczkiego Stadka do Boskiej natury oraz współdziedzictwa z Chrystusem i jest to szczególnym miłosierdziem okazanym prawdziwie wybranym, o którym tutaj mowa. Praktykowanie tego miłosierdzia wysokiego powołania w Wieku Tysiąclecia będzie w celu błogosławienia zaślepionego lub zatwardziałego Izraela, na co wskazują następujące słowa] i oni miłosierdzia dostąpili [miłosierdzia, które wybrani okażą w następnym Wieku]”.
Werset 32: „Albowiem [z powodu ich niewiary, Rzym. 11:20] zamknął je Bóg [przez uniemożliwienie takim osobom zrozumienia Jego Słowa, a to powodowało, że coraz bardziej schodzili na złą drogę] wszystkie [niewybranych] w niedowiarstwo [Dlaczego Bóg zamknął ich w niewierze i to w takiej niewierze, która trwała aż do śmierci tych zaślepionych czy zatwardziałych przez cały Wiek Ewangelii aż do dzisiejszego dnia?]”. Apostoł Paweł wyjaśnia to: „aby się nad wszystkimi zmiłował [gdyby w tym życiu skończyła się dla nich cała próba; Bóg przez zamknięcie ich w niewierze aż do śmierci, udaremniłby Swój cel, którym było udzielenie miłosierdzia im wszystkim; ponieważ w takim przypadku śmierć skutecznie uniemożliwiłaby nadejście dla nich miłosierdzia]”. Możemy być pewni, że Bóg nie ułożyłby Swego planu tak, aby udaremnić Swój cel w tym planie.
Niezrozumienie w tym przedmiocie wynika z błędu, że obecne życie kończy próbę dla wszystkich. Rzeczywiście tak jest dla tych, którym obecnie udzielono możliwości otrzymania zbawienia wyborczego, lecz nie dla tych, którzy zostali odcięci od takiej możliwości. Jak uczy ten werset, oni zostali zamknięci w niewierze i utrzymywani w tym stanie aż do śmierci, właśnie w celu udzielenia im Boskiego miłosierdzia. To miłosierdzie przyjdzie do nich po wzbudzeniu ich z umarłych. Kiedy to będzie? Rzym. 11:25-27 mówi, że to nastąpi po zakończeniu zarysów zbawienia wyborczego, przez działanie Nowego Przymierza (Jer. 31:29-34), którym będzie tysiącletnie pośredniczące panowanie Chrystusa. Podczas Tysiąclecia zaślepieni lub zatwardziali nie-wybrani Żydzi i poganie będą wzbudzeni i przez miłosierdzie, którego wybrani im udzielą, będą wybawieni z zaślepienia lub zatwardziałości oraz grzechów Adamowych, jak uczy Rzym. 11:26, 27.
Powinniśmy zrozumieć, że Bóg uznaje naszą wolną wolę (wolne moralnie działanie) i nie zmusi nas do wystąpienia przeciwko niej. Zostaliśmy uczynieni odbiorcami Boskiego miłosierdzia i błogosławieństw, a teraz On sprawdza nas, by przekonać się, do jakiego stopnia jesteśmy godni, by mieszkać w Jego miłości i w Jego łaskach. On pragnie, abyśmy w nich mieszkali i uczynił wszelkie niezbędne zabezpieczenia, jednak nie będzie przymuszał naszej woli. Bądźmy przekonani, pełni ufności i zdecydowania, by nie pozwolić na coś, co oddzieliłoby nas od miłości Bożej objawionej w Chrystusie 
– ani strach przed śmiercią, ani umiłowanie życia i aby żadne inne z Boskich stworzeń nie zatrzymało ani nie odwróciło od nas łaski Bożej – ani aniołowie, ani zwierzchności, ani władze stworzone obecnie lub te, które kiedykolwiek będą stworzone. Możemy być pewni, że żadna pokusa nie pochodzi od Boga – pokusy są wynikiem naszych własnych naturalnych pragnień i słabości!
Dla dociekliwego umysłu to pytanie wysuwa się na pierwszy plan: Dlaczego Bóg zamyka w obecnym czasie niewierzących Żydów i pogan w niewierze, aby w Tysiącleciu mógł udzielić im pełnej sposobności uzyskania zbawienia? Dlaczego On nie daje im tej sposobności teraz? Odpowiadamy, że Bóg przystosował Swój plan tak, aby zaspokoić potrzeby wszystkich. Niektórzy są tak ukształtowani, że przez wierne używanie łaski Bożej, mogą otrzymać zbawienie wyborcze, a inni są tak ukształtowani, że nie mogą obecnie uczynić wiernego użytku z łaski Bożej i nie mogą uzyskać wyborczego zbawienia. Dlaczego ta różnica? Pismo Święte wyjaśnia, że ta różnica jest spowodowana stosunkiem ludzkości do wiary, biorąc pod uwagę, że okup Jezusa zapewnia jedną korzystną sposobność zbawienia dla każdego. Nie wszyscy mają wiarę (2Tes. 3:2). Jest to dyspensacja wiary i tylko ci, którzy mają wiarę, która będzie ufać tam, gdzie nie mogą odnaleźć