PYTANIA BIBLIJNE

CZY BÓG ZABIERA MAŁE DZIECI DO NIEBA?

      Pytanie: Czy zabranie do nieba tych, którzy umarli jako niemowlęta i małe dzieci, jest częścią Boskiego Planu?

      Odpowiedź: Nie, nie ma innej drogi do nie­biańskiego Królestwa, oprócz tej przez wiarę w Jezusa jako swego osobistego Zbawiciela i to dopiero, gdy ktoś będzie w odpowiednim wieku, by to uczynić. Dzieci nie są odpowiednio doj­rzałe, by były postawione na próbie do życia lub śmierci, by pracowały nad swym własnym zba­wieniem z bojaźnią i ze drżeniem lub były prze­mieniane przez odnawianie swych umysłów (Filip. 2:12; Rzym. 12:2). Musimy także wziąć pod uwa­gę, że Biblia oświadcza: „Co się narodziło z ciała, ciałem jest, a co się narodziło z Ducha, duchem jest”. Zatem małe dzieci nie mogą wejść do nie­biańskiego królestwa oraz przychodzić i odcho­dzić niczym wiatr, jako niewidzialne duchowe istoty (Jana 3:6-8, BW). Niektórzy kwestionują nasze rozumowanie w tej sprawie, kierując na­szą uwagę na oświadczenie Jezusa w Mat. 19:14 (BT): „[…] Dopuśćcie dzieci i nie przeszkadzaj­cie im przyjść do Mnie; do takich bowiem należy królestwo niebieskie”.

      Powinniśmy zbadać równoległe fragmenty z Mar. 10:14 i Łuk. 18:16. Jezus nie uczył tutaj, że Królestwo niebiańskie składa się z małych dzie­ci. Uczył raczej, że tylko ci wierzący, którzy pod pewnymi względami staną się podobni do dzie­ci, osiągną to niebiańskie Królestwo. Wskazuje na to kontekst – Mar. 10:15 (BT) i Łuk. 18:17 (BW), ponieważ tam Jezus oświadczył: „[…] Kto nie przyjmie Królestwa Bożego jak dziecię, nie wejdzie do niego”. Zwróćmy także uwagę na wersety z Mat. 18:1-4; Mar. 9:33-37; Łuk. 9:46-48. Szczególną cechą małych dzieci jest prostota serca, pragnienie podobania się, brak bezbożnej ambicji i rywalizacji, wiara, nadzieja, skłonność do przyjmowania nauki, obojętność na społeczne podziały i popularne opinie oraz prostolinijność. Są to niektóre z cech, które Jezus pragnie mieć u wszystkich Swych uczniów i tylko ci uczniowie, którzy je posiądą, będą się nadawać do Królestwa Niebios. Apostoł Paweł pisał: „Bracia, nie bądź­cie dziećmi w swoim myśleniu, lecz bądźcie jak niemowlęta, gdy chodzi o rzeczy złe. W myślach waszych bądźcie dojrzali!” (1Kor. 14:20, BT).

BOSKI PLAN DLA MAŁYCH DZIECI, KTÓRE UMIERAJĄ

      Pytanie: Jakie zatem jest Boskie zamierzenie w stosunku do tych, którzy umierają jako niemowlęta lub małe dzieci?

      Odpowiedź: Będąc dziećmi rodu Adama i urodzonymi pod wyrokiem śmierci sprowadzonym na ludzką rodzinę przez ojca Adama – bo „przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli” – małym dzieciom, jak również innym z rodu Adama Bóg dozwolił na wejście w nieświadomy sen śmierci. Kaz. 9:5 (BW) oświadcza: „[…] umarli nic nie wiedzą […]”, małe dzieci, które umarły i spokojnie „śpią” – „śpią w Jezusie”, oczekując na obiecane zmartwychwstanie. Tak, we właściwym czasie Bóg wyprowadzi ich ze snu śmierci przez wzbudzenie w czasie drugiego adwentu Jezusa (1Tes. 4:13,14; Dan. 12:2). Wtedy Jezus zawoła i „[…] wszyscy w grobach [włączając małe dzieci, które umarły] usłyszą głos jego i wyjdą […]” (Jana 5:28, 29, BW; Izaj. 26:19).

      Wyjdą oni tak, jak tam poszli, „z ziemi ziemscy”, ponieważ to „co się narodziło z ciała, ciałem jest”. „Jaki był ziemski człowiek [Adam], tacy są i ziemscy […]” (1Kor. 15:48, BW). Oni „[…] się nawrócą [we wzbudzeniu zmartwychwstania] z ziemi nieprzyjacielskiej” (śmierci Adamowej – 1Kor. 15:26). Mamy wielką obietnicę udzieloną nam za pośrednictwem Racheli opłakującej swe zmarłe dzieci. „[…] Jest mówię nadzieja, że się potem nawrócą, mówi PAN, synowie twoi do krainy swojej [do ich rodzinnego kręgu lub terenu, który zamieszkiwali]” (Jer. 31:16, 17). Wówczas zostanie im udzielona dokładna wiedza o prawdzie Boskiego Słowa (1Tym. 2:4; Izaj. 11:9; Jer. 31:34) oraz możliwość wznoszenia się Drogą Świętości do ludzkiej doskonałości (Izaj. 35:8-10). Jeśli te małe dzieci, tak jak wszyscy inni, właściwie zareagują na Boskie prowadzenie ich w tym czasie, ostatecznie otrzymają życie wieczne na ziemi jako część klasy „owiec” (Mat. 25:34). Jeśli nie okażą właściwej, pochodzącej z serca reakcji, zostaną ostatecznie zniszczeni (Dz. 3:23; Obj. 20:7-9, 15; 21:8). Chwała niech będzie Bogu za Jego wspaniałe postanowienie dla wszystkich, włączając tych, którzy umierają jako niemowlęta czy małe dzieci!

poprzednia strona – następna strona