Sztandar Biblijny nr 276 – 2017 – str. 31
Bóg także przemawia do mocy umysłu przez Swoje Słowo i nakłania Swój lud do przekształcania się przez odnowienie ich umysłów. Naprawdę, można powiedzieć, że pielęgnowanie mocy myśli rozpoczęło się od ludu Bożego i na ile ono dotyczy spraw religijnych, ono w żadnym stopniu się nie zmniejsza. Podczas gdy pogańskie religie starają się ograniczać intelekt i przemawiają głównie do żarliwych uczuć, uprzedzenia i strachu, Bóg, wprost przeciwnie, mówi: „Przyjdźcie teraz i rozsądzajmy razem […]” (Izaj. 1:18,KJV). Myślenie może być bardzo niebezpieczne przy braku niepodważalnej wiedzy, na której możemy się opierać i w oparciu o którą możemy ćwiczyć nasze zdolności rozumowania. W tej kwestii Bóg jednak chroni Swych wiernych udzielając nam w Swym Słowie właściwej podstawy do rozmyślania na wszystkie tematy, włączając w to nasze zobowiązania wobec Stwórcy i naszych bliźnich. Pismo Święte wyznacza pewne szerokie granice i zaprasza lud Boży do rozmyślania zgodnie z objawieniem, a przez rozmyślanie lud Boży odczuwa i rozumie, że Bóg jest łaskawy. Dochodzi wtedy do dokładniejszej wiedzy o Bogu, do lepszego zrozumienia Jego charakteru i planu.
Wielu z tych, którzy zostali pobudzeni do niezależnego myślenia, nie zwraca uwagi na granice Boskiego objawienia. W następstwie tego wpływ Boskiego Słowa na nich oznacza umysłową wolność i oświecenie, które gdy brak jest Boskiej kontroli, są bardzo skłonne, by prowadzić do krańcowej swobody, samolubstwa, próżności i niewierności. Gdziekolwiek dotarła Biblia, tam pojawiła się pochodnia, która wprowadzała cywilizację: miliony ludzi korzystają z jej oświecającego wpływu, choć tylko stosunkowo niewielu kroczy ściśle w jej świetle oraz w zaleconych przez nią granicach rozsądku oraz postępowania i ci nieliczni są prawdziwymi chrześcijanami.
Niech myśli o Bogu i Chrystusie oraz godnych świętych z przeszłości i błogość, która płynie z naszej przyszłej pracy w zbliżającym się ogólnoświatowym Królestwie, a także myśli o wielkości i dobrodziejstwie Boskiego planu, napełniają nasze umysły i inspirują nasze serca. A obok tych rozmyślań przyjmijmy dodatkowe pocieszenie i błogość pochodzącą z osobistej duchowej bliskości i społeczności z Bogiem przez modlitwę i studiowanie Słowa oraz zgromadzanie się z innymi w celu oddawania czci i chwały. Przez napełnianie umysłu Boskim planem i Jego wolą, ten przeobrażający wpływ będzie się rozszerzał na każdą część naszego umysłu. Tak, „przemieniajcie się przez odnawianie umysłu” (Rzym. 12:2, BT).
DLA ZWYCIĘZCÓW SĄ NAGRODY
Niektórzy mogą myśleć, że jeśli przesiali, wypróbowali i odrzucili wszystkie prezentowane im nieprawdziwe, niegodne, niesprawiedliwe, nieczyste i nieżyczliwe myśli, to nie będą mieć żadnego tematu, którym mogliby zająć swe umysły. Wierzymy, że w stosunku do wielu osób jest to prawdą – ich umysły przez pewien czas będą pozbawione myśli, jeśli wszystko, co złe i niewłaściwe zostanie odrzucone, usunięte. Jednak trwając przez pewien czas w tej postawie, będą mieć taki „głód i pragnienie sprawiedliwości”, pragnienie rzeczy miłych, czystych, szlachetnych, że będą we właściwym stanie, by otrzymać prawdziwy duchowy pokarm, który Pan dla nich zapewnił. Istnieje jedna i tylko jedna rzecz, która zupełnie łączy wszystkie powyższe przedsięwzięcia i objawia się jako rzecz prawdziwa, zaszczytna, sprawiedliwa, czysta, piękna, a jest nią Boski charakter i plan. Zastanówmy się nad jego różnymi cechami. Badajmy Boskie Słowo i spoglądajmy przez nie, niczym przez teleskop, na piękno
Boskiego charakteru oraz wspaniałość Boskiego planu, jak zostały objawione w Słowie Bożym, których długości i szerokości, wysokości i głębokości nie może zmierzyć żaden człowiek. Przez Ducha Świętego mogą je zrozumieć jedynie święci i to proporcjonalnie do tego, jak przyjmują Ducha Świętego, święty umysł, święte myśli zastępujące i wypierające bezbożne myśli i uczucia zwykłego człowieka. Cóż za wspaniałą dodatkową nagrodę w wyniku studiowania Jego Słowa otrzymujemy od Pana, który docenia wszystkich, którzy są braćmi w oczach Boga Jehowy; moim ludem z Obj. 18:4.
BS 2017,23-30