Sztandar Biblijny nr 275 – 2017 – str. 3
płaczu, smutku. W zgodzie z tym obrazem, w Iz. 60:2 czytamy, że: „Bo oto ciemności okryją ziemię, a zaćmienie narody […]”. Ten stan wpływa nie tylko na tych, którzy znajdują się w oddaleniu od Boga przez niewiedzę, przesądy i moc grzechu, lecz także na tych, którzy przyjęli łaskę Bożą i starają się postępować śladami Jezusa. Apostoł Paweł dobrze mówi: „Wiemy bowiem, że całe stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd. A nie tylko ono, lecz i my sami, którzy posiadamy zaczątek Ducha, wzdychamy w sobie, oczekując synostwa, odkupienia (wyzwolenia) ciała naszego” (Rzym. 8:22,23, BW).
Ew. Jana 17:17 (BT) bardzo wyraźnie oświadcza: „Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą”. Religie pogańskie nic nie wiedzą o łaskawym Bogu – cechy ich bogów składają się głównie z większej lub mniejszej gwałtowności. Ich bogowie muszą być obłaskawiani (udobruchani przez przyznanie się do winy) i często oddaje się im cześć ze strachu przed tym, co w przeciwnym razie zrobiliby swoim poddanym. Wprost przeciwnie Bóg Biblii, Jehowa, zapewnia nas, że: „[…] PAN da odpocznienie od pracy twojej i od strachu twego […]” (Iz. 14:3). On zapewnia nas o Swojej miłości, Swoim współczuciu we wszystkich naszych utrapieniach – o Swym zainteresowaniu naszymi, jako Jego ludu, sprawami. On także zapewnia nas o tym, że zabezpieczył ostateczne, najwyższe dobro dla wszystkich tych, którzy przez Chrystusa przyjdą i zachowają postawę umiłowania sprawiedliwości i nienawidzenia nieprawości – jedyną właściwą postawę serca, jedyną postawę, którą Bóg może uznać i pobłogosławić życiem wiecznym.
Jako badacze Biblii, przez kontakt z Wiecznym Bogiem, rozpoznajemy, że mają być dwa zbawienia – ziemskie i niebiańskie (1 Kor. 15:40). Tak, tajemnica PANA jest dla tych, którzy okazują Jemu cześć i On objawi im Swoje przymierze. Ci, którzy czynili dobre rzeczy (jedyny prawdziwy Kościół w chwale) mają zmartwychwstanie do życia, a ci z ogółu wzdychającego stworzenia, zmartwychwstanie na sąd (Jana 5:29). Biblia przedstawia samą siebie, jako świecę PANA, lampę Boskiej Prawdy i oświecenia. Jednak ona mówi nam, że jej światło w obecnym czasie nie jest dla ogółu wzdychającego stworzenia. Jej światło jest jedynie dla tych, którzy przez wiarę i posłuszeństwo prowadzące do poświęcenia czy oddania się Bogu, szukają śladów Jezusa i nimi kroczą. Oni potrzebują postępującego światła. Bóg zapewnia je dla nich: „[…] ścieszka (pisownia oryginalna) sprawiedliwych jako światłość jasna, która im dalej tem bardziej świeci, aż do dnia doskonałego” (Przyp. 4:18).
Lud Boży otrzymuje prawdę na czasie dostosowaną do jego zróżnicowanych opatrznościowych potrzeb, okoliczności i doświadczeń, ponieważ Słowo Boże zostało tak opracowane przez Boga, że jest przystosowane nie tylko do potrzeb ludu Bożego ogólnie, lecz jest również dostosowane do ich indywidualnych potrzeb podczas różnorodnych się okoliczności i doświadczeń. Bóg tak zarządził, aby Jego Słowo miało wszechstronne zastosowanie w stosunku do ogólnych potrzeb Jego ludu. Jakże błogosławione jest poświęcone dziecko Boże mając budującą postępującą prawdę daną dla potrzeb ludu Bożego! Ach, „Słowo twoje jest pochodnią nogom moim i światłością ścieżkom moim” (Ps. 119:105, BW). To światło oczywiście nie świeci daleko w przyszłość, lecz jest wystarczające dla każdego następnego kroku, który staje się na czasie i jest nam objawiany.
Wielu ze wzdychającego stworzenia zwraca się ku urojeniom, seansom spirytystycznym, snom, kartom, czytaniu z dłoni i wizjom w nadziei zrozumienia swego przyszłego stanowiska przed Bogiem. Natomiast Biblia mówi o „wizji” na Górze Przemienienia jako o sugestywnej dla umysłów obserwatorów i uczącej o przyjściu naszego Pana w chwale we właściwym czasie. Mimo tego, stawiając Biblię ponad wszelkie wizje, Apostoł Piotr mówi: „Mamy jednak mocniejszą, prorocką mowę, a dobrze zrobicie, jeżeli będziecie przy niej trwali jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu, aż dzień zaświta, a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach” (2Piotra 1:19, BT), wskazując, że poranek jest bliski i że Słońce Sprawiedliwości wypełni wkrótce swą misję błogosławienia wszystkich rodzin ziemi (Mal. 4:2; Gal. 3:8; 1Moj. 12:3).
Jakże szczęśliwi powinniśmy być, że nasz Niebiański Ojciec w Swej miłości zaplanował dla świata poranek radości w odpowiednim dla Niego czasie! I jak wdzięczni powinniśmy być, że w pewnym zakresie z wyprzedzeniem On dał nam przesłanie, objawienie i wyjaśnienie, by nas pocieszyć i wzmocnić na naszej drodze! Zauważyliśmy już, że to objawienie jest tylko dla tych, którzy mają oczy i uszy wiary w obecnym czasie. „Ale oczy wasze błogosławione, że widzą, i uszy wasze, że słyszą”. „Kto ma uszy (ku słuchaniu), niechaj słucha […]” (Mat. 13:16; Obj. 3:13). Cała ludzkość oczekuje na nadejście nowego i lepszego dnia, kiedy „[…] stworzenie będzie