Sztandar Biblijny nr 273 – 2016 – str. 68

rozsądnej instrukcji dotyczącej dróg sprawiedliwości, Pan ma prawo oczekiwać silnych charakterów. Tak czyniąc, możemy być przyjemni i godni przyjęcia przez Boga. Zarówno siła, jak i odwaga jest potrzebna do wiernej służby i odniesienia zwycięstwa w dobrym boju wiary. Obie te cechy są rozwijane przez cierpliwą wytrwałość, wiarę i zaufanie do Boga Jehowy w różnych próbach, na które jest wystawione poświęcone dziecko Boże.

      Gdy Bóg zaprasza nas do ucztowania przy Jego stole prawdy, a następnie wskazuje sposób, w jaki chce, abyśmy używali zdobytą w ten sposób siłę, to nie mamy wymówki, pozostając niemowlętami czy małymi dziećmi. Przez cały czas musimy wzrastać w łasce i użyteczności w służbie Mistrza! Słowa Apostoła Pawła w naszym wersecie uczą wielkiej lekcji konieczności rozwoju charakteru przez wszystkich, którzy mają nadzieję być dziećmi Bożymi z Jezusem Chrystusem jako ich Panem. Poświęceni muszą czuwać, jak również się modlić. Oni muszą „trwać mocno w wierze” przeciwko różnego rodzaju opozycji ze strony świata, ciała i przeciwnika. Oni muszą mężnie sobie poczynać – „umacniajcie się w Panu i w potężnej mocy jego”. Muszą być dobrze rozwinięci przez próby, trudności i przeszkody, które przezwyciężają w imieniu Pana i z Jego pomocą. „W końcu, bracia moi, umacniajcie się w Panu i w potężnej mocy jego. Przywdziejcie całą zbroję Bożą, abyście mogli ostać się przed zasadzkami diabelskimi. Gdyż bój toczymy nie z krwią i z ciałem, lecz z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami, z władcami tego świata ciemności, ze złymi duchami w okręgach niebieskich. Dlatego weźcie całą zbroję Bożą, abyście mogli  stawić opór w dniu złym i, dokonawszy wszystkiego, ostać się. Stójcie tedy, opasawszy biodra swoje prawdą, przywdziawszy  pancerz  sprawiedliwości i  obuwszy nogi, by być gotowym do zwiastowania ewangelii pokoju, a przede wszystkim, weźcie tarczę wiary, którą będziecie mogli zgasić wszystkie ogniste pociski złego; weźcie też przyłbicę zbawienia i miecz Ducha, którym jest Słowo Boże. W każdej modlitwie i prośbie zanoście o każdym czasie modły w Duchu i tak czuwajcie z całą wytrwałością i błaganiem za wszystkich świętych” (Efez. 6:10­18, BW).

BS 2016,66-68

PEWNE PORÓWNAWCZE MYŚLI NA TEMAT ISLAMU

      Mając ponad 1,3 miliarda zwolenników, islam jest jedną z największych religii na świecie. Jest to wiara monoteistyczna oparta na objawieniach otrzymanych przez proroka Mahometa w VII stuleciu w Arabii Saudyjskiej. Arabskie słowo islam znaczy „poddanie”, odzwierciedlając główną zasadę wiary – poddanie się woli Boga. Naśladowcy islamu są nazywani muzułmanami.

      Zgodnie z islamską tradycją anioł Gabriel ukazywał się prorokowi Mahometowi na przestrzeni ponad 20 lat, objawiając mu liczne przesłania od Boga. Muzułmanie uznają niektórych wcześniejszych judeochrześcijańskich proroków – włączając Mojżesza i Jezusa – za posłanników tego samego prawdziwego Boga. W islamie jednak Mahomet jest ostatnim i największym z proroków, a jedynie jego objawienia są czyste i nieskażone.

      Resztę swego życia prorok poświęcił na rozpowszechnianie przesłania monoteizmu w politeistycznym świecie. Około 622 roku uciekł na północ do miasta Medyna, by ujść przed wzrastającym prześladowaniem. To wydarzenie wyznacza początek islamskiego kalendarza. Osiem lat później Mahomet wrócił do Mekki z armią i zdobył to miasto dla islamu. Do śmierci Mahometa cały Półwysep Arabski przeszedł pod panowanie muzułmanów.

      Święty tekst islamu – Koran – został spisany w języku arabskim w ciągu 30 lat przed śmiercią Mahometa (632 r.). Muzułmanie wierzą, że zawiera on dosłowne słowa Boga. Ważna jest też tradycja powiedzeń i czynów Mahometa i jego towarzyszy, zebrana w hadysach.

      Islam i judeochrześcijański zachód od wieków mają bardzo trudne stosunki, a obecne konflikty na Bliskim Wschodzie mają podłoże religijne. Zatem gdy chodzi o islam, skoncentrowanie się na faktach i wysiłkach w kierunku wzajemnego zrozumienia jest szczególnie ważne.

      Oni studiują dwie księgi – Koran (święty tekst) i Hadys (tradycje). Ludzie (według islamu) muszą poddać się woli Boga, aby zyskać raj po śmierci.

poprzednia stronanastępna strona