Sztandar Biblijny nr 270 – 2016 – str. 30
prawdopodobnie wyobrażać sobie o Bogu Jehowie, ponieważ Jezus przedstawiał Go.
JEZUS BYŁ „USPRAWIEDLIWIONY W DUCHU”
1Tym. 3:16 mówi następnie, że Jezus był „usprawiedliwiony w Duchu”. Słowo usprawiedliwić znaczy uczynić sprawiedliwym. Ono wskazuje, że coś jest złe lub w niezgodzie ze sprawiedliwością i musi być doprowadzone do harmonii z nią. Jak Jezus mógł być usprawiedliwiony?
List do Żyd. 7:26 mówi, że Jezus był: „święty, niewinny, nieskalany, odłączony od grzeszników”; i mamy powiedziane, że On „nie znał grzechu” (2Kor. 5:21). On już był prawy czy sprawiedliwy. Dlaczego zatem potrzebował być usprawiedliwiony? Podczas całej 3 i ½ roku trwającej próby Jezusa Bóg uznał, że On był doskonały, bez jakiejkolwiek skazy w Swym usposobieniu (duchu), a zatem ogłosił Go jako sprawiedliwego. To nie znaczy, że Jezus uczynił Siebie prawym lub został uczyniony prawym; raczej On okazał się prawy. Tak, „Godzien jest ten Baranek zabity, wziąć moc i bogactwo, i mądrość, i siłę, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo”. Jezus był usprawiedliwiony w duchu, w usposobieniu.
JEZUS BYŁ „WIDZIANY PRZEZ ANIOŁÓW”
Trzecią myślą wspomnianą w wierszu 16 jest, że Jezus był „widziany przez aniołów”. Wiemy, że greckie słowo aggeloi, przetłumaczone jako „aniołowie” w naszym wersecie, rzeczywiście oznacza posłańców. To może odnosić się do ludzkich posłańców, duchowych posłańców lub nawet posłańców nieożywionych, takich jak Prawo Przymierza (Obj. 5:2). Podczas Swej 3 i 1/2 roku trwającej służby Jezus rzeczywiście był widziany i dokładnie obserwowany przez posłańców, zarówno duchowych jak i ludzkich. Nawet upadli aniołowie byli bardzo zainteresowani.
W 1Piotra 1:11, 12 czytamy o Boskich objawieniach udzielonych przed Wiekiem Ewangelii; on mówi: „[…] na które rzeczy pragną patrzyć Aniołowie”. W 1Piotra 3:19, 20 (BW) czytamy: „W nim [przez Jezusa śmierć i zmartwychwstanie] też poszedł i zwiastował duchom będącym w więzieniu [upadłym aniołom], które niegdyś były nieposłuszne, gdy Bóg cierpliwie czekał za dni Noego […]”. Jak Jezus poszedł i głosił tym duchowym istotom w więzieniu? Zgodnie z Filip. 2:7 (według przekładu Rotterhama), Jezus „nie rozmyślał o uzurpacji”. On był pokorny; On pozbył się Swej przedludzkiej natury, stał się człowiekiem, przyjął postać niewolnika, stał się posłuszny aż do śmierci na krzyżu i w wyniku tego został wielce wywyższony przez Boga w zmartwychwstaniu ponad wszelkie imię. Tak więc Jezus, przez Swój przykład, wspaniale i skutecznie głosił aniołom, a także głosi ludziom, którzy dowiadują się o Jego drodze i rozważają ją. Kiedy aniołowie zobaczyli, że Bóg nagradza tych, którzy podobnie jak Jezus, pokornie i pilnie służą Jemu, było to głoszeniem im wielkiej poglądowej lekcji.
„OGŁASZANY POMIĘDZY NARODAMI”
Czwartą myślą w wierszu 16 jest, że Jezus był „ogłaszany pomiędzy narodami”. On był głoszony najpierw Żydom. On najpierw posłał Swych uczniów jedynie do „owiec, które zginęły z domu Izraelskiego”– do Żydów (Mat. 10:5, 6; 15:24). Po Swej śmierci i zmartwychwstaniu Pan powiedział im, aby najpierw świadczyli o Nim w Jeruzalem i w Judei. A zatem Jezus był ogłaszany najpierw do Żydów (Rzym. 1:16). Następnie Jezus był głoszony poganom, rozpoczynając od Korneliusza (Dz.Ap. 10). Efez. 2:14 (BW) wspomina o „przegrodzie z muru nieprzyjaźni” pomiędzy Żydami a poganami. Lecz rozpoczynając od Korneliusza, ta przegroda nieprzyjaźni została zburzona. Potem zarówno Żydzi, jak i poganie mogli się stać członkami Ciała Chrystusa.
Dz.Ap. 15:14 (BW) mówią: „Szymon opowiedział, jak to Bóg pierwszy zatroszczył się o to, aby spomiędzy pogan wybrać lud dla imienia swego”. Apostoł mówi (Gal. 3:28): „Nie masz Żyda, ani Greka; nie masz niewolnika ani wolnego; nie masz mężczyzny i niewiasty; albowiem wszyscy wy jednym jesteście w Chrystusie Jezusie”. Wszystkie te bariery do członkostwa w Ciele Chrystusowym zostały usunięte. Jak mówi Obj. 5:9, 10, członkowie Ciała są wybierani „ze wszelkiego pokolenia i języka, i ludu, i narodu” (pogańskiego). Zatem Apostoł mógł naprawdę powiedzieć, że Jezus był ogłaszany poganom. A od tamtego czasu On jest ogłaszany dużo większej liczbie pogan. Gdyby Ewangelia nie była również dla pogan, to nie byłoby wielkiej nadziei dla ciebie i dla mnie – na ile to dotyczy wyborczych zarysów Boskiego Planu.
„UWIERZONO MU NA ŚWIECIE”
Piątą myślą wiersza 16 jest, że Jezusowi „uwierzono na świecie”. Głoszenie o Jezusie, „tajemnicy pobożności”, pozyskało wielu ludzi, włączając w to pewne dobre i uczciwe serca, zarówno wśród Żydów jak i pogan, które nie tylko usłyszały, lecz uwierzyły w to przesłanie. Dwunastu Apostołów oraz siedemdziesięciu uczniów uwierzyło i wielu innych uwierzyło dzięki ich służbie. Pewnego razu po Swej